BAŞLARKEN

     Selendi.com sitesinde yazmaya başlarken öncelikle uzunca bir süredir yayın yaparak topluma hizmet sunan, ilçeyi her yönüyle tanıtan site yöneticilerine ve emeği geçenlere teşekkür ediyor çalışmalarında başarılar diliyorum.Bundan böyle sitede adıma açılan köşemde Eğitimci kimliğimle sizlerle beraber olacağız. Eğitim, kültür ve güncel yorumlarla okurlarımıza yardımcı olmayı düşünüyoruz. Bu nedenle gerek yazılarımızla ilgili yorumlarınız, gerekse taleplerinize ayrıca cevap verilmeye çalışılacaktır. Bu talep ve düşüncelerinizi  Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır   adresine ulaştırmanız gerekmektedir.

EĞİTİM

     Eğitim, çok geniş anlamları olan bir kavramdır. Davranışçı psikolojiye göre eğitim, kişide öğrenme yaşantıları yoluyla istendik davranış değişikleri oluşturma sürecidir. Yapılandırmacı yaklaşıma göre ise, eğitim, yaşantılar yoluyla, deneyimleyerek, gözlemleyerek, deneme-yanılma yoluyla, kendi bilişsel şemalarını yapılandırma sürecidir. Tarih boyunca eğitimin ana amacı, kültürün tüm nesillere yayılmasını sağlamaktır.

     Eğitim, insan doğduğunda başlar ve ömür boyu sürer. Bebeklere, anne karnında müzik dinletme ve hikâye okuma eğilimlerini de hesaba katarsak, eğitim doğmadan önce başlar da diyebiliriz. Kimileri için, hayatın zaferleri ve yenilgileri geleneksel eğitimden daha önemlidir. (Mark Twain: "Okulun eğitimime müdahale etmesine asla izin vermem") Yaşama bakış açısının ve davranış biçimlerinin şekillenmesinde ilk ve en önemli adımı ailesel eğitim oluşturur. Geçmişte eğitim bir aile ferdinden diğerine geçerken (anne kızına yemek pişirmeyi, baba oğluna avlanmayı öğretirdi.), ilk kez Sümerliler döneminde, okuma ve yazmanın temel alındığı günümüzün geleneksel eğitimi şekillenmeye başlamıştır. Bir konuda uzman olmak isteyenler ya aile bireylerinden eğitim alır, ya da bir uzmanın yanında önce çaylaklık (staj), ardından asistanlık (kalfalık) dönemi geçirirlerdi. Uzman olduktan sonra ise yeni çaylaklara ve asistanlara uzmanlıklarının sırlarını öğretirlerdi. Burada eğitimin bir süreç ve süreklilik arzettiğini düşünürsek insanın sürekli öğrenmesi gereken bir varlık olduğunu ve bunun bir ömür boyu süreceğini bilmemiz gerekir.
    

     İnsan hayatının bir başlangıç ve bir de bitiş noktası vardır. Bu iki nokta arasında yaşanan süreç sürekli öğrenme ile karşı karşıyadır. İhtiyaçlar insanları arayışa ve öğrenmeye sürükler. Daha anne karnında başlayan bu arzu ve istekler farklı biçimlerdeki davranışlarla kendini gösterir. Bebeğin daha doğar doğmaz ağlaması, emmeye başlaması, açıktığı zaman acıktığını ağlayarak ifade etmesi, hep birer öğrenilmiş davranışların tezahürüdür. Yani öğrendiklerinin sergilenmesidir.

     İnsanlar ile hayvanları ayıran en belirgin özellik akıllarını kullanabilme yeteneklerinin verilmesidir. İnsanoğlu tarih boyunca sürekli karşılaştığı problemleri aşmak için bir arayış içinde olmuş ve bazen çözüm bulmuş, bazen de bulamayıp bedelini ödemiştir. Burada akla gelen ilk soru acaba insanoğlu dilediği gibi yaşama arzusunu gerçekleştirebilmek için ne yapmalıdır? Veya daha az problemle yaşamayı nasıl gerçekleştirmelidir. Bunun için yapılması gereken şeyler nelerdir? Evet, bu soruların cevabı çok önemli olduğu kadar herkesi de yakından ilgilendirmektedir. Öncelikle doğru reçete yazılmazsa hastayı tedavi edemediğiniz gibi arzu edilen amaca ulaşamazsınız.

     Burada insanın yaratılış gayesini bilmemiz gerekiyor. Öncelikle Dinimiz, beşikten mezara kadar ilim tahsil etmeyi öğütlemiş; ilim Çin’de de olsa alınız, buyurmuştur. İnsanları tarağın dişleri gibi aynı seviyede eşit sayan dinimiz:  "Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" buyurmak suretiyle, ilim sahiplerinin bilgisizlerden üstün olduğunu hatırlatmıştır. Hz. Ali, "Bana bir harf öğretenin kölesi olurum." demiştir.  Ayrıca alimlerin mürekkebinin şehitlerin kanı ile eşdeğerde olduğu bildirilmiştir.  Burada insanın öğrenen olduğu kadar öğreten olma mecburiyeti de ortaya çıkıyor. Çünkü mutlu yaşamın temelinde beraber yaşarken diğer insanların seninle birlikte yaşadığını ve eğitilmezse sana da zarar verebileceğini düşünürseniz bu zarureti görmüş olursunuz.  

     İnsanlığın buhrana düştüğü devirlerde daha güzel yaşaması için Allah, kılavuz ve rehber olarak bir peygamber göndererek doğru yolu göstermiştir. Tarih boyunca her geçen devirde insanlık daima daha iyiyi ve güzeli arama noktasında olmuştur. Bu gün geldiğimiz noktada bunu görmekteyiz. Son peygamber Hz Muhammed(SAV)’den sonra da halifeler, âlimler, müçtehitler var olmuş ve insanlığa yol göstermiştir. Ayrıca insanlığa kıyametin sonuna kadar ihtiyacını görebilecek şekilde onların mutlu bir hayatı nasıl yaşayacaklarını gösteren yüce kitabımız Kur’an-ı Kerim ve peygamberimizin Hadisi şerifleri de en güzel bir rehberdir. Karanlığa düştüğünüz noktada birer aydınlatma aracıdır.

     Kısacası terbiye metodu olarak da değerlendirilen eğitim, İnsanların güzel ve mutlu yaşamaları için lazım olan süreci çok iyi değerlendirmesidir. İnsanların mutluluğu için ihtiyaçlarını tespit etme, çözüm arama, bulma ve zamanında yerine getirme, Mutluluğun teminatı olarak gerekli davranışların sergilenmesidir.       01.05.2007