Rahmanlar köyü ilçeye 26 kilometre uzaklıktadır. Köy diğer köylerde olduğu göçebe yörüklerin buraya gelerek çadır kurmaları ile yerleşmişlerdir. Rahmanlar köyü ve Kütahya-Simav İlçesiyle sınır bir köydür.

Köyün yolu asfalttır. Köyün Kabaklar, -Çinan üzerinden de altarnatif bir ulaşımı daha vardır. Rahmanlar, Çamköy, Dumanlar, Bey-pınarı köyleri geçilerek ilçeye ulaşılır. En uç köy olması ulaşım yönünden zorlukları berberinde getirmektedir. İlçeye,  mevcut köylüye ait özel vasıtalarla gidilip gelinmektedir. İlçenin pazarı olan Perşembe günü köyden vasıtalar gider gelir. Diğer günlerde de özel gidiş gelişler olur. Köyden ilçeye her gün yolcu minibüsü kalkmakta ve akşam üzeri geri dönmektedir. Buradan kalkan araç dumanlar, Zıraman, Beypınarı gibi köylerin de yol güzergahındaki yolcuları da alır. Köyden Uşak iline çalışmaya gidip gelenler de mevcut olduğundan buradan günlük Uşak iline de seferler yapılmaktadır. Köylüler ihtiyaçlarını Uşak ilinden de karşılamaktadırlar. Köy Yumru dağ veya soğanlı Dağı olarak bilenen dağ ve eteklerinde çıkan maden ocağı ve buraya kurulan maden fabrikasından adını duyurmuştur. Bu zamanda köyden bir çok kişi bu fabrikaya işçi olarak girmişti. ancak ne var ki bu fabrikanın kapatılması sonucunda bu imkanlardan mahrum kalmıştır.

Köyde ilkokul vardır. su yönünden köyün problemi yoktur. su şebekesi vardır. Köyün elektrik ve telefonu mevcuttur. Köyün camisi de vardır.

Köyün nüfusu 1950 de 500 olarak görülmekte ve 1985 yılında da nüfus 988 ’e yükselmiştir. Köyün 1990 da da 640’ düşmüştür. Bunun nedeni de Rahmanlar Hacılar Mahallesinin ayrılarak Müstakil köy olmasındandır. Köy nüfusu 1950 yılı ile 1985 arasında sürekli artış göstermiştir. Burada köyün nüfus artış hızının fazla olması köyden fazla göçün olmadığına göstermektedir.1970 yılında 134 hane olan köy 1990 sayımında 148 haneye yükselmiştir. Oysaki ilçenin diğer bir çok köyünde hane sayısı ve nüfus sayısı azalmıştır. Bu da köyden ekonomik ve sosyal sebeplerle göç olayının yaşandığını göstermektedir.

Köy gelirini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Bilhassa koyun , keçi bu köyde ağırlıklı olarak yetiştirilir. Köyün arazisi az ve tarıma taşlık olmasından dolayı pek elverişli değildir. Buna rağmen Köyde tütün ekimi de yapılır. Köyde tarım modern tarım araçları olan traktör ve benzeri araçlarla yapılmaktadır. Köyde yeterince bu işi yapacak traktör vardır. Ayrıca köyde otomobil, motosiklet, kamyonet türü araçlar da mevcuttur. Bunlarda köyün ekonomisine olumlu katkılar yapmaktadır. Köyde hayvancılık biraz daha modern usullerle yapılmaya başlanmıştır. Köyde hayvan ıslah çalışmaları da vardır. İnek besiciliği bunun en güzel örneğidir. Mandofon ve hoşteyn cinsi inek besiciliği yapılmaya başlanmıştır. Bu durum üretimi olumlu yönde etkilemekte ve gelir seviyesini yükseltmektedir. Kümes hayvancılığı da bu köyde yapılmaktadır. Orman ürünlerinden yakacak olarak faydalandıkları gibi bu köy civarında Meşe ve pırnar ağaçları ağılıklı bitki örtüsünü teşkil etmektedir. Bu durun da köy için ayrıca bir zenginlik kaynağıdır.

Köyde geleneksel yörük düğünleri yapılmaktadır. Kış geceleri yüzük oyunu ve kış sohbetleri geceleri yapılır. Kışın ayrıca tavşan ve keklik avcılığı yapılır. Köyde önceleri daha belirgin olarak yapılan halı, kilim, torba, -namazla, kuşak gibi el sanatları son zamanlarda fabrikasyonlarının üretilmeye başlanmasıyla oldukça az yapılmaktadır. Kadınlar kış gecelerinde gelinlik kızlarına çorap örme oya ve tığ işleri ile çeyizlik hazırlayarak boş vakitlerini değerlendirirler.

İşler köyde imece usulü ile yapılmaya devam etmektedir. Yardımlaşma Anadolu’nun genelinde olduğu gibi bu köyde de hat safhadadır. Değişik usulü imece çalışması ile işlerini beraberce yaparlar. Köyün iklimi diğer köylere göre biraz daha sert ve çetin geçmektedir. Bunun sebebi ise köyün rakımının yüksek olmasındandır. Köyde: Bayırlı, Cingöz, Çakmak, Çavdar, Çınar, Demir, Demirtaş-, gül, Korkutan, Kozan, Kurt, Nergiz, Kıgız, Özdemir, Sağdıç, Saka, Sağlam, Selman, Sevgi, Seyman, Seyrek, Sezer, sönmez, Ünal, Ümitli, Vurmaz, Yeşil, yıldız, Zeybek Soyadlarında aileler yaşa-maktadır.

Köyde bilinen bu güne kadar muhtarlık yapmış ve bu köye hizmet etmiş muhtarları ve görev yaptıkları tarihler de şöyledir:

Arif Başyiğit : 07.11.1954

Halil Akyıldız. : 17.11.1963

Halil Akyıldız : 02.06.1968

Ethem Başyiğit :11.12.1973

Ethem Başyiğit :01.12.1977

İbrahim Akyıldız :25.03.1984

Mehmet Başyiğit :26.03.1989

Mehmet Başyiğit :27.03.1994

 Nurullah Gün :18.04.1997