Eskin köyü ilçeye 20 kilometre uzaklıktadır. Yörenin ve bölgenin en yüksek dağlarından olan Yumru Dağ,yöre adıyla Soğanlı Dağı Köyün doğusunda yükselir. Selendi Çayı bu köyün içinden geçerek İlçeye kadar uzanır. Soğanlı Dağı eteklerinde kurulmuş olan bir yerleşim alanıdır. Daha önceki yıllarda sınır komşusu olan Çinan Köyü sınırları ile iç içe idi. Köy diğer köylerde olduğu göçebe yörüklerin buraya gelerek çadır kurmaları ile oluşmuştur. Köy Yukarı Eskin ve Aşağı Eskin olmak üzere iki parçadan oluşmuştur. Madır,Fakra,kara çağıl bu köyün diğer mahalleleridir. Mahalle Aralarındaki uzaklıl 3-5 kilometreyi geçmez. Çinan. Kabaklar, Terziler,Rahmanlar,Hacılar ve Kazıklı köyleriyle sınırı vardır.

Köyün yolu asfalttır. Kazıklı köyü geçilerek köye ulaşılır. Köyü Kabaklar köyüne bağlayan bir yol yoktur. Köyün yanından geçen çay geçilerek kabaklar köyüne ulaşılır. Çay üzerine köprü kurulmuş olsa Kabaklar,Çinan köyünden İlçeye bağlanan 2.bir altarnatif yol olacaktır. Ayrıca böyle bir köprü Rahmanlar ve Uşak istikametine de bu köyden geçiş sağlayacaktır. Şu anda Yukarı Eskin mahallesi,Aşağı Eskin mahallesi,Kazıklı köyü güzergahı takip edilerek ilçeye, mevcut köylüye ait özel vasıtalarla gidilip gelinmektedir. İlçenin pazarı olan Perşembe günü köyden vasıtalar gider gelir. Diğer günlerde de özel gidiş gelişler olur. Köyün ilçeye uzak olması ve her gün bir servisinin olmaması halk için bir sıkıntı kaynağıdır.

Köyde Yukarı Eskin,Aşağı Eskin,Madır mahallelerinde olmak üzere üç tane okul ilkokul vardır. Köyün Çay kenarında olması su yönünden zengin bir haline getirmiştir. Madır ve Fakra mahalleleri biraz su yönünden merkez mahalleleri kadar şanslı değildir.

Köyün elektrik ve telefonu mevcuttur. Madır,Yukarı ve Aşağı Eskin mahallelerinde camiler mevcuttur. Köyde sağlık evi de kurulmuştur. Ebe hemşire köyde bulunmaktadır. Bu yönüyle de diğer köylerde olmayan ender hizmetlerden biridir.

Köyün nüfusu 1950 de 826 olarak görülmekte ve 1955 yılında da birden nüfus 599’a düşmüştür. Bu durum, köyden bazı mahallerin ayrılmasından kaynaklanmaktadır. 1955 yılından 1985 yılına kadar nüfus 599’dan 1041‘lere kadar çıkmıştır. Burada bu zamana kadar köyden göç olayının çok az olduğu fikrini vermektedir. Göç olayının diğer köylere rağmen az olması veya olmamasının sebebi olarak ta köyün çay kenarında kurulması ve bu durumun köylünün tarım alanında gelir düzeyinde bir iyileşme meydana getirmesindendir. 1990 yılında yine birden nüfus 845’e gerilemiştir. Keza 1997 yılı nüfus sayımında da nüfus 829’dan 499’ gerilemesin sebebi de köyden bazı mahallelerinin ayrılmasındandır. 1993-94 de Kabaklar köyden ayrılarak müstakil köy olmuştur. 1970‘te 145 hane olan köy 1990 yılında 212 olmuştur. Kabaklar köyü ayrılınca bu sayı oldukça düşmüştür. Eskin köyü civar komşu köylerle akrabalık ilişkileri mevcuttur. Köyde hizmet veren köy kahvesi ve bakkal dükkanı mevcuttur.

Köy gelirini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Bilhassa koyun ,keçi bu köyde ağırlıklı olarak yetiştirilir. Köyde tütün ekimi de yapılır. Köy genellikle merkez mahallesi çay kenarına kurulu olmasından tarıma elverişli arazisi vardır. Bu köyde Sebze,meyve üretimi bu köyde ağırlık kazanır. Yaz mahsulü dediğimiz kavun, karpuz, fasulye, mısır gibi birçok sebze ve meyve üretimi yapılmaktadır. Köyde tarım modern tarım araçları olan traktör ve benzeri araçlarla yapılmaktadır. Köyde yeterince bu işi yapacak traktör vardır. Ayrıca köyde otomobil,motosiklet. kamyonet türü araçlar da mevcuttur. Bunlarda köyün ekonomisine olumlu katkılar yapmaktadır-Köyde hayvancılık biraz daha modern usullerle yapılmaya başlanmıştır. Köyde hayvan ıslah çalışmaları da vardır. İnek besiciliği bunun en güzel örneğidir. Mandofon ve hoşteyn cinsi inek besiciliği yapılmaya başlanmıştır. Bu durum üretimi olumlu yönde etkilemekte ve gelir seviyesini yükseltmektedir. Kümes hayvancılığı da bu köyde yapılmaktadır. Orman ürünlerinden yakacak olarak faydalandıkları gibi bu köy civarında Meşe ve pır nar ağaçları ağılıklı bitki örtüsünü teşkil etmektedir. Bu durun da köy için ayrıca bir zenginlik kaynağıdır.

Köyde geleneksel yörük düğünleri yapılmaktadır. Kış geceleri yüzük oyunu ve kış sohbetleri geceleri yapılır. Kışın ayrıca tavşan ve keklik avcılığı yapılır. Köyde önceleri daha belirgin olarak yapılan halı, kilim, torba, namazla, kuşak gibi el sanatları son zamanlarda fabrikasyonlarının üretilmeye başlanmasıyla oldukça az yapılmaktadır. Kadınlar kış gecelerinde gelinlik kızlarına çorap örme oya ve tığ işleri ile çeyizlik hazırlayarak boş vakitlerini değerlendirirler.

İşler köyde imece usulü ile yapılmaya devam etmektedir. Yardımlaşma Anadolu’nun genelinde olduğu gibi bu köyde de hat safhadadır. Değişik usulü imece çalışması ile işlerini beraberce yaparlar.

Köyün iklimi diğer köylere göre biraz daha sert ve çetin geçmektedir. Bunun sebebi ise köyün iki dağın eteğinde kurulmasındandır. Dağlardaki kışın yağan karın soğunu bu köy hissetmektedir.

Köyde:Atalay, Ataşman, Ayden, Acar, Akçay, Akdeniz, Aktürk, Alayyörük, Bayram, Bozkurt, Cankurt, Canseven, Cımık, Canseven, Çakır, Civan, Çakmak ,Erden, Eskici, Filiz, Gökkaya, Gül, Güler, Gün, Güvenç, İçen, İnce, İpek, Kabakçı, Karabacak, Karakuş, Karakurt, Karakuzu, Karapınar, Özdemir, Özkaymak, Kasap, Keskin, Saraç, Sağlık, Şen, Şimşek, Tefçi, Terzioğlu, Yörük, Uygun, Uzunkavak, Vardar Soyadlarında aileler yaşamaktadır.

Köyde bilinen bu güne kadar muhtarlık yapmış ve bu köye hizmet etmiş muhtarları ve görev yaptıkları tarihler de şöyledir:

Durmuş Kasap :07.11.1954

Hüseyin Civan :17.11.1963

Durmuş Uygun :02.06.1968

Hüseyin Civan :11.12.1973

Tevfik Uygun :01.12.1977

Kamil Kasap :25.03.1984

Kamil Kasap :26.03.1989

Kamil Kasap :27.03.1994

Mehmet Uygun :18.04.1997