Çamlıca,eski adıyla Köle köy adını kölesi olan köyde ağalar varmış. Bundan dolayı adını Köle köy olarak almış. Ancak 1980’lerden sonra adı Çamlıca olarak değiştirilmiştir. Köyün ilçeye olan uzaklığı 23 kilometredir.Çamlıca Köyü ilçenin batısında eski Kula yolu güzergahında bulunmakta-dır. Doğusundaki dağ yamacına gün batımına karşı kurulmuştur. Selmanhacılar-,Yukarı güllüce,Turpçu ve Avlaşa köyleriyle sınır teşkil eder durumda ilçenin bu köyleriyle komşudur. Köy halkı eskiden yörüklerin buraya gelerek çadır kurmalarıyla yerleşik hayata geçmişler ve bu günlere gelmişlerdir.

Köyün nüfusu 1950 yılında 437’dir.2000 yılına göre ise 525 dir. Diğer köyler gibi köyden fazla göç olmamıştır. Köyde 1990 yılına göre 150 hane bulunmaktadır.-Köyün okulu,camisi,suyu,elektriği ve telefonu vardır. Yolu asfalttır.

Köyün halkı ulaşımını köye ait sürekli gidip gelen bir araçla değil köylüye ait şahra gidip,gelen vasıtalarla sağlamaktadır. Ancak Çanşa ve Demirci’den gelen ve Her gün sabah giderek akşam dönen sürekli çalışan araçları kullanarak ulaşımını büyük bir çoğunlukla yapmaktadır. Ayrıca Kula-Selendi-Demirci yol güzergahında olması nedeniyle yoldan gelip geçen araçlarla da ulaşımlarını sağlamaktadırlar. Köyde hemen hemen herkeste traktör,motosiklet ve taksi gibi işlerini görmede kullandıkları araçlar vardır.Diğer köylere göre bu köyde araç sayısı biraz daha fazla olmakla birlikte kamyon,kamyonet gibi ağır vasıtalar da bu köyde mevcuttur. Köy halkı geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Gediz çayına ve Demir köprü Barajına dökülen İlke Çay’ı kenarında sulanabilen arazileri bulunmaktadır. Bu arazileri köylüyü diğer köylerden ayrıcalık yapan önemli bir unsurdur. Yaz mahsülleri dediğimiz kavun,karpuz,fasulye,sebze ve meyve üretimi yönüyle geçim kaynaklarının önemli bir kısmını teşkil eder. Arpa,buğday,nohut gibi tarım ürünleri yanında tütün üretimi de oldukça geçim kaynağı olarak önemlidir.

Köyün etrafının bitki örtüsü yönüyle ormanlık ve zenginlik arz etmesi koyun ve keçi üretimi diğer köylere göre daha avantajlıdır. Yeni yeni köyde inek besiciliği de yapılmaya başlanmıştır. Pır nar ağaçlarının bol olduğu ormanlık alanla çevrili olan köy orman ürünlerinden de yararlanarak yakacak ihtiyaçlarını karşılamaktadır. Meyve üretimi de bu köyde az da olsa yapılmaktadır.Köyün kültürel durumu oldukça iyidir. Köyün toplu olması, köyde kahvehanelerin olması haberleşme ve sosyalleşmeye önemli katkı sağlamaktadır. Bu köyde okur yazar durumu da oldukça iyidir. Bir kişi bu köyden muhtelif memurluklarda ve devlet hizmetinde görev almıştır.

Köyde: Açıkgöz, Bayşeker, Böncü, Çay, Demir, Deniz, Domboya, Eroğlu, Ertuğrul, Güler, Gülmez, Karabıyık, Karakoç, Kuş, Kuşcu, Önder, Terzi, Terziler, Tok, Uçan, Yavuz, Yıldız, Yıldırım, Zeybek soyatlı aileler mevcuttur. Köyde bu güne kadar yıllara göre muhtarlık yapan kişiler Şunlardır:

1954 Hakkı Çay

1963 Hasan Önder

1968 Ahmet Çay

1973 İsmail Kuşcu

1977 Hakkı Yıldırım

1984 Sabri Önder

1989 Sabri Önder

1994 Kemal Kuşcu

1997 Kadir Yüksel’dir.