19. yüzyılda Almanya'nın Mülhaym şehrindeki Ren nehrinin bir yakasında
Alman'lar, öbür yakasında da Fransız'lar oturuyordu.

Fransız'lar, her sene nehrin karşı kıyısına geçiyor, Alman'lara ait
topraklardaki mahsûlün tümünü toplayıp götürüyorlardı.

O sıralarda, birliğini henüz temîn edememiş olan güçsüz Alman'lar ise buna
fazlaca ses çıkaramıyorlardı.

Ancak bu durum her yıl tekrarlanmayı sürdürünce, Almanlar çareyi Osmanlı
sultanına durumu yazıp, imdat istemekte bulurlar ve sultana bir mektup
gönderirler.

Mektupta şöyle denilmektedir:

"Fransızlar her sene bize zulmediyor, mahsûlümüzü elimizden alıyorlar. Siz
ki, dünyaya adalet dağıtan bir imparatorluğun sultanı, İslamiyet'in de
halîfesisiniz. Bizi bu zulümden kurtarın. Asker gönderin. Ürünlerimizi bu
sene olsun toplama imkanı sağlayın."

Osmanlı'nın gerileme yıllarına girdiği bir zamana denk gelen bu yardım
isteğini inceleyen padişah asker göndermeyi mümkün ve gerekli görmez;
yalnızca asker elbîsesi göndermeyi kafî bulur. Yardım isteğini bildiren
mektuba cevabî bir mektup yazılır. Bu mektupla birlikte içi asker elbîsesi
dolu üç çuval da Alman'lara yollanır.

Şaşkına dönen Alman'lar, çuvalları alıp mektubu okurlar: Mektupta şunlar
yazmaktadır:

"Fransız'lar korkak adamlardır. Onlara yeniçeri göndermemize gerek yoktur.
Yeniçerimizin kıyafetini görmeleri kâfîdir. Çuval içindeki Osmanlı askerinin
elbîselerini adamlarınıza giydirin. Bu adamları mahsûl zamânı, nehrin
görülecek yerlerinde dolaştırın. Karşıdan gören Fransızlar için bu kâfîdir."

Bağ bahçe sâhipleri hemen Osmanlı askerinin kıyâfetlerini kapışırlar. Hasat
vakti geldiğinde giydikleri bu yeniçeri kıyâfetleriyle ve büyük bir
heyecanla, nehir kıyısında dolaşmaya başlarlar.

Ertesi gün, nehrin karşı yakasından gelen haber, Alman'ların sevinç
çığlıkları atmalarına sebep olur: "Alman'lara Osmanlı'lardan imdât geldiğini
zanneden Fransız'lar, korkudan, köylerini de terk ederek iç kısımlara doğru
kaçmaktadırlar. Mahsûlünüzü rahatça toplayabilirsiniz. Zulüm sona ermiştir."

Bu olay, Mülhaym'lıların gönüllerinde taht kurar.

Giydikleri yeniçeri kıyâfetlerini, daha sonra Mülhaym'a bağlı Karlsruhe
müzesine koyup ziyârete açarlar. Şehrin en yüksek binâsına da Osmanlı
bayrağı asarlar. Ayrıca, hâlen olayın yıldönümünde şehirde bir karnaval
düzenleyip hadiseyi temsîlen kutlarlar.

Bu olay, Osmanlı'nın sâdece birkaç yeniçeri kıyâfetiyle Alman'ları
Fransız'ların elinden ve talanından nasıl kurtardığını anlatan, mâziden
kalma, pırlantalarla resmedilmiş bir tablo gibidir.

Bir de şimdiki Türkiye'ye bakın, bizi ne hâle getirmiş,bizi
yönetenler...

bilgiler için teşekkurler.