Bir Karınca Hikayesi
 
İtalyan yazar Lucianno düşünce suçlusuydu. 4m2 lik bir hücreye mahkum oldu, hem de tam 17 sene için ! O kahrolası hücreye yerleştiği birinci gün herşey normaldi.

Aradan birkaç hafta geçti.
Lucianno düşünmeye başladı "burada 17 sene nasıl geçer..."

Aradan aylar geçti. Sanki her geçen gün biraz daha mahkum oluyordu zavallı hücresinde. Bir sabah bir karıncanın burnunu ısırmasıyla uyandı Lucianno. Onu büyük bir titizlikle parmağının ucuna alıp "acaba" dedi. Acaba bu karıncayı yetiştirip kendime bir dost yapabilir miyim? Dedi. Kaybedecek hiçbir şeyi yoktu ve bunu denemeye değerdi. Karıncayı yanı başında duran küçük sehpaya koydu. Karınca karıncalığını yapıp, kaçmaya çalıştıysa da Luci bırakmadı onu. Etrafını çevirerek karıncanın kaçmasına engel oldu. Onunla konuşmaya ve onu eğitmeye kararlıydı. Başarabilse yalnızlığı sona erecekti. Karınca ile tam 3 sene uğraştı. Karşılıksız da olsa konuştu ve dertlerini anlattı ona. Bir de isim taktı karıncaya Tito.

Bir sabah Tito'sunun ona günaydın demesiyle uyandı Lucianno.

Bu duyabileceği en muhteşem sesti. Büyük bir heyecanla yatağından dışarıya fırlayıp bağırmaya başladı: konuştun, Tito sen konuştun. Nihayet konuştun. Günaydın, günaydın, binlerce günaydın dostum.

Artık bir dostu vardı Lucianno'nun ve bunu hiç kimse bilmiyordu. Tito'nun varlığı yazarın en büyük sırrıydı. Kimse duymamalıydı. Gardiyan duymamalı, bu rüya bitmemeliydi. Bu büyük dostluk tam 17 sene sürdü. Hiç kimse bilmedi Tito'yu. Lucianno, Tito'ya tüm bildiklerini öğretti. Konuşmayı, okumayı, yazmayı, dans etmeyi, şarkı söylemeyi, fikir üretmeyi... bildiği herşeyi öğretti. Kah ağladılar, kah güldüler.

Aradan tam 17 yıl geçti ve bir gün asık suratlı, soğuk yüzlü gardiyan kapıyı araladı. Hazırlan yarın çıkıyorsun dedi beton sesli gardiyan. Gardiyan gittikten sonra Lucianno ağlayarak karıncaya döndü "bitti Tito. Bitti büyük dostum. Yarın çıkıyoruz, yarın özgürüz." Dedi. Tito da ağladı. Yazar Tito'ya sordu, "söyle dostum yarın çıkar çıkmaz ilk ne yapalım?" Tito: "gidelim bir bara ve hayvan gibi içelim." Dedi. Gülüştüler. Sabaha kadar uyumadılar. Hayal kurup bu fare kapanından farksız lavabolu dikdörtgenin ilk defa tadını çıkarttılar. Bir anda sanki hücre genişlemiş gibiydi.

Sabahın ilk ışıklarıyla son kez açıldı demir kapı.. Kapıdan çıkarken son kez geri döndü ve ranzasına baktı İtalyan yazar. Sadece şu iki kelimeydi ağzından dökülen. "vay bee..." dışarı çıktılar.

Tito Lucianno'nun omuzundaydı. Sabahın körüydü ve mevsim kıştı. Kar lapa lapa yağıyordu. Lucianno bavulunu havaya fırlattı ve "özgürlük" diye bağırdı. Tito da bağırdı. Yağan kar umurlarında değildi. Yürüdüler, kara inat yürüdüler. Özgürlük sıcaklığına kar mı dayanır kış mı? ...

Nihayet bir barın önüne geldiler. Tito sordu: "şimdi biz buraya girebilecek miyiz?" avazı çıktığı kadar "biz artık özgürüz" diye bağırdı Lucianno. İçeri girdiler. İçeride sızmız kalmış üç beş adamla kasanın başında uyuklayan barmenden başka kimse yoktu. Bir masaya oturdular.

Bir ara Lucianno'nun gözü masanın yanındaki aynaya ilişti. Hapisten çıkarken yaptığı gibi yeniden mırıldandı, "vay bee". Saçları bembeyaz olmuştu, yüzü buruş buruştu. Yaşlanmıştı Lucianno. Tebessümüne aradan sızan birkaç damla gözyaşı karıştı. "barmen bize iki bira getir" diyebildi titrek bir sesle. Barmen yerinden fırlayıp biraları getirdi. Bir adamın iki bira istemesinin sebebini bilmiyordu. Bilmesi de gerekmiyordu, bilmek de istemiyordu zaten. Biraları bıraktı ve kuş tüyü kasasına geri döndü.

Lucianno omzundaki dostunu bardağın içine attı. İçtiler.. Tito da içti. İçtikçe keyiflendiler. Bir ara Tito, bardaktan fırlayıp masanın üzerinde dans etmeye başladı. Elini yüzüne koyup masanın üzerine abanmış olan Lucianno büyük bir gururla kendi yetiştirdiği dostunun dansını izledi. Bir an durdu ve "ne günlerdi be Tito" dedi. Dertleştiler, biraz sonra yine dans etmeye başladı.

Tito dans ediyor, Lucianno korkunç bir keyifle bu muazzam manzarayı izliyordu. Bunu mutlaka birilerine anlatmalıydı. İyi bir şey yapmanın belki de en keyifli yanıydı onu biriyle paylaşmak. Ama Lucianno bu keyfi 17 sene hiç yaşamadı.

Özgürlüğünün bu birinci gününde yıllarca gizli tuttuğu bu büyük ve onur verici sırrı birileriyle paylaşmalıydı.
Etrafına baktı.
Barmenden başka kimse yoktu. "barmen, barmen!" diye seslendi.

Barmen yarı uykulu, Lucianno'nun masasına geldi. Lucianno dans eden Tito'yu işaret ederek, büyük bir heyecanla "barmen şuna bir baksana, şuna bir bak..." dedi.

Barmen sessizce parmağını Tito'nun üzerine götürdü.
"çok affedersiniz beyefendi" diyerek karıncayı ezdi...

Sonuç mu Alın Size Sonuç
Hayatınızda kimseye vermediğiniz değeri birine verirsiniz. Onu kendinizden öte tutar herseyinizi onun için seferber edersiniz. Sonunda birisi gelir, hakkıymışcasına bütün emeğinizi, bütün değerinizi, göz bebeğinizi, gözünüzün önünde alır gider, arkasına bile bakmaz...

(Alıntıdır)

"vay beee...!"
güzel umut kardeşim, çok güzel.
teşekkürler.

Dostum sen cezada aldın ama akıllanmadın galiba.Madem okumayacaksın yorumda yapma.Herşeyi bir yana bırak insanlar burada emek harcayıp bir şeyler yazıyor ona saygı duy bari.Bizim derdimiz insanları kazanmak,kaybetmek değil.Lütfen kendine çeki düzen ver....

sonuna kadar okuyunca çok daha önce okuduğumu hatırladım.
 
Ama bir kez daha zevkle okudum. Gerçekten çok güzel...
 
Okuyanlar zaten sondaki cümlenin vurgusunu daha iyi özümserler.
 
Teşekkürler....

Teşekkürler Umutzi....
Çok güzel etkilendim valla...
Eskiden daha bi serseri hissediyodum kendimi..
Ama şimdi daha ciddi ölçülü olmak zorundayız..
Buda beni bazen kasıyor...
Hikayeyi okuyunca aklıma ilk kızım geldi..
Evlat işte...

Teşekkürler.. Hikaye çok güzelmiş ama sonuna üzüldüm
Zaten hassasım bugünlerde, duygulandım yaa :icon_cry:
Dünya böyle işte, herkes kendi karıncasını nasıl yapmalı da korumalı acaba :icon_frown:

Hayatınızda kimseye vermediğiniz değeri birine verirsiniz. Onu kendinizden öte tutar herseyinizi onun için seferber edersiniz. Sonunda birisi gelir, hakkıymışcasına bütün emeğinizi, bütün değerinizi, göz bebeğinizi, gözünüzün önünde alır gider, arkasına bile bakmaz...
işte özeti...
herkesin hakettiği değeri vermeliyiz,güzel bir hikaye tik.ler dostum...

arkadaşım kimse okumak zorunda değil??
ama en azından burada emek veren kişilere saygın varsa böyle yorum yaparak onları kırmamalısın..
okuyup okumamak konusunda herkes özgür....
lütfen arkadaş emeğe saygı..:icon_frown:

güzel bir eser..
sağolun umutzi bey

Sen okuma arkadaşım, bu şekilde beyan vererek insanların şevkini kırmaya hakkın yok

umut bey, okuma alışkanlığı
gelişmemiş üyelerimiz için hikayelerle ilgili resimler de
koysanız diyorum:D
madem bi işi yapıyorsunuz tam yapın...
hani ilkokul sıralarındayken okuduğumuz hikayelrin en çok
resimlerini severdik ya...:icon_cry:

Boyama kitabı falan da olur.Güzel fikir abi.Söyliyelim yönetimdeki arkadaşlara

hakan izmir'e

hakan kardeş, bu tarz antipatik çıkışların seni ilgilendirir
ama isminin yanına avatar olarak koyduğun Körfez dersanelerinin imajına da
bu şekilde zarar verirsin. o kurum nadide bir kurumdur buna kimsenin hakkı yok, selamlar.

hikayeye dönelim arkadaşlar,tüm yorumlar hikaye hakkında yapılsa daha iyi olmaz mı. yeri geldiğinde o kişiye de cevap verilir.

gerçekten güzel bir hikaye. sen büyüt, yetiştir, koru. sonra biri gelip emeğini bir anda yok ediversin.

katılıyorum..
ayrıca burada reklam yapmayada gerek yok..
bu dershaneler kendi reklamını yeterince yapıyorlar...
yazıların bu dershaneye karşıda antisempati kazandırıyor,en kısa sürede o kısmı değiştir..

Körfez Dersanelerinin reklama ihtiyacı olduğunu ben de
düşünmüyorum,
başarıları ve gayretini halk takdir etmiş zaten...

anlayışın için tşk.ler hakanizmir...

UFFF.. Ne dersaneymiş be........

Ya dostum sen nerelerdesin.Uzun zamandır yoktun...

Kafam karıştı doğrusu. Tamam anladık bu çocuk bir sürç-i lisan yaptı.
Hatasının farkında sizin için avatarını değiştirdi. Gördüğüm kadarıylada saygısız bir ifadedede kullanmadı. Ne istersiniz bu çocuktan?.. Anlaşılan genç bir arkadaş. Gençlere karşı biraz anlayışlı olalım.
Kaş yapayım derken göz çikarmayalım sonra. Eleştirirken kazanmaya çalışalım .
Gördüğümüzün dışında başka şeyler varsa bizede söyleyin. Affımızı isteriz.

Bu bugün kü örnek.Daha öncede yaptı ve geçici olarak atıldı.Özür dilemesi üzerine cezası kalktı.Arkadaşımızın yaşı bayağı küçük galiba.Ama şu bir gerçek uyarıları hiç dikkate almıyor hocam.
 
Bugün 01:29 PM] hakanizmir[/COLOR]: beni engelleme engelliceksen onu engelle benim suçum yok [Bugün 01:29 PM] hakanizmir[/COLOR]: kusura bakma [Bugün 01:29 PM] hakanizmir[/COLOR]: onu bizim salak mehmet yapmış [Bugün 01:28 PM] hakanizmir[/COLOR]: kusura bakma yusuf abi [Bugün 01:15 PM] şövalye: o açtığınız konular önce sizin ilginizi çeksinki diğer üyelerden ilgi bekleyin. [Bugün 01:14 PM] şövalye: hakan izmir ve cano memo konu açmak için konu açmayın. [Bugün 01:07 PM] h.kara[/COLOR]: slm arkadaşlar [Bugün 01:03 PM] cano-memo-12[/COLOR]: arkadaşımınkisi hakanceylan1@hotmail.com [Bugün 01:03 PM] cano-memo-12[/COLOR]: benimkisi cano-memo-12@hotmail.com [Bugün 01:02 PM] cano-memo-12[/COLOR]: aloooooooo size diyom len [Bugün 01:02 PM] cano-memo-12[/COLOR]: aranızda [Bugün 01:02 PM] cano-memo-12[/COLOR]: msn si olan var mı ? [Bugün 01:01 PM] cano-memo-12[/COLOR]: S E L A M U N A L E Y K Ü M

çok uzun olduğundan okuyamayacağım ama güzel şeyler yazdığına eminim