« : Mart 28, 2006, 05:30:52 ÖS » |
|
basyigit
|
[FONT="Comic Sans MS"][SIZE="3"]SENİ SEVMEK [/SIZE][/FONT][/B] [FONT="Comic Sans MS"][SIZE="2"][COLOR="Blue"]Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. Benim olmak zararlı ya senin için, acı çekersin ya, işte bilerek bu gerçeği benim olmamanı isteyecek kadar çok seviyorum seni. Uzaklaş istiyorum kıyılarımdan, kayalıklarıma toslama, oturma karama... açıl, açıl, açıl. Uzaklaş benden, engin sularda ol. Lacivert mavilere dik gözlerini. Yosun yeşillerimden ıraklara düş. Yunuslar eşlik etsin yol alışlarına, hadi git artık, ne olur git. Baştan çıkartma beni. Uğurlar olsun. Gitmeni arzulayacak kadar deli bir kimlikle seviyorum seni. Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. Hani bir baba kızar ya, öfkelenir, döver ya hatta... arkasında ayıplarla dolaşan evladını. Ve ama yine de umutsuzca sever ve uzatır ya ellerini ne zaman düşse dara. Hani hem reddeder onu evlatlıktan ve hem de ama içten içe kanar ya baba yüreği. Kanayan içini de sever ya evladıyla birlikte. Hayırsız, huysuz ve hatta topluma zararlı olsa da bile; ister ya içten içe onun toplumun en mutlu insanı olmasını. Ve hatta döner döner de bakar ya kendine: “Ben nerede hata yaptım.” Diye. Çocuğunun tüm hatalarından sorumlu tutar ya kendini. İşte öyle. Sorumlulukların acı, sızı mutsuzluklarıyla... evlatlıktan reddedecek bir inatla seviyorum seni. Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. Çok ama çok uzaklarımda olduğun zamanlarda bile kimi zaman... milimetrik ölçümlerle nefesimdesin. Sana dokunmak kadar yakın olsan da çoğu zaman... milyon kilometreler öteden duyulmuyor sesin. Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. ‘Her hareketinin sırrına varacak kadar sen olmak, nerede ne yapacağını öngörebilecek kadar ben olmak’ gerçeklerinle seviyorum seni. Ey güzel sevgili çok sağlıklı bir beden değil artık bedenim. Beynim de öyledir belki. Ben bir hasta yatağını ‘sen’ sanacak kadar... can yakan bir iğne ucuna ‘sevdalanacak’ kadar... hastalıklı bir ruhla seviyorum seni. Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben.
[/COLOR][/SIZE][/FONT]
|
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
|
|
« Yanıtla #1 : Mart 28, 2006, 05:32:07 ÖS » |
|
basyigit
|
[FONT="Comic Sans MS"][SIZE="3"]YARIM KALMIŞ MEKTUP[/SIZE][/FONT] [FONT="Comic Sans MS"][SIZE="2"][COLOR="Blue"]Bu gün ; ben sessizliği duymak istedim... Karanlıkta görmek istedim kendimi... Bu gün ben yalnızım... Biliyorum gecede... Yarıda kalmış ve unutulmuş bir mektup okuyorum... Çok hüzünlüsün diye arkadaşlar söylerlerdi bana. Oysa... Oysa her insanda vardır biraz hüzün. Bende öyleyim işte. Seni mektuplarım gibi seviyorum.Seni şiirlerim gibi seviyorum...
İkimiz, ikimiz için hiç bitmeyen bir yola çıkıcaktık. Hadi... Gel demiştin... Şimdi bir tek ben kaldım yolun ortasında. Öğütleri duymadan vardım şimdi yaşamak istemediğin yerlere. Yalnızlığı yaşıyorum... O kadar tanıdığım insanların arasında... Küçücük bir defterime yazardım hissettiklerimi... O hep yanımdaydı.... Şimdi ise sen yoksun yanımda... Karanlık odalarda bi seni düşünüyorum saatlerce. Nerdesin şimdi...
Ben hala aynı yerdeyim... Hala aynı şeyleri yaşıyorum... Sensiz....Değişmedim ben. Neden ki. Bazen sokaklarda dolaşıyorum. Eskisi gibi... Nasıl oluyorsa sizin evin önünden geçtiğimde, sessiz bir rüzgar gibi yanımdan geçerdi yaşadıklarımız... İçimde bir acı oluverirdi... Sonra da yaralı kalbim yine kanamaya başlıyı verirdi. O anda ağlamak gelirdi içimden... Biliyor musun? İlk kez senin için kaybetmiyorum dediğimde göz yaşlarımı, yine tutamazdım kendimi. Ağlardım... korkak bir çocuk gibi... Sonra penceremden gökyüzüne bakıp seni aramak vardır ya... yıldızlarda.... Oysa sen söylüyordun... İçim yanıyordu... Nerdesin şimdi...
Bak bana; hediye ettiğin boncuğu hala taşıyorum....Seni hep görüyorum, her şarkıda, beyaz sayfalardaki siyah çizgilerde...
Her sabah kardeşini görürüm... Sorarım ne yaptığını, ne ettiğini... Herkese şu yoksul kentte aynısını sorardım... Kimseler bilmedi ki, seni ne kadar çok sevdiğimi...
İçimi defalarca çekerek söylüyorum Ezgim, ne kadarda çok inanmışım sana. Sen bana o kadar, o kadar çok söylemiştin ki. Beni nasıl sevdiğini... Bak şimdi acım hiç dinmiyor... Aklımdan hiç çıkıp gitmiyor apansız çekip gittiğin o gün.
Hatırlar mısın? Kader demiştik senin tanıştığımız o ilk güne... Hiç unutamıyorum... Koşmuşuz meğerse biz senelerce... Nerden bilecektim ki seni böyle seveceğimi?... Senelerce yüzüme bakıp es geçmişsin, bir merhaba bile demeden.
Belki hiçbir şeyim yoktu. Gündüzüm de gecemde... bi tek sen vardın. Her geçen saniyelere bile seni sorardım sessizce... Şarkılar söylüyorum sana...Duyuyor musun? Her sözüm gerçek, her sözüm içimden gelen duygularımdı... Belki de ilk defa çılgınca bir aşk mecerası yaşamak istedim. Gülebilirsin... ama benim için öyle bir şeydi...
Bazen sorardın bana... Beni ne kadar çok seviyorsun diye... Susardım... Sonrada kızardın bana... Sustuğum için... Konuşamazdım o anda. Çünki seni ne kadar çok sevdiğimi, nasıl anlatacağımı bilmiyordum...İfade edemiyordum işte...anlatamadım sana. Seni ne kadar çok sevdiğimi... Bu benim için ne kelimelerle, ne de ifadelerle anlatılabilirdi....
Aslında.... aslında.... aşka inancımı bende kaybetmedim...Korkuyorum sadece... Beni bu duruma aşk getirdi. Hayır.... Senin üstüne atmıyorum... hepsi benim yüzümden....Başkalarını mutlu etmek için elimden geleni yapardım...Böyleyim işte... Senin için yetmedi bunlar... Seni etkiler dedim ama o da olmadı. Özür diliyorum....
Yokluğunu hissetmek çok zor. Senin o delice bakışlarını özlüyorum.... O güzel gözlerine bakmak yaşatır artık beni... Bilmiyorum.... Bu zor günlerim nasıl geçecek... Dilerim ki bir gün sorarsın kalbine ne yapıp ne ettiğimi... Umarım o yalancı aşkınla onun kadar mutlu olursun.... Ege güzeliydin sen? Şimdi ise içimdeki alevsin. Kendimi yaralamak....başka bir şey etmedim... Bugün ben yalnızım gecede...Yarıda kalmış bir mektup okuyorum.....[/COLOR][/SIZE][/FONT] |
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
« Yanıtla #2 : Mart 28, 2006, 05:33:01 ÖS » |
|
basyigit
|
[SIZE="3"]CANIM'A SON MEKTUBUM [/SIZE] [FONT="Comic Sans MS"][COLOR="DarkOrange"][SIZE="2"]İKİMİZ GÜNEŞ VE AY GİBİYİZ, GÜNEŞ VE KARA GİBİ... AMACIMIZ İÇİÇE GEÇİP, BİRBİRİMİZE DÖNÜŞMEK DEĞİL. BİRBİRİMİZİ TANIMAK, BİRBİRİMİZİ GERÇEKTE NASILSAK ÖYLE GÖRÜP, BUNA SAYGI DUYMAK... YANİ BİRBİRİMİZİ ÖTEKİNİN KARŞITI OLDUĞUNU BİLMEK... HA!... EĞER AY, GÜNEŞİ RAHATSIZ EDİYORSA, GÜNEŞ AYSIZ YAŞAMAYI ÖĞRENMELİ... ARADIĞIMIZ HERŞEYİN DIŞIMIZDA BİR YERDE KOLAYCA BULABİLDİĞİMİZ O AYDINLIKTA SANARIZ... OYSA BİZE GEREKLİ OLAN TÜM AYDINLIK KENDİ İÇİMİZDE... YETER Kİ KENDİMİZE DÖNÜP BAKMASINI BİLELİM.... HERKESDEN GİZLİ HERŞEYDEN SAKLI YANLIZCA İKİMİZ YAŞADIK GENE... " SENİ SEVİYORUM BİRTANEM " SENSİZ KALMAYI İSTEMİYORUM. SENİ GÖRMESEMDE, SESİNİ DUYAMASAMDA HEP SEN OLMALISIN. BAZEN YORULDUĞUMU HİSSEDİYORUM. YAŞAMA KARŞI GÜÇSÜZ KALIŞIMI; İŞTE O ZAMAN GÜNLERİMİ SIKINTILARIMI SORUMLULUKLARIMI PAYLAŞMAK İSTİYORUM. SONRA BİRDEN SENİN YOK OLACAĞINI HİSSEDİYORUM. SENİ BİR DAHA GÖREMEMEK ÖZGÜRCE SENİ DÜŞÜNEMEMEK, SENİNLE KONUŞAMAMAK. BANA NE KADAR DA ACI ÇEKTİRİR. OYSA SEVGİNİN KENDİSİ KOŞULSUZDUR. BENİM OLMAN, YANIMDA OLMAN DEMEK DEĞİLDİR. GÜNLÜK YAŞAMIMIN İÇİNDE OLMAYIŞIN, YOK OLUĞUNU GÖSTERMEZ Kİ. ÇÜNKİ SEN HER AN YÜREĞİMDESİN. HEM DE HERKESTEN HERŞEYDEN DAHA YAKINIMDA, SICACIK KIPIR KIPIR DURMADAN AKAN KANIM GİBİ. YAŞAM YİNE AKMAYA BAŞLADI SENSİZ VE BENSİZ. AKMALIDA ZATEN. İKİMİZİNDE YAPMASI GEREKENLER VAR, SORUMLULUKLARIMIZ, KENDİMİZE DAİR, İŞİMİZE, AİLELERİMİZE DAİR. SEVGİN TABİKİ DURACAK AMA YAŞAMIMA AİT HEDEFLERİME AMAÇLARIMA YADA YAŞADIĞIM SIKINTILARA KARIŞTIRMADAN. SANKİ İÇİMDEKİ BEN İKİYE AYRILDI. AKLIM VE DUYGULARIM SAVAŞIYOR SANA DAİR. BİRİ SANA KIZARKEN SENİ ÖZLEMEYE BİLE LAYIK GÖRMEZKEN DİĞERİ HALA DİRENİYOR. KAÇAMAK SENİ SEVMEYE KALKSA SESSİZ SEDASIZ DİĞERİ HEMEN KIZIYOR. HAK ETMEDİĞİNİ SÖYLÜYOR ÖFKEYLE. SAVUNMAYA GEÇİYOR BİR YANIM. " SEVİYOR O DA BENİ SEVİYOR " DİYE ÖFKELİ YANIM KANMIYOR GENE. SEVGİMİ DİYORSUN SEN BUNA? SEVGİ NEDİR BİLİYORMUSUN? SEN ONU, ONUN SEVDİĞİ GİBİ SEVDİN? HAYIR SEN CANIN GİBİ SEVDİN, SANKİ PARÇANDI SENİN. SENİ BEKLEDİĞİM HER GÜN HER HAFTA UZAKLARDA BIRAKTIĞIM DÜŞ KIRIKLIĞIMIN TEKRARI OLDU YENİDEN. ETRAFIMDA ESEN HÜZÜN RÜZGARLARINA MANİ OLAMIYORDUM. SOĞUK NE KADAR YAKINIMDAYSA SEN O KADAR UZAKTASIN. GÜNEŞİN RENKLERİ UÇMUŞ, SADECE SİYAH VE BEYAZ KALMIŞTI GÜNLERİMDE. ELLERİM SENDEN BAŞKA KİMSEYE DOKUNMAK İSTEMEZKEN, SEN YOKTUN. UYUŞUYORDU PARMAKLARIM, ÜŞÜYORDUM HEM DE ÇOK... OYSA YÜREĞİM ISITSIN DİYE RUHUMA DOKUNMANI İSTEMİŞTİM KORKMADAN, YÜREKLİCE... BİLİYORMUSUN HER SEVDA KİRACIDIR ASLINDA YÜREKLERDE... HEP " BİTMEYECEK BU SEVDA " DER SEVDALI, SEVDALISINA.... AMA YALANDIR. HER BİTEN SEVDALAR GİBİ HER BİTEN ŞEYLER GİBİ, O SEVDADA BİTMEYE MAHKUMDUR....
TIPKI SEN VE BEN GİBİ......
[/SIZE][/COLOR][/FONT] |
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
« Yanıtla #3 : Mart 28, 2006, 05:34:41 ÖS » |
|
basyigit
|
[SIZE="3"]BüyümeYen Çocuk [/SIZE] [SIZE="2"][COLOR="Red"]Öyle tutkunum ki sana ..Nereye çevirsem gözlerimi seni düsünüyor ruhum..Bir sarkı meleodisi kulaklarıma gelse " sen " diye icime bir ates düsüyor alaz gibi..Sabah isyerimde ctigim cayda bile senden birseyler var..Yazmak isteyip de karakalemimle ajandalarımda biriktiridigim satırlarda bile sen varsın..neden öyle seni seviyorum diye sorarsan bana..Sen bana; yalnızlıgın ucurumundaki son dalın en güzel tomurcugunu gösterdin..Kalın perdelerin günese kapalıyken umutlarınla yeni bir sayfa actın..Dilimde hayata isyanlar varken simdilerde sadece iki kelime var .." seni seviyorum" her kaldırımda yalnızlıgımın yüklerini diger bir sokaga tasırken seninle ben mutlulukların en güzelini tasıyorum şimdilerde ..her adımım sevgiye dair..her nefes mutlululuga ait..Sabah sahilinden kanatlanan her martıya seni anlattım..Gecede parlayan yıldızlara senin gözbebeklerini anlattım..Anladıkca yeniden asık oldum sana..Sevdikce seni sana tutuldum..Geceleri sevmezdim senden önceleri..Simdi geceyi seviyorum .kabuslarından uyanan bu beden simdilerde senin tatlı rüyalarında..Mutluyum eger yasarken mutluysa gözbebeklerin..ve yıldız misali parlıyorsa gözbebeklerin ici..Mutlulugun adı yoksa eger kalbinde..Sana mutlulukların en güzelinin ismini, baharda acan tüm ciceklerin sevgini veriyorum..Can degil mi bu sevdikce yasamak ister..Bir kök degil mi en deli rüzgarda agacı hayata baglayan.İşte sende öylesin..Seni nefes diye cektikce icime seni seviyorum delice..Renk renk umutlarımdan bez ucurtmalar yapıp tahtalarına senin ve kendimin ismimin basharfeerini yazıyorum..Cocuklar gibiyim sevince..Sen demez miydin sen benim " büyümeyen cocugumsun " diye..Evet ben senin kalbinde her zaman senin sevginle büyümeyen cocugunum..Hayatın en zor zamanımda seninle mutlulukları yeniden ögreniyorum..Yazmayı bırakıp köşesine cekilmis bir avareyken seninle yazıyorum yeniden mutluluklarımı beyaz satırlara..Yazdıkca huzur buluyorum..Gözlerin hatırladıkca sanki denizin kenarında cıplak ayaklarınla gecen gemileri izler gibi huzur doluyum..Esen rüzgarda saclarını hatırladıkca o saclarında dalgalanmak istiyorum..Seni sevmek hayatın en anlamlı kelimesi belki de..Farklılıkların arasında seninle mutlulukların tüm renkleri bir anda yasabilmek..Yaşamak icin sevgi gerekse eger ben seni seviyorum..Büyümeyen bir cocugun kücük yüreginde sana olan büyük sevdayı yaşayan ölümsüz aşkın tek sahibi SEN ..Aşk degil mi sevdigini görünce ellerin sessiz terlemesi..gözgöze geldiginde utangac bakıslar..ve telefonda sesini duydugunda sesinin titremesi, gözlerini gördügünde bir an kalbinin hızlı hızlı atması..İşte seni severken bunları yasıyorum..Her an seni düsünüp seninle mutluluklara kosuyorsa bu yüregim demek ki bu büyümeyen cocuk senin sevginde yasıyor..[/COLOR][/SIZE][SIZE="3"][COLOR="DarkOrchid"][FONT="Comic Sans MS"]Seni seviyorum [/FONT][/COLOR][/SIZE] |
|
|
|
|
Logged
|
|
|
|
|
