Devrin Zahidlerinden birisi Rızkın Allahdan geldiği Fikrini yaşamak için bir gün ıssız kimsenin bulunmadığı arada bir kervanlar geçen bir çöle gider.
 Olduğu yerden hiçbir kıpırdama olmaksızın hareketsiz bir şekilde arkasını döner bu uzanır bulunduğu yere oradan geçen bir kervanın dikkatini çeker birsüre sonra derler ki bir adam yatıyor orada bu da ne ölümü sağmı diye merak ederler zahidden hiç ses yok derler ki bu adam açlıktan bitap düşmüş hiç konuşmayınca zahid hatta dişlerini sıkar kapatır sımsıkı rol yapar kervandakiler yanlarında bulundurdukları kıyafetlerden onun üstündeki yırtık pırtık kıyafetleri değiştirerek yenilerini giydirirler sonra zorla karnını doyururlar ve çekip giderler kervan gidince zahid Allahım sana şükürler olsun sen bir kimseye ait rızkı zorla da olsa ona yediriyor ve giydiriyorsun diye şükreder ve ağlar.
Herkes Nasibi olanı Yer Kardeşlerim.

RAbbül alemin Rezzak ı mutlaktır amenna

verende alanda odur

nasip meselesi

hedrkes önünden yer...