Rahmanhacılar köyü ilçeye 30 kilometre uzaklıktadır. Köy diğer köylerde olduğu göçebe yörüklerin buraya gelerek çadır kurmaları ile yerleşmişlerdir. Rahmanlar köyü ve Kütahya-Simav İlçesiyle sınır bir köydür.

 
Köyün yolu asfalttır. Köye Rahmanlar köyü geçilerek ulaşılır. Köyün Kabaklar, Çinan üzerinden de alternatif bir ulaşımı daha vardır.  Rahmanlar, Çamköy, Dumanlar, Beypınarı köyleri geçilerek ilçeye ulaşılır. En uç köy olması ulaşım yönünden zorlukları berberinde getirmektedir. İlçeye, mevcut köylüye ait özel vasıtalarla gidilip gelinmektedir. İlçenin pazarı olan Perşembe günü köyden vasıtalar gider gelir. Diğer günlerde de özel gidiş gelişler olur.

 
Köyde ilkokul vardır. su yönünden köyün problemi yoktur. su şebekesi vardır. Köyün elektrik ve telefonu mevcuttur. Köyün camisi de vardır. Köy Devlet tarafından kredi verilerek planlı bir yapıya sahiptir.

 
Köyün nüfusu 1997 de 194 olarak görülmekte ve 2000 yılında da birden nüfus 318 ’e yükselmiştir. Köyün 1997 de ilk muhtarı Veli Karakoç ve 1997 ‘de de Nurullah Karabuluttur.

 


 
Köy gelirini tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Bilhassa koyun ,keçi bu köyde ağırlıklı olarak yetiştirilir. Köyün arazisi az ve tarıma taşlık olmasından dolayı pek elverişli değildir. Buna rağmen Köyde tütün ekimi de yapılır. Köyde tarım modern tarım araçları olan traktör ve benzeri araçlarla yapılmaktadır. Köyde yeterince bu işi yapacak traktör vardır. Ayrıca köyde otomobil,motosiklet. kamyonet türü araçlar da mevcuttur. Bunlarda köyün ekonomisine olumlu katkılar yapmaktadır. Köyde hayvancılık biraz daha modern usullerle yapılmaya başlanmıştır. Köyde hayvan ıslah çalışmaları da vardır. İnek besiciliği bunun en güzel örneğidir. Mandofon ve hoşteyn cinsi inek besiciliği yapılmaya başlanmıştır. Bu durum üretimi olumlu yönde etkilemekte ve gelir seviyesini yükseltmektedir. Kümes hayvancılığı da bu köyde yapılmaktadır. Orman ürünlerinden yakacak olarak faydalandıkları gibi bu köy civarında Meşe ve pırnar ağaçları ağılıklı bitki örtüsünü teşkil etmektedir. Bu durun da köy için ayrıca bir zenginlik kaynağıdır. Köy oldukça dağlık ve poyraza karşı kurulu meyilli bir arazi yapısı üzerinde kurulmuştur.

 
Köyde geleneksel yörük düğünleri yapılmaktadır. Kış geceleri yüzük oyunu ve kış sohbetleri geceleri yapılır. Kışın ayrıca tavşan ve keklik avcılığı yapılır. Köyde önceleri daha belirgin olarak yapılan halı,kilim,torba,namazla,kuşak gibi el sanatları son zamanlarda fabrikasyonlarının üretilmeye başlanmasıyla oldukça az yapılmaktadır. Kadınlar kış gecelerinde gelinlik kızlarına çorap örme oya ve tığ işleri ile çeyizlik hazırlayarak boş vakitlerini değerlendirirler.

 
İşler köyde imece usulü ile yapılmaya devam etmektedir. Yardımlaşma Anadolu’nun genelinde olduğu gibi bu köyde de hat safhadadır. Değişik usulü imece çalışması ile işlerini beraberce yaparlar.

 
Köyün iklimi diğer köylere göre biraz daha sert ve çetin geçmektedir. Bunun sebebi ise köyün dağın eteğinde ve poyraza karşı kurulmasındandır. sürekli kuzey rüzgarlarını alır. Dağlardaki kışın yağan karın soğunu bu köy hissetmektedir.