..... Senin Olmadigin Ne Uyudugum Geceler Ne De Uyandigim Sabahlar;
Yalnizca Siradan Gecen Gri Gunler.
Ne Burada Parklar Güzel, Birlikte Yürüdügümüz, Ne Kuşlar Var Sevdigimiz, Ne Cimler Var üzerine Uzanip Göğü Seyrettigimiz; Yikilmiş Savrulmuş, Harcanmiş Bir Sehir Var Geride Biraktigin, Herşeyini Düşünmeden Tüketip Terkettiğin......

Kaç baharı gerçek sanıp kandık söylesenize...
Kaçına 'Nihayet' diye hasretle kucak açtık ve kaçında yanıldık...
kaç kez ayz vurmuş dallarımızda filizlerimiz söndü.
yine de uslanmadık.
yine geveze bir dosta sırlarımız açar gibi açıldık yalancı bahara...
Yine yanıldık.Peşinden bastıran tipiyle ayıldık.
ne yapalım ki dalında patlamayı bekleyen bir tomurcuk gibi susamıştık ilk yaza...kaç zaman olmuştu kendimizi güneşin sıcak kollarına bırakıp ormandan yayılan kekik kokularıyla sarhoş olmayalı...
Tahmin ediyorduk üzerimize katran rengi bir kafes gibi çöken bulutların ardında gğneşin gülümsediğini...
daha ilk ışınlar deler delmez kafesi,açtık istahla ruhumuzun pencerelerini...
Bahar öyle kolay gelmezdi aslında,biliyoruk;yanlış baharlarda az mı ayaz yemiştik...
Kaçımız mart güneşine aldanıp açılmış ve kara kafesin ağına düşmüştü yeniden..
bahar,ilan-ı aşk mevsmiydi;astık aşklarımızı ilan panolarına,sevdalar yasakken daha...
Bahar barışın mevsimiydi;müjdeledik barışı.silahlar konuşurken hala...
Söyledik ancak yazın söylenecekleri,güneş henüz toprağı ısıtmamışken...cemreler düşmemişken ilkyazın koynuna...
Yalanmış meğer bahar;daha vakti değilmiş,aşkın da barışın da...
Güneşe kananlar,yazı beklerken bahardan oldular;kesildi sesi soluğu erken öten horozların...
_*_*_*_*_*_

İyisi mi itirafçı olalım;biliyorduk 'işte bahar' derken,ardından gelecek ayazı...
'Yalan bu çıkma' demişti temkinliler,tedbirliler,'çıkarken üstüne kalın bir şeyler al' anlar,'başına bir iş gelmesinden ürkenler...
Ama bahar,olanca işvesiyle sokağa çağırıyordu.
aşk ilan panosuna asılmayı bekliyordu,barış bir kuş gagasında müjdelenmeyi...
'Erken mi geç mi' hesabına gelmezdi ikisi de...Peşlerine düşülmeli,ilan edilmeli,müjdelenmeliydiler.
Güneşi görür görmez serenada ve barış türkülerine başladık.Vakti gelmeden açıldık,geç kalmadan davranma telaşında...
Erkenmiş.
Kursağımızda kaldı bahar sevinçleri...
erken öten horozlar,erken açılmış çiçekler,erken doğmuş bebekler gibi kesildik,solduk,öldük.
Yine tedbirliler ulaşacak salimen yaza;bir yakalandık,zalim bir ayaza...
_*_*_*_*_*_

Ama itirafçı olsak da pişman olmadık.
Az da olsa ısındık hiç olmazsa...Vakitsiz de olsa söyledik söylememiz gerekeni...
'Bahar yalan mıymış gerçek mi?' dinlemedik.Güneşin ilk dokunuşuyla haber verelim dedik,ardından gelecek müjdeyi...
Aşk için erkendi belki;barış henüz uzak...
... ama ikisi de gelecekti nasılsa sonunda...
Hep bildik ki,habercisidir yalancı bahar,sahicisinin...
Bazen vaat,hediyeden kıymetlidir.
Kesilmeyi göze alıp erken ölmek yeğdir çoğu zaman,susup doğru zamanı kollamaktan...
Sonunda olan yalana kananlara olur,onlar müjdeledikleri şeyi göremeden giderler.
Lakin çoğu buna gönüllüdür.
Güneşe en erken onlar dokunmuşlardır,elbet en erken yanan onlar olacaktır.
Belki 'İkinci Bahar' ı yaşayanlar bilir kıymetlerini...

güzel teşekkür paylaşımına

Gözlerin Ayrilik Adresi Sanki
Aşkima Ihanet Beklemiyordum
Bumuydu Sevdanin Payina Düşen
Ben Seni Gözümden Sakiniyordum

Yaşamaksa Yaşanilir
Kader Buysa Katlanilir
Bende Bir Kaç Hazin Duygu
Kalleşliğin Sende Kalir

Yalanci Baharin Yalan çiçeği
Vefasizlik Senin Meziyetinmiş
Sen Beni Birakip Gidiyorsun Ya
Insanliğin Seni çoktan Terketmiş

Yolunda Harcarken Bütün ömrümü
Sende Görmek Varmiş Zalim Zulmünü

Yaşamaksa Yaşanilir
Kader Buysa Katlanilir
Bende Bir Kaç Hazin Duygu
Kalleşliğin Sende Kalir

Yalanci Baharin Yalan çiçeği
Vefasizlik Senin Meziyetinmiş
Sen Beni Birakip Gidiyorsun Ya
Insanliğin Seni çoktan Terketmiş

burada romantizm en üst seviyelerde.arkadaşlar bu şiirler okunurrrrrr....

çok guzel şiir.insanı duygulandırıyo.ah ulan aaaahhhhhhhh

aman emrah sakin ol.bir şiir de sen gönder bakalım

AŞK  
 kışın ensoguk saatlerinde
yürüdünmü ayakların kayarak
baharın çiçek kokan melteminde
uzandınmı kırlara koklayarak
ıslandınmı yazyagmurlarında ağlayarak
kendini yalnız hissetip yüreğinde bir boşluk oldumu bedenini kavurarak
insanlar nankör sevgiler yalan diyenlerdenmisin ben buradayım
soğuklardayürüdüm
çiçekleri kokladım baharlarda
sırılsıklam oldum yaz yagmurlarında şimdi ise
kendimi yalnız hissediyorum içimdebir buşluk var bedenim kavruluyor
AMA BUSEFER GERÇEKTEN Bİ YOLDAŞ BULUYORUM GALİBA

sağolasın emrah.ama kendini yanlız hissettiği zamanlarda gel sitemize dertleşelim....

Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın...
'Nereden çıktı bu vakitte?' dememeli,bir geceyarısı telaşla yataktan fırladığında;
'Gözünün dilini' bilmeli;dinlemeli sormadan,söylemeden anlamalı...
Arka bahçede varlığını sezdirmeden,mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında;sen,her daim onun orada durduğunu hissetmelisin.İhtiya. duyduğunda gidip müşfik gölgesine yaslanabilmeli,kovuklarına saklanabilmelisin.
Kucaklamalı seni güvenli kolları...
...Dalları bitkin başına omuz,yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı...
En mahrem sırlarını verebilmeli,en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin;gölgesinde serinlemelisin sorgusuz süalsiz...
Onca dalkavuk arasında bir tek o,sözünü eğip bükmeden söylemeli,yanlış anlaşılmayacağını bilmeli.
Alkışlandığında değil sadece,asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli.
Övmeli alem içinde,baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona övdüğünde de,sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin,'hak ettim'diyelimelisin.
TEklifsiz kefili olmalı hatalarının;günahlarının yegane şahidi...
Seni senden iyi bilen,sana senden çok güvenen bir sırdaş...
gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin...
Ve sen ağladığında,onun gözünden gelmeli yaş...
_*_*_*_*_*_

Böyle bir dostum var benim.
Pek sık görmesem de hep yanımda olduğunu bildiğim,yalandan riyasız dertleşebildiğim.
Kuşağımın en iyisiydi hilafsız...
Beraber okuduk,birlikte koştuk son 20 yılın amansız parkurunu...
Katılasıya ağladık,doyasıya güldük yol boyu...
Ekmeğimizi ve acılarımız bölüştük.Çocuklar doğurduk,büyükler gömdük.
Sonunda yara bere içinde oraya buraya savrulduk.
Buluştuk geçenlerde...
Bitaptı;kayan bir yıldız kadar ışıltılı,bir o kadar yorgun:
'N'apıyorsun?' diye sordum.
'seyrediyorum' dedi ;'Çaresizce,öfkeyle,şaşkınlıkla ama sadece seyrediyorum'
Seyrettiği kuşağımızın en kötülerinin,pespayelik yarışında ipi ilk göğüsleyenlerin
zirveye hak kazanmalarındaki akıl almaz gariplikti.
İyiliğin ve ustalığın bu kadar eziyet gördüğü,kötülüğün ve yeteneksizliğin bunca ödüllendirildiği bir başka coğrafya var mıydı acaba?
Okuldaki ideallerimizden,gençlik coşkumuzdan söz ettik bir süre;tozlu raftaki bir kitabı yıllar sonra merakla karıştırır gibi...
Ülkemizin kaderini değiştirmeye azimliydik mezun olurken;lakin karanlığını boğmaya yemin ettiğimiz ülke,karanlığına boğmuştu bizi...Pazarda görsek tezgahından meyve alamayacağımız adamların cenderesinde bir ömür geçirmiş,tünelden çıkış sandığımız ışığın,üstümüze gelen kamyonun farı olduğunu çok geç fark etmiştik.
Velhasılı ne sevebilmiş ne terk edebilmiştik.
Krizde geçmişti bütün gençliğimiz ve şimdi çocuklarımıza tek devredebildiğimiz,çok daha ağırlaşmış bir kriz...
'İşte' diye iç geçirdi kadim dostum,'...Bunları seyrediyorum bir kenardan sessizce...'
_*_*_*_*_*_*

İşte en çok da böyle zamanlarda bir dostu olmalı insanın...
Yıllarca aynı ip üstünde çalışmış,cesaretle ihanet arasonda gidip gelen bir salıncağın sınavında birbiriyle kaynaşmış iki trapezci gibi güvenle kenetlenmeli elleri...
'Parkurun bütün zorluğuna rağmen dostluğumuzu koruyabildik,acıları birlikte göğüsleyebildik ya;yenildik sayılmayız' diyebilmeli....
Issızlığın,yalnızlığın en koyulaştığı anda,küçücük bir kağıda yazdığımız kısa ama ümitvar bir yazıyı yüreğe benzer bir taşa bağlayıp birbirmizin camından içeri atabilmeliyiz:
'BUNU DA AŞACAĞIZ!!!!!
İmza:Bir Dost...'

gerçek dostlar yıldızlara benzer.
karanlıkta ilk önce onlar parlar.

dostluk insana çok şey yaptırır...