Neydik Ne Olduk?

Osmanlı neredeydi biz nerede?


Neydik ne olduk.

Faziletliydik: Kimsenin malına, mülküne göz dikmezdik. Kimsenin
namusuna yan bakmazdık. Hırsızlık nedir bilmez, dilenciliği meslek
edinmez, kimseyide küçümsemezdik.


Dürüsttük: Bir zamanlar Londra Ticaret Odası´nın en görünür
yerinde şu mealde bir tavsiye levhası asılıydı: "Türklerle
alışveriş et, yanılmazsın."


İtibarlıydık: Bir zamanlar Hollanda Ticaret Odası´nın
toplantılarında oylar eşit çıkınca Osmanlılarla alışverişi
olan tüccarın oyu iki sayılır, onundediği olurdu.


Temizdik: Yere bile tükürmezdik. Hatta, Osmanlı askeri
teşkilatını Avrupa´ya tanıtmasıyla meşhur Comte de Marsigil,
yere tükürmedikleri için atalarımızı şöyle
eleştiriyor:"Türkler hiçbir zaman yere tükürmezler. Daima
yutkunurlar. Bunun için de saçlarında sakallarında bir hararet olur
ve zamanla saçları, kaşları,sakalları dökülür."


Çevreciydik: Kurak günlerde ücretle adamlar tutup sokaktaki ulu
ağaçları sulatır, göçmen kuşların yorgunluk atması için
saçak altlarına kuş sarayları yapardık.Bunlara öyle çok örnek
var ki, saymakla bitmez.


Harama el sürmezdik: Fransız müellif Motray, 1700´lerdeki halimizi
şöyle anlatıyor: "Türk dükkânlarında hiçbir zaman tek
meteliğim kaybolmamıştır. Ne zaman bir şey unutsam, hiç
tanımadığım dükkâncılar arkamdan adam koşturmuşlar, hatta
birkaç kere Beyoğlu´ndaki ikametgâhıma kadar gelmişlerdir."


Medeni idik: İngiliz sefiri Sör James Porter ise, 1740´ların
Türkiye´si için şunları söylüyor:"Gerek İstanbul´da, gerekse
İmparatorluğun diğer şehirlerinde hüküm süren emniyet ve
asayiş, hiçbir tereddüde imkân bırakmayacak şekilde isbat
etmektedir ki, Türkler çok medeni insanlardır."


Dosdoğruyduk: Fransız generallerden Comte de Bonneval ise, şu
hükmü veriyor:"Haksızlık, mürabahacılık, inhisarcılık ve
hırsızlık gibi suçlar,Türkler arasında meçhuldür... Öyle bir
dürüstlük gösterirler ki,insan çok defa Türklerin
doğruluklarına hayran kalır." Hırsızlık nedir bilmezdik: Fransız
müellif Dr. Brayer, 1830´larınİstanbul´unu getiriyor
önümüze:"Evlerin kapısının şöyle böyle kapatıldığı ve
dükkânların çoğunlukla umumî ahlâka itimaden açık
bırakıldığı İstanbul´da her sene azami beş-altı hırsızlık
vak´ası görülür." Ubicini Dr. Brayer´i şöyle doğruluyor: "Bu
muazzam payıtahtta dükkâncılar, namaz saatlerinde dükkânlarını
açık bırakıp camiye gittikleri ve geceleri evlerin kapısı basit
bir mandalla kapatıldığı halde, senede dört hırsızlık vakası
bile olmaz. Ahalisi sırf Hıristiyan olan Galata ile Beyoğlu´nda ise
hırsızlık ve cinayet vak´aları olmadan gün geçmez." Naziktik:
Edmondo de Amicis isimli İtalyan gezgini, yine 1880´lerin "biz"ini
anlatıyor bize: "İstanbul Türk halkı Avrupa´nın en nazik ve en
kibar insanlarıdır. Sokakta kavga enderdir. Kahkaha sesi nadirattan
işitilir. O kadar müsamahakârdırlar ki; ibadet saatlerinde bile
camilerini gezebilir, bizim kiliselerde gördüğünüz kolaylığın
çok fazlasını görürsünüz."


Cihana örnektik: Türkiye Seyahatnâmesi´yle meşhur Du Loir´un
1650´lerdeki hükmü şöyle: "Hiç şüphesiz ki, ahlâk bakımından
Türk siyasetiyle medeni hayatı bütüncihana örnek olabilecek
vaziyettedir." Şefkatimiz yalnızca insana yönelik değildi,
hayvanları, hatta bitkileri bile kapsıyordu. Hayata karşı
saygılıydık: Bu konuda dilerseniz Elisee Recus´u dinleyelim,bize
1880´lerdeki halimizi anlatsın:"Türklerdeki iyilik duygusu
hayvanları dahi kucaklamıştır. Birçok köyde eşekler haftada iki
gün izinli sayılır... Türklerle Rumların karışık olarak
yaşadığı köylerde ise bir evin hangi tarafa ait olduğunu
kolaylıkla anlayabilirsiniz. Eğer evin bacasında leylekler yuva
yapmışsa, bilin ki o ev bir Türk evidir." (Küçük Asya, c. 9)


Hayırseverdik: Comte de Marsigli´yi tekrar dinleyelim: "Yazın
İstanbul´dan Sofya´ya giderken dağlardan anayol üzerine inmiş
köylülerin yolculara bedava ayran dağıttıklarına şahit oldum."
Aynı müellif, ceddimizin hayırseverlikte fazla ileri gittikleri
kanaatindedir. Şöyle diyor: "Fakat şunu da itiraf etmeliyim ki, bu
dindarane hareketlerinde biraz fazla ileri gitmektedirler.
İyiliklerini yalnız insan cinsine hasretmekle kalmayıp, hayvanlara
ve hatta bitkilere bile teşmil ederler." Bu tespiti, İslâm ve Türk
düşmanı avukat Guer misallendiriyor:"Türk şefkati hayvanlara bile
şamildir" dedikten sonra şu örneği zikrediyor: "Hayvanları
beslemek için vakıflar ve ücretli adamları vardır. Bu adamlar
sokak başlarında sahipsiz köpeklere ve kedilere et dağıtırlar...
Sokaktaki ağaçların kuraklıktan kurumasını önlemek için bir
fakire para verip sulatacak kadar kaçık müslümanlara bile rastlamak
mümkündür..." "Kaçık"lığın kaynağını da veriyor adam:
"Birçokları da sırf azad etmek için kuşbazlardan kuş satın
alırlar. Bunu yapan bir Türk´e bir gün yaptığı işin neye
yaradığını sordum. Küçümseyerek baktı ve şu cevabı verdi:
Allah´ın rızasını tahsile yarar." Galiba geçmişimizden
uzaklaşmak bize çok pahalıya patladı.


Yahya Kemal Beyatlı´nın bir tespitiyle yazımızı
noktalayalım:"Eski Türklerin bir dini hayatları vardı, dini
hayatları olduğu içinde çok şeyleri vardı; yeni Türklerin de
dini hayatları olduğunda çok şeyleri olacak


msn me  bir arkadaşım yollamış siz degerli selendi lilerle paylaşmak istedim.......

BİZ BU HALLERE DÜŞECEK ADAMMIYDIK...?

Duymadıklarımızı duyduk,görmediklerimizi gördük.
İki dirhem aklımız vardı,onu da yedik bitirdik.
Freni patlamış kamyon gibiyiz,ALLAH,a havale gidiyoruz.
Biz bu hallere düşecek adammıydık?
Dalından kopan yaprak misali,
Bir rüzgara kapıldık ki sormayın gitsin
Koskoca beş bin yıllık çınar,batının hızarına düştü
Feleğin nazarına düştü
Yiğit diye namım vardı,namert pazarına düştü.
Biz bu hallere düşecek adammıydık?
Ne batılı olabildik ne doğulu
İki camii arasında kalmış beynamaz gibiyiz.
Bizi biz yapan.bize ait ne varsa her şeyi attık,
Tıpa tıp taklit ettik,aslını yaşattık.
Üretmedik.tükettik.hazıra konduk hep yattık
Hazıra dağ mı dayanır beyler?
İlimsiz çağ yakalanmaz,ilimsiz kaldık
Sığ kaldık,kaldık böyle kıraç.
Ciğere beş para etmeyenlere el açtık,
Ve kahretsin yaşıyoruz,onlara muhtaç
Bu son liman,bu son gemi başka yol yok,anlayın artık anlayın
TÜRKÜN TÜRKTEN BAŞKA DOSTU YOK..
Biz bu hallere düşecek adammıydık?
(Yardım almaya alışanlar,emir almaya da alışırlar)
Alıştılar beyim alıştılar,üç beş kuruş için,
Dalınız,kökünüz dediler,açtılar
Kıyınız,köşeniz dediler,ortalığa saçtılar
Gururumu,köprü ettiler,geçtiler,öçtüler,biçtiler
Şah damarımı kestiler beyim kestiler
Şerefe diyerek haysiyetimi içtiler
Bizler gölgemizle oynaşırken
Onlar başımızda poyraz olup estiler.
Hürriyetin tarifini unuttuk,Çanakkale yi,Sakarya yı unuttuk
Unuttuk ecdadı,maziyi unuttuk,
Muhtaç olduğumuz kudret damardaki asil kanı unuttuk,
Unuttuk beyim unuttuk,Unuttuk ça musibetlere gark olduk
Sanki bu vatanı bedava bulduk,
Biz bu hallere düşecek adammıydık?
Hey gidi asırlar hey,ses verseniz,Yürekleri o günlere çevirseniz
Hey gidi üç kıta,yedi deniz,Hey gidi uçsuz bucaksız vatan
VATAN için can veren,şimdi elin vatanında yatan
Mezarsızlarımız,sahipsizlerimiz,gariplerimiz,
Yani aziz ŞEHİTLERİMİZ;özürdileriz,özürdileriz,özürdileriz
Velhasıl BİZ BU HALLERE DÜŞECEK ADAMMIYDIK....

Evet mlsf
3 kıtada at kostururdu dedelerimiz..
 
sahip olamadık hiç bir  miraslarına
Nasıl cevap verecez onlara....

kültürel çöküntü yaşıyoruz..