Aynı sokakta oturuyorduk. Hergün bir kızla geliyordu eve. Adı ESRARENGİZDİ,
herkes onun hakkında farklı şeyler söylerdi. Fakat kimse gerçeği bilmezdi
kirli sakalları vardı. Yeşil gözlü, kumraldı. Mahallenin kızları hayrandı
ona bense nefret ederdim. Hiç kimseyle konuşmaz, sadece gelir geçerdi.
Birgün onunla yolda karşılaştık. Çok güzel bir yüzü vardı, bana gülümsedi.
Şaşırdım ama yine de onu sevmiyordum. Fakat o çok farklıydı... Gece boyunca
lambası yanardı.
Uyumak yerine onun evini seyrediyordum, onu sevmediğim halde herşeğiyle
ilgileniyordum. Yavaş yavaş onu gözlemeye başladım, o an anladım ki hep
kendimi kandırmışım, ona karşı hissettiğim şey sevgiymiş.
Artık o eve gelmeden uyuyamıyordum. Yanına gelen kızları kıskanırdım. Herkes
onun kötü olduğunu söyleyince hep onu savundum. Onunla karşılaşmak için
kapıda dururdum.
Onu yine yolda gördüm bana göz kırptı yanımdan geçerken onu çağırdım. Acelem
var KÜÇÜĞÜM dedi. Bana aramızdaki yaş farkını hatırlatmıştı. Eve gidip
sabaha kadar ağlamıştım. Karar verdim, ona aşkımı ilan edecektim. Yolunu
gözledim.
Birgün onu gelirken gördüm. Peşine düştüm o eve girdi. Biraz bekleyip kapıyı
çaldım. Açtı, ne var KÜÇÜĞÜM dedi. SENİ SEVİYORUM dedim. Gülümsedi. EVET
dedi. ne evet dedim, konuşmadı. Koşarak dışarı çıktım. Bir ay boyunca evden
çıkmadım. Birgün kızlarla konuşurken ambulans geldi, onun evine girdi.
Sedye ile onu dışarı çıkardılar. Önümüzden geçerken; Ben de seni KÜÇÜĞÜM
dedi ve gözlerini yumdu. Kpkırmızı oldum herkes bana bakıyordu... Ağlayarak
koşmaya başladım. Akşama kadar sokakta gezdim. Göz yaşalarım durmadan
akıyordu. Sonra eve geldim. Annemler ondan bahsediyorlardı. Sevdiği bir kız
varmış. Ailesi evlenmesine izin vermeyince kız evden kaçmış. Sokak
serserileri onu öldürmüş. Eve getirdiği kızlar evi olmayan kızlarmış. Kimi
sevdiyse ölmüş. Çok sevip Acı çekmiş. İntihar edip hastaneyi aramış.
Polisler evin duvarında KÜÇÜĞÜM tazısını bulmuş; KÜÇÜĞÜM sen de ölme
yazıyormuş bende seni sevdim. Sevdiklerim gibi sende ölme diye ben öldüm
KÜÇÜĞÜM...

sezen aksunun küçüğüm şarkısı geldi birden aklıma...
bazen insanlar başkalarını feda etmemek için uğraşırlar..

Hayattan çok güzel bir kesit.Herkesin okumasını tavsiye ederim arkadaşlar...