seyman
|
KENDİNİ BEĞENMEK: UCUB
Ucub insanın kendisini asıl mertebesinin üstünde görmesidir. İmâm-ı Gazali Hazretleri buyurur ki: "Kulda Allâhü Teâlâ'nın nimetlerinden çoğu bulunsa; ilim, amel, fazl u kemâl, mal ve güzellik gibi, eğer kul o nimetin varlığının Allâhü Teâlâ'dan olduğunu bilir ve dâima yok olmasından endişe ederse, onda ucub yoktur.
Eğer bu nimetlerin kaybolma korkusuna düşmeksizin, sevinçli olsa, ama bu sevinci nimetin kendisinden değil de, Allâhü Teâlâ'nın nimet ve ihsanı olduğu cihetten ise, bu tutum da ucub değildir. Fakat sahip olduğu nimetlerin yok olmasından korkmayıp nimeti verenin kerîm olan Allâhü Teâlâ olduğunu idrâk etmeyip, kendisinde o nimetin varlığına sevinç duyar, kendinin aciz olup ve nimetin Hakk vergisi olduğunu unutursa, bu hal ucubdur. O halde kul, sâhip olduğu nimetten dolayı sevinç duyarsa, kendi aczini hatırlamalı, bunun sırf Allâhü Teâlâ'nın vergisi olduğunu düşünmelidir."
Bazı kimseler kendini beğenmekten kurtulmuşsa bunun Allâhü Teâlâ'nın bir ikramı olduğunu anlamayıp yine kendini beğenme hastalığına yakalanırlar. Ancak şeytanın vesvesesinden kendini kurtarıp, lâyık olmadığı halde Allâhü Teâlâ'nın kendisine sayısız nimetler verdiğini anlayabilen kişi bu hastalıktan kurtulur.
Ucbun sebebi, kendindeki İlim ve kemâl gibi faziletleri tanıyıp başkalarının sahip olduğu faziletleri tanımamış olmasıdır. Zirâ insan, kendisinin sâhip olduğu yüksek değerleri hakkıyla bilebilir fakat, başkasının sâhip olduğu yüksek değerleri tamamen bilemez. Başkasının güzel davranışlarını görmez ve kendisini beğenmişlik, gurur, büyüklenme gibi çirkin huylara sâhip olur.
Ancak, aczini idrâk etmiş, kalbi mutmain olmuş kimseler, kendilerinin sadece kusurlarını, başkalarının ise üstün vasıflarını görür, kendi ayıp ve noksanlarını bilir, sâhip olduğu iyi alışkanlıklarını, güzel amellerini çoğaltmaya çalışırlar.
2007.01.11 Tarihli Fazilet Takvimi
|
