eğer süresi yoksa cuma günü de gelebilir

26 sı diye biliyorum son

26 sı sonmuşmu?bana alıver diyodu ama ses çıkmadı mecnundan

ECE: (Tür.) Ka. 1. Baş reis. 2. Kraliçe. 3. Ana. 4. Yaşlı kadın.

ECEGÜL: (Tür.) Ka. - (bkz. Ece).

ECEHAN: (Tür.). - (bkz. Ece).

ECEMİŞ: (Tür.) Er. - Çok bilmiş.

ECER: (Tür.) Er. - Yeni, güzel, iyi.

ECHER: (Ar.) Ka. 1. Son derece güzel kadın. 2. Gündüz iyi görmeyen karmaşık gözlü.

ECİR: (Ar.) Er. 1. Bir iş ya da emek karşılığı verilen şey. 2. Sevap. 3. Aziz sevgili.

ECMEL: (Ar.). - En güzel, en yakışıklı. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ECVED: (Ar.) Er. 1. En iyi olan. 2. Eli açık cömert. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak okunur.

EDA: (Ar.) Ka. - 1. Naz, cilve. 2. Kurum, caka. 3. Alınan şeyi geri ödeme. 4. Bir vazifeyi yerine getirmek.

EDAGÜL: (Tür.) Ka. - (bkz. Eda).

EDEBALİ: (Tür.) Er. - (Öl: 1325). Osman Gazi'nin kayınpederi ve hocası. Osmanlı imparatorluğunun kuruluşunda önemli bir rolü oldu.

EDGÜ: (Tür.) Er. - İyi.

EDGÜALP: (Tür.) Er. - İyi yiğit.

EDGÜER: (Tür.) Er. - (bkz. Edgü).

EDGÜKAN: (Tür.) Er. - (bkz. Edgü).

EDHEM: (Ar.) Er. Karayağız at. -Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. İbrahim Edhem: İslam tarihinde meşhur sofi

EDİB: (Ar.) Er. 1. Edepli, terbiyeli, zarif, nazik. 2. Edebiyatla uğraşan kimse. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Edip Ahmet Yükneki: (XII. yy.) Türk şair yazar. Tek ve önemli yapıtı Süleymaniye kütüphaneside mevcut olan Atabetul Hakayık isimli eserdir.

EDİBE: (Ar.) Ka. - (b

ÖZLEM: (Tür.) Ka. - Yeniden görme, tekrar kavuşma arzusu, hasret tahassür. Bir şeye karşı duyulan istek, meyil.

ÖZLEN: (Tür.) 1. Su kaynağı. Küçük dere. 2. Ağaç kökü. 3. Özlenecek kadar sevilen bir kişi ol. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZLÜ: (Tür.) Er. 1. Özü benliği olan. 2. İçten gerçek. 3. Verimli.

ÖZLÜER: (Tür.) Er. - Şahsiyet sahibi, olgun kişi.

ÖZMEN: (Tür.) - Özlü kimse, özü iyi, sağlam kişilikli. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZMERT: (Tür.) Er. - Mert yapılı.

ÖZMUT: (Tür.) Er. - Yapısında mutluluk olan.

ÖZNUR: (Tür.) - Özü ışıklı, aydınlık kimse. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZOĞUL: (Tür.) Er. - Öz oğul.

ÖZOĞUZ: (Tür.) Er. - Oğuz'a mensup. Oğuz'a ait.

ÖZOK: (Tür.) Er. - Özü ok gibi güçlü olan.

ÖZOL: (Tür.) Er. - Özün değişmesin, göründüğün gibi ol.

ÖZOZAN: (Tür.) Er. - Gerçek şair.

ÖZÖĞE: (Tür.) Er. - Bir şeyin aslı, özü.

ÖZÖNDER: (Tür.) Er. - Gerçek önder.

ÖZÖZ: (Tür.) - Gönlü geniş kimse. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZPALA: (Tür.) Er. - Pala gibi sert ve keskin kişilikli.

ÖZPEKER: (Tür.) Er. - Özünde çok güçlü olan yiğit.

ÖZTUNA: (Tür.) - (bkz. Tuna). - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZTUNÇ: (Tür.) Er. - Özü tunç gibi güçlü olan.

ÖZÜAK: (Tür.) Er. - Özü tertemiz olan kişi

ÖZÜDOĞRU: (Tür.) Er. - Dürüst ve doğruluğu ilke edinen.

ÖZÜM: (Tür.) - Kardeş gibi tutulup sevilen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZÜN: (Tür.) 1. Hakkıyla kazanılmış ün. 2. Şiir. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZÜPEK: (Tür.) Er. - Ruhen güçlü.

ÖZVER: (Tür.) Er. - Öz ver.

ÖZVERDİ: (Tür.) Er. - Öz verdi.

ÖZVEREN: (Tür.) Er. - Özveride bulunan, fedakar.

ÖZVERİ: (Tür.) - Bir amaç ya da kişi için kendi yararlarından vazgeçme, fedakarlık. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZYAY: (Tür.) - Yay gibi çevik ve atılgan yapılı. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZYURT: (Tür.) - Anavatan, anayurt. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZYUVA: (Tür.) - Ata evi, dönülecek asıl yer. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ÖZYÜREK: (Tür.) Er. - Güçlü korkusuz.

ABAY:    Sezgi, anlayış, dikkat

ABBAS:    Sert, çatık kaşlı veya Aslan

ABDULLAH:    Allah'ın adamı- Allah'a ait olan, onun yolundan giden kişi

ABİDİN:    Dua eden / Duacı

ACUN:    Dünya,varlık

ADEM:    Allah'ın yarattığı ilk insan / Adam

ADİL:    Adaletli / Hakça davranan

ADNAN:    Eski Türk isimlerinden / İki gökyüzü, iki cennet anlamında

AFFAN:    Kendini kötülüklerden uzak tutan

AGAH:    Bilgili / Bilen / Haberli / Uyanık

AHMET:    Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden /

AKAD:    Soyluluk, Onurlu bir kişiliğe sahip olmak

AKAY:    Beyaz ay,dolunay

AKEL:    Dürüst,güvenilir

AKGÜN:    Mutlu,sevinçli gün

AKIN:    Hızlı bir biçimde düşmana yapılan saldırı

AKİF:    Dünya işlerinden uzaklaşıp, ibadet için Allah'a yönelen

AKİL:    Akıllı , Rüştünü kanıtlama konumuna gelmiş , yaptıklarının farkında olan

AKTAÇ:    Beyaz taç,gelin tacı

AKTAN:    Aydınlık gece

ALAADDİN:    Din uğruna çalışan

ALDEMİR:    Ateşte kıpkırmızı hale getirilen demir Al-Demir
ALİ:    Yüce, yüksek, şanlı, onurlu kimse
ALİCAN:    Cana yakın, içtenlikli, candan, sıcakkanlı, girişken
ALİM:    Bilim adamı, bilgin ilim bilen, ilimle uğraşan kimse
ALİŞAN:    Şanı şerefi en yüksek olan
ALKAN:    Kızıl kan
ALKIN:    Sevdalı,aşı
ALP:    Kahraman,cesur,savaşçı
LPAR:    Yiğit,cesur

BABÜR:    Hindistan'da yaşayan bir tür kaplan/Babür imparatorluğunun kurucusu Babürşah'tan

BAHA:    Değer fiyat, kıymatinin karşılığı, Ederi

BAHADIR:    Yiğit , kahraman, atak, gözünü daldan budaktan esirgemeyen

BAHATTİN:    Dinin değerlisi,güzelliği

BAHİR:    Deniz-Belli, açık-Işıklı,parlak

BAHRİ:    Denizle ilgili, denizci, denizingücü, sonsuzluğu

BAHTİYAR:    Mutlu, talihli, Hayatından memnunolan

BAKİ:    Süreklilik sahibi, sonsuza kadar kalan, sonsuz, sonu olmayan

BALA:    Küçük çocuk, Yavru, Korunması gereken

BALABAN:    Bir tür yırtıcı kuş. İri cins birtür Doğan (kuş)

BALER:    Tatlı dilli, cana yakın

BARAN:    Yağmur mevsimi

BARANSEL:    Güce, kuvvete ait. Güçsel.

BARBAROS:    Barba Rosse Kırmızı sakal. Asıl adı Hızır olan büyük Türk amiraline Avrupalıların taktığı ad.

BARIN:    Bütün,tüm - Güç kuvvet

BARIŞ:    Uzlaşma.

BARKAN:    Çölde oluşan küçük kum kitlesi

BARKIN:    Gezgin, Seyyah, Sürekli gezipdolaşan

BARLAS:    Kahraman

CABBAR:    Güç ve kuvvet sahibi kimse

CAFER:    Çay dere küçük akarsu

CAHİT:    Çalışan çaba gösteren / İnatçıayak direyen

CAN:    İnsan ve hayvanlarda yaşamı sağlayan ve ilk korunan

CANALP:    Özünde yiğitlik, güç olan

CANBERK:    Güçlü, sağlam

CANDAŞ:    Dost, yoldaş

CANDEMİR:    Özü demir gibi sağlam

CANDOĞAN:    Cana doğan

CANEL:    Dostluk eli

CANER:    İçten, sevimli

CANKAT:    Yaşamına can ekle, sevinçle dol

CANKUT:    Mutlu, talihli - Talih, şans

CANSIN:    Dostsun, sevgilisin

CANTEKİN:    Tek, eşsiz can

CAVİT:    Sonsuz, ebedi

CELAL:    Büyüklük ululuk, hışım

CELALETTİN:    Büyüklük ululuk, hışım

CELAYİR:    Moğolların kollarından

CELİL:    Ulu, yüce, manevi değeri yüksek olan

CEM:    Bir şeyin toplamı, tamamı

VAFİT:    Elçi, temsilci

VAHAP:    Çok bağışlayan, bol ihsan edici

VAHDET:    Bir ve tek olma

VAHDİ:    Bir ve tek olmayla ilgili

VAHİT:    Tek, yalnız

VAKUR:    Ağırbaşlı, temkinli

VAROL:    Var olmakla ilgili / yüceltme ünlemi

VASFİ:    Nitelikle ilgili

VECDİ:    Coşkunlukla, vecd ile ilgili

VECİHİ:    Soylu, asil

VEDAT:    Dostluk, sevme, sevgi

VEFA:    Sözde durma

VEFİ:    Vefalı, bağlı - Tam, mükemmel

VEFİK:    Yoldaş, aynı fikirde olan

VEHBİ:    Tanrı vergisi

VELİ:    Sahip, eren, ermiş

VELİT:    Yeni doğmuş çocuk

VEYSEL:    Kurt

VEYSİ:    Yoksul, muhtaç

VOLKAN:    Yanardağ

YAĞIZ:    Esmer - Doru - Yiğit

YAHYA:    Meryem Ana'nın amcasının oğlu olduğu söylenen bir peygamber

YAKUP (B):    Bir Peygamber adı

YAKUT:    Parlak kırmızı, değerli taş

YALAZ:    Alev - Bayrak

YALÇIN:    Sarp ve dik

YALIM:    Alev, ateş uzantısı

YALIN:    Sade, çıplak, katışıksız

YALINAY:    Ayın en güzel, sade görünümü

YALMAN:    Kılıç, kama gibi şeylerin ucu - Sarp, dik

YAMAÇ:    Dağın ya da tepenin bir yanı - Karşı - Yan, yakın

YAMAN:    Güç etki ve beceriklilik sahibi

YASİN:    Kuran-ı Kerimde bir surenin adı

YAŞAR:    Yaşayan, yaşamakla ilgili

YAVUZ:    Yaman, pek sert

SAADETTİN:    Dinin uğurlu, kutlu kişisi

SABAH:    Günün başlangıcı

SABAHATTİN:    Güzellik

SABİR:    Sabreden, katlanan

SABİT:    Yerinde duran kımıldamayan

SABRİ:    Sabırla ilgili

SACİT (D):    Secdeye varan, ibadet eden

SADETTİN:    Kutluluk, saadete erme, mübarek olma

SADIK:    İçten bağlı, gerçek dost

SADRİ:    Anaya göre çocuk

SADULLAH:    Allah'ın talihli kıldığı

SADUN:    Yıldız bilimine göre, uğurlu olan

SAFA:    Saflık berraklık, gönül rahatlığı

SAFFET:    Saflık, temizlik

SAFİ:    Katıksız, ayırt edilmiş

SAİM:    Oruç tutan, oruçlu

SAİT (D):    Kutlu, cennetlik

SAKIP:    Delen, delik açan - Çok parlak

SAKİN:    Uslu, kendi halinde - Bir yerde yerleşmiş, oturan

SALİH:    İyi, yararlı, yetkili

SALİM:    Eksiksiz, sağ, sağlam

SALTUK:    Hiç bir koşul ve denetime bağlı olmayan

SAMET (D):    Sonsuz, ebedi

SAMİ:    İşiten, dinleyen

SAMİH:    Cömert, eli açık

SAMİM:    Bir şeyin merkezi

SANBERK:    Gücüyle tanınmış

SANCAR:    Kısa kama - Saplar, batırır

SANER:    Ünlü, tanınmış

SANVER:    Adın duyulsun,

RAFET / REFET:    Çok acıma

RAGIP:    İçtenlikle isteyen, özleyen

RAHİM:    Esirgeyen, acıyan

RAHMAN:    Acıması bol olan

RAHMİ:    Koruyan, esirgeyen

RAİF:    Acıyan, esirgeyen

RAKIM:    Yazan

RAMAZAN:    Kameri yılın 9. ayı

RAMİ:    Atıcı, mermi atan

RAMİZ:    Remz eden, işaretleyen

RASİM:    Resmeden, resim çizen

RASİN:    Beyaz ay,dolunay

RAŞİT (D):    Doğruyola giden

RAUF:    Çok acıyan, esirgeyen

RECAİ:    Umma, dileme

RECEP:    Heybetli, azametli, saygı değer

REFET:    Çok acıma

REFİĞ:    Din uğruna çalışan

REFİK:    Arkadaş, yoldaş, ortaklık

REHA:    Kurtulma

REMZİ:    İşaret ve gizliliğe ait

RENAN:    Kızıl kan

RESUL:    Haber getiren

REŞAT:    Aklın gerektirdiğini yapan

REŞİT (D):    Akıllı, iyi davranan

RIDVAN:    Cennetin kapıcısı olan melek

saz calıp oynayan ha.....

isimlerin anlamları

devamı yokmu ya

Devamini Yazacaktim Ama Elimde Olmayan Sebeplerden Yazamadim .

siz hangı ısmı arıyorsunuz.