|
since
|
Elleri bir ağaca
arkadan bağlanan hamile bir kadının başına dikilmiş olan iki
ermeni yazı tura atıyordu. Bu kanlı kumarı yaklaşık 100 yıl önce
Anadolu toprağında Kars'ta Ağrı'da Van'da Erzurum'da da ataları
oynamıştı. Onlardan duymuşlardı. Tarih; 26 Şubat 1992 Yer; Azerbaycan, Hocalı. Karnı burnunda çaresiz bir Azeri kadının doğumu oldukça yakın görünüyordu. Çaresiz kadın bir hazan
yaprağı gibi titriyordu. Elbiseleri yırtık, ayakları çıplaktı...
Ermenilerin uzun boylu olanı elindeki AK-47 model Rus yapımı
otomatik tüfeğinin namlusuna monte edilen seyyar kasaturayı
çıkartırken, diğeri elindeki demir parayı havaya attı:
-Akçik, manç?.. (Kız mı, oğlan mı?)
-Akçik(Kız) Bu
cevap üzerine 'oğlan' diyerek bahse giren Ermeni, elindeki
kasatura ile hamile kadının karnını bir hamlede yarıp çocuğu
çıkarttı. Kan bürülü gözleri bebeğin kasıklarına kilitlendi.
-Tun şahetsar, ınger... (Sen kazandın, yoldaş) -Yes
şahetsapayts ays bubrikı inç bes bidigişdana... (Ben kazandım ama
bu bebek nasıl beslenecek?) -Mayrigı bedge gişdatsine. (Annesi
besleyecek elbette) Bunun üzerine daha kısa boylu olan Ermeni,
bir hamlede kasaturaya geçirdiği bebeği annesinin göğsüne
yapıştırdı: -Mayrig yerahayin zizdur. (Çocuğa meme ver)
Aynı dakikalarda Hocalı'nın başka bir semtinde tek kale futbol
maçı hazırlığı vardı. İki kesik Azeri kadın başını kale direği
yapmışlar, top arayışına girmişlerdi. Başı tıraşlı bir çocuk bulup getirdiklerinde ise Ermeni çeteci sevinçle bağırdı:
-Asixn ma/, çimi yev bızdıge, aveg gındırnadabidi.
Gıdıresek... (Bu hem saçsız hem de küçük, iyi yuvarlanır.
Kopartın...) Aynı anda çocuğun gövdesi bir tarafa, başı da
orta yere düşmüştü...Ermeniler zafer naraları atarak, kanlı
postalları ile kesik çocuk başına vurarak kanlı bir kaleye gol
atmaya çalışıyordu. Bu iki olay Hocalı'da bundan çok değil
yalnızca 14 yıl önce yaşandı. Her iki olay da ermeni çetecilerin
katliamlarına bizzat şahit olan görgü tanıklarının
anlatımlarıdır. Ne yazık ki 26 Şubat 1992 günü binlerce Azeri
türlü yöntemlerle vahşice katledilmiştir. Ajanslar, katliam
haberini bütün dünyaya hızla geçerken, karşı titreten ağır bir
vahşet yaşanan Hocalı halkından geri kalanlar ise çaresizlik
içinde kıvranıyordu. Türkiye'de büyük bir dehşet uyandıran
katliama ilişkin ilk görüntüler ise TRT aracılığı ile duyurulmuştu.
Bütün olanları batılı gazeteciler, özellikle de
New York Times belgeledi. 26 Şubat'ta güçlü silahlarla
donatılmış Ermenistan silahlı kuvvetleri ile Hankendi'nde
konuşlanmış bulunan Albay Zarvigarov komutasındaki 366'ncı Rus
Motorize Alayı, Hocalı'ya saldırarak tarihin en vahşî
katliamlarından birini yaptılar. 26 Şubat gecesi Rus motorize
alayının tanklarından açılan top ve roket saldırıları ile Hocalı
Havaalanı kullanılamaz hâle getirilerek kentin dış dünya ile
ilişkisi de tamamen kesildi. Savunmasız kalan kente giren Rus
destekli Ermeni askerleri, çocuk, yaşlı, kadın, bebek demeden
birçok insanımızı vahşîce katlettiler. Ermenilerin işgal
ettikleri Hocalı'da dehşet verici olaylar yaşandı. Canlı canlı
insanların kafa derilerini yüzdüler, sağ olarak ele
geçirdiklerini ise sistematik bir işkenceye ve tıbbî deneylere
tâbi tutarak, insanlık dışı muamelelere maruz bıraktılar. Hızar
ve testereler ile diri diri insanların kol ve bacaklarını kestiler.
Genç kızların önce saçlarını, sonra da kafa derilerini yüzdüler.
Babanın gözü önünde evladını, evladın gözü önünde
babayı kurşunlara dizdiler. Kesik kafaları sepetlere
doldurdular. Peki neydi bu düşmanlık?
Ermenistan'daki okul duvarlarında asılan haritalarda Türkiye'nin 12 ili yer
almaktayken, Ermenistan'ın bayrağında Türkiye hudutları içindeki
Ağrı Dağı'nın resmi varken, Ermenistan Millî Marşı'nda
"Topraklarımız işgal altında, bu toprakları azat etmek için ölün,
öldürün" denmekteyken, başkaca bir neden aramaya zaten gerek yok
sanırım.
Dağlık Karabağ Bölgesi'nde bulunan Hocalı'ya,
eski Sovyet İttıfaki Silahlı Kuvvetleri'ne ait 366. Alay 'ın
desteği ile Ermeni Sılahlı Kuvvetleri tarafından
düzenlenen saldırılar sonucu 613 Azerbaycan Türk'ünün hayatını kaybettiği resmî olarak açıklandı.
Ancak kayıp sayısının bu rakamların çok çok
üstünde olduğu bilinmektedir.
56 hamile kadın karnı yarılmış durumda bulunmuştur.
Bu alçak saldırıda 487 kişi ağır yaralanırken,
1275 kişi ise rehin alınmış, geri kalan nüfus da bin bir zorlukla canını kurtarmış
ancak bu olayın tahribatından
ruhları ve hafızaları asla bir daha kurtulamamıştır.
Şahitlerin anlattıklarını dinleyenler önce kulaklarına inanamadı.
Fakat katliam sonrası Hocalı'ya girdiklerinde ise, görgü tanıklarının abartmadığını kısa sürede anladılar.
Hocalı'da katliam bölgesini gezen Fransız gazeteci Jean-Yves Junet'nin
gördükleri karşısında söyledikleri, katliamın boyutunu da anlatıyordu:
"Pek çok savaş hikâyesi dinledim. Faşistlerin zulmünü işittim,
ama Hocalı'daki gibi bir vahşete umarım kimse tanık olmaz"
Peki 26 Şubat 1992 günü yaşanan bu katliamın emrini kim vermişti;
Ermenistan Devlet Başkanı sıfatını taşıyan Robert Koçaryan denilen kirli katilden başkası değildi.
Yaptığı terör faaliyetlerinin oranı nispetinde terfi eden
Taşnaksutyun örgütü liderlerinden Robert Koçaryan, 20 Mart 1996'da Ermenistan Başbakanı oldu
Karabağ'da barış istediği için aşırı milliyetçilerin tepkisine daha fazla direnemeyen
Levon Ter Petrosyan istifa edince de 30 Mart 1998 yılında ondan boşalan Devlet Başkanlığı koltuğuna,
'Hocalı Katliamı' başsorumlusu olan azılı terörist Robert Koçaryan oturdu.
Ama "Ben Ermeni değilim" Ne mutlu ki Türk'üm ve çok şükür Müslümanım.
Hepimiz Ermeniyiz"ciler Buyurun hayırlı uğurlu olsun yeni ırkınız
|
