semra
|
Jerry, çevresindekilerin çok sevdiği biriydi. Keyfi her zaman yerindeydi. Pozitifti . Hatta bu iyimserliği nedeniyle arkadaşlarını bazen çıldırdırtı. Biri nasıl olduğu sorsa “bomba gibiyim”
Diye yanıt verirdi hep. Doğal bir motivasyoncuydu. Yanında çalışanlardan kim kendi kötü hissetse yanına koşar, duruma nasıl olumlu bakması gerektiğini anlatırdı. En yakın arkadaşı George, bir gün, “nasıl oluyor da her zaman, her koşulda bu kadar olumlu bir insan olabiliyorsun, nasıl başarıyorsun bunu? Her sabah kalktığımda kendi kendime “Jerry bugün iki seçimin var. Havan ya iyi olacak ya kötü” derim. Havamın iyi olmasını seçerim.” Kötü bir şey olduğunda. Yine iki seçimim var. Kurban olmak ya da ders almak. Ben başıma gelen kötü
Şeylerden ders almayı seçerim. Biri bana şikayete geldiğinde, yine iki seçimim var, Şikayetini kabil etmek ya da hayatın olumlu yanlarını göstermek Ben hayatın olumlu yanını seçerim.“Yok yahu” diye protesto etti George, “ bu kadar kolay yani “ “Evet,kolay” dedi, Jerry “hayat seçimlerden ibarettir. Her durumda bir seçim var. Sen nasıl davranacağını, yine hayatı nasıl yaşayacağını seçersin.” Jerry’nin sözleri George’u çok etkiledi. Uzun yıllar boyunca, hayatındaki talihsiz olaylara dövünmek yerine, seçim yapmayı tercih ettiğinde hep onu hatırladı. Bir gün Jerry ‘ nin başına çok tatsız bir olay geldi. Soygun için gelen hırsızlar, paniğe kapılıp. Jerry’i delik deşik ettiler. Ameliyatı 18 saat sürdü. Haftalarca yoğun bakımda kaldı. Taburcu olduğunda kurşunların bazılar hala vücudundaydı.
George onu olaydan 6 ay sonra gördü. “Nasılsın” dediğinde “bomba gibiyim, bomba gibi” dedi. “Olay sırasında ne düşündün?” diye sordu George.
“Korkup şuurunu kaybetmedin mi? “Hayır” dedi, “ ambülansla gelen sağlık görevlileri harika insanlardı, bana hep iyileşeceksin, merak etme” dediler. “Ama acil servisin koridorlarından sedyemi sürerlerken, doktorların ve hemşirelerin yüzündeki ifadeyi görünce ilk kez korktum. Bana ölmüş birine bakar gibi bakıyorlardı. Bir şeyler yapmalıydım. İriyarı bir hemşire yanıma yaklaştı ve herhangi bir şeye alerjim olup olmadığını sordu. Evet dedim var. Hepsi susup beklediler. Derin bir nefes alarak bağırdım. “ Benim kurşunlara alerjim vaaar.” Gülmeye başladılar. “Tekrar bağırdım, Ben yaşamayı seçim. Beni bir canlı gibi ameliyat edin, otopsi yapar gibi değil.” Jerry “nin bu tutumu sadece kendinin değil arkadaşlarının da hayatını değiştirdi. O, yaşamayı seçme şansının, hakkının olduğunu ve her şeyin insanın kendi seçimine bağlı olduğunu öğretti. Şimdi sizinde iki seçiminiz var.
1) Bu yazıyı unutup gitmek
2) Jerry gibi olmak
|
