zamanında gazetelerin birinde okumuştum, libya lideri kaddafi avrupa da doktorluk lisansı "deli" oldugu gerekçesiyle elinden alınan bir genetikçiyi kendi himayesine almış. şimdi deli nedir onu bi düşünmek lasım hele ki her devirde dahilerin anlaşılamamasından dolayı deli yaftası yedikten sonra. şimdi bu genetikçi dayı büyük ihtimalle kanser ve bilimum hastalıklara karşı, insanların kendi klonlarından yedek ve saglıklı organlar yapmayı mı düşünüyordu ki, böyle bir düşünce; kutusu 1000 lerce amerikan doları eden kemoterapi ilaçlarını üreten firmalardaki yönetici abilerin epey bi uykusunu kaçırmıştır, israil yakın zamanlarda yapay amnion sıvısı üretti, bu su anlama geliyor anne rahmi olmadan cenin gelişimi..insanlar fabrikada üretilebilecek?
buna benzer olayı anlatan "the island" diye bir film izlemiştim, klonların duygusuz birer bitki gibi olduklarını kamuoyuna duyurup milyonlaca dolara insanların genetik kopyasını (yedek parçasını) üretiyorlardı ortalama 4 yılda klonunuz hazırdı ama ters giden şey ise klonlar düşünmeden hissetmeden yani kısacası insanı insan yapan duygular hisler (yazılım) olmadan kullanılabilir duruma gelmeden ölüyorlardı, sonunda bazılarının bilinci uyanıyor ve biz kimiz ? neden buradayız sorusunu filozofların binlerce yıldır sordugu soruları soruyordu..
yani bu kök hücre klonlama deneylerinin sonu nereye varacak kimse bilmiyor hele ki etik kurallar ile insanlıgın gılgamış destanındaki gibi ölümsüzlüğü arayışı arasındaki çizgi nerede baslayıp nerede bitecek? insanlık etik kurallarını kaybetti bile aslında bir yanda klonlar bir yanda yapay zeka bir yanda nükleer silahlar, kendi sonumuzu hazırlamaya ne kadar da meraklıymışız..

bu yazı bana şu ayeti hatırlattı:insanın başına gelenler kendi ellerinin ettikleridir