Ağrı Dağı (Ararat) Ermenilerin Ergenokon’u, hatta Göktürk yazıtları gibidir. Ermenilerin Nuh’un çocuklarından türediklerine inanırlar. Kadim Ermeni inancına göre Nuh Tufanı Ermeniler için sadece büyük bir felaket değildir, aynı zamanda Allah katından kendilerine gelen büyük bir ceza ve sınavdır da. Diğer Hristiyan mezheplerinde de az çok benzeri yaklaşımlar vardır. Fakat Ermeniler kadar kendisini Ağrı Dağı’yla, onların deyişiyle Ararat ile özdeşleştiren azdır. Her şeyden önce coğrafi yakınlık, duygusal yakınlığı da getirmiştir. Belki de dinden bağımsız olarak, çok tanrılı dönemden dağa tapma geleneğinin genlerde taşınmasıdır bu bağlılık.

Osmanlı ve evvelinde de bu sevgi rahatlıkla görülebilir. Tüm heybetiyle yükselen Ağrı Dağı Ermeniler tarafından eteklerinde buluşma yeri olarak algılanmıştır. Fakat tarihin hiçbir döneminde Ağrı Sevgisi bugünkü kadar ‘yüce’ olmamıştır. Günümüz Ermenileri Ağrı’ya adeta tapınmaktadırlar. Ağrı’yı görünce akıllarına sadece Ermenilik ve intikam ateşi gelmektedir.

Gelinen nokta çok da sağlıklı bir durum değildir ve doğal bir sürecin sonucu da değildir. 1915 öncesinde başlayan ayrılıkçı Ermeni hareketi terörden suikastlara; darbeden işgalciyle işbirliğine kadar çok farklı araçlardan medet ummuştur. Yenilgiyi bir türlü kabul etmemiş, yenildikçe daha fazla saldırganlaşmıştır. Yere düştükçe ayağa kalkmak istemiş, bir süre sonra da acıdan zevk alır hale gelmiştir. Önce Ortadoğu’ya sürülmüş, ardından Kıbrıs, Avrupa vb. ara bölgelere. Fransa, ABD gibi nihai varış noktalarına gelindiğinde yolculuğun hala yarım olduğu hissi geçmemiştir. Coğrafi olarak varılacak yer kalmamıştır belki, ancak zihinlerdeki yolculuk tüm şiddetiyle sürmüştür. Bir kısmı ise önce Kafkasya’ya, ardından da Rusya’ya göç etmiştir. Üstelik bunların göçü hala sürmektedir. Soğuk Savaş’ın bitiminden sonra Rusya Ermenilerinden Batı Avrupa ve Kuzey Amerika’ya göçenlerin sayısı her geçen gün artmaktadır. Vatan neredir, gurbet nere? Bunlar tamamen karışmıştır. Ağrı Dağı’nı içermeyen bir Ermenistan vatan olarak görülmemektedir. Van’ı dışarıda bırakan bir Ermenistan’a ‘vatan’ demek Ermenilere zor gelmektedir…

Peki, Van’ı ve Ararat’ı (Ağrı Dağı’nı) versek bu yaralar kapanır mı? Ermeni kökenli Fransız sanatçı Charles Aznevaour’un söylediği gibi konu “Ağrı’yı bize verseniz ne olur sanki” denecek kadar basit midir?

Bugünkü Milliyet’te (14 Mayıs 2006) Ece Temelkuran’ın Ermeni Yazarlar Birliği Başkanı Levon Ananyan’dan aldığı yanıtlar da konuya aynı noktadan bakıyor:

“Bizim için Ararat’ın (Ağrı Dağı) anlamını bilseydiniz, kamyonlarla onu buraya taşırdınız! Sizin için bir dağ orası, bizim için kökümüz!... Biz duygusal bir halkız. Siz Ararat’ı isteriz diye korkuyorsunuz, ama o bizim için kalbi bir mesele.”

Açıkçası Ananyan’ın sözlerinde de Ermenistan’ın asıl vatan olarak görülmediğini seziyoruz. Ağrı neredeyse, vatan oradır yaklaşımında. Ve anlamadığı nokta Türkler için de Ağrı Dağı’nın önemli olduğu gerçeği. Türkler için de Ağrı Dağı’nın kalbi bir mesele olduğu… Çünkü Ağrı Dağı Türkler için de vatan. Tıpkı İstanbul gibi, Van gibi, İzmir gibi…

Doğrusu ben Türk yaklaşımını çok daha sağlıklı buluyorum. Türkler Altay Dağları’ndan, Orta Asya’dan geldiklerini biliyorlar. Ancak bir yeri vatan yapmak için illa bir dağa veya bir yazıta ihtiyaç duymuyorlar. Yaşadıkları yeri vatan olarak belleyip, vatan saygısı gösteriyorlar… Bugün Moğolistan’dan kamyon kamyon toprak getirseniz Türkler için kıymeti İzmir’in topraklarından daha fazla olmaz. Aynı durum dini açıdan da söz konusudur. Türkler Kâbe toprakları ile Çanakkale toprakları arasında büyük bir ayırıma gitmezler. Afyon da kutsaldır, Ordu da…

Günümüzdeki Ermeni ‘hastalığı’nın bir başka boyutu da diaspora Ermenilerinin Ağrı sevgisidir. Ermenistan’dan görülen Ararat California’dan veya Marsilya’dan görülmez. ABD veya Fransa Ermenilerinin ezici bir çoğunluğu Ağrı Dağı’nı hiç görmemiştir. Van Gölü kenarında hiç oturmamıştır. Türkiye’ye seyahat ederlerse kıtır kıtır kesileceklerine inanır birçoğu. Böyle bir ‘cehalet’ içinde Van’ı ve Ağrı’yı hayal ederler. İşyerlerine Anadolu şehirlerinin isimlerini verirler, futbol takımı kurar adını Malatya Spor koyarlar… Psikolojide bu hastalığın adı nedir bilemiyorum. ‘Hastalık’ diyorum, çünkü vatan özlemi veya nostalji çok hafif kalıyor…

Bugünkü Ermenistan’ın hali içler acısı. İşsizlik % 30’un üzerinde… Nüfus azalmaya devam ediyor. İşsiz gençlerin tehciri sürüyor. 1915’den bu yana en az 3-4 kez göç eden Ermenilerin yürüyüşü devam ediyor… Sadece iş ve aş aramıyorlar. Vatan da arıyorlar… Oysa vatan terk ettikleri Ermenistan… Onun yüzüne bile bakmıyorlar. Yeryüzüne yayılmış milyonlarca Ermeni her yıl birkaç milyar dolarlık yatırım yapsa Ermenistan ihya olurdu. Değil dışa göç, Türkiye’den bile göç alırdı…

Ermeniler Ermenistan’dan Türkiye topraklarına bakıp iç çektikleri sürece hiçbir zaman vatanları olamayacak… Çünkü asıl vatan yaşadığınız yerdir… Vatan sevgisi gösterdiğiniz, sevginizin içini doldurduğunuz yerdir… Ekmek yediğiniz, barış içinde olduğunuz yerdir… Belki bugün değil ama gelecekte Ermeniler yine Ağrı Dağı’nın eteklerinde tekrar toplanacaktır… Ancak bu kafayla devam edildiği sürece bu asla mümkün olamaz. Şiddet ile, şantaj ile bunu gerçekleştirmek isteyenler diyelim ki Türkiye’den toprak koparmayı başardılar… Bu durumda yine vatanları olamayacak. Çünkü Ermeniler vatanın ne olduğunu bilmiyorlar. Eğer Türkiye Ağrı Dağı’nı Ermenilere verse, sadece bir dağları olurdu, Ararat’ı ise kaybederlerdi. Van’ı verseniz gelip Van’a yerleşmezlerdi… Sadece bir gölleri olurdu, fakat ‘Vaspurakan’ı kaybederlerdi… Çünkü onlar Van’ın gerçek kıymetini bilmiyorlar. Ermenistan’ın kıymetini bilmeyen yeni toprakların kıymetini bilir mi? Onlar hayal dünyasında yaşıyorlar… Dünün acıları bugünün huzurundan daha tatlı geliyor onlara.

14 Mayıs 2006
USAK Stratejik Gündem

teşekkürler verdiğin bilgiler için.

Ermeniler Ermenistan’dan Türkiye topraklarına bakıp iç çektikleri sürece hiçbir zaman vatanları olamayacak… Çünkü asıl vatan yaşadığınız yerdir… Vatan sevgisi gösterdiğiniz, sevginizin içini doldurduğunuz yerdir… Ekmek yediğiniz, barış içinde olduğunuz yerdir… Belki bugün değil ama gelecekte Ermeniler yine Ağrı Dağı’nın eteklerinde tekrar toplanacaktır… Ancak bu kafayla devam edildiği sürece bu asla mümkün olamaz. Şiddet ile, şantaj ile bunu gerçekleştirmek isteyenler diyelim ki Türkiye’den toprak koparmayı başardılar… Bu durumda yine vatanları olamayacak. [COLOR="Red"]Çünkü Ermeniler vatanın ne olduğunu bilmiyorlar.[/COLOR][/U]


tek kelimeyle muhteşem... yüreğine sağlık...

tşk.ler elinize sağlık...
 
Türkler için de Ağrı Dağı’nın önemli olduğu gerçeği. Türkler için de Ağrı Dağı’nın kalbi bir mesele olduğu… Çünkü Ağrı Dağı Türkler için de vatan. Tıpkı İstanbul gibi, Van gibi, İzmir gibi…
 
olay budur...
ne verecek bir karış toprak nede satılık vatanımız var.....
bu ülke için edirne den kars a her karış toprak şehit kanıyla sulanmıştır...

vay hayınlar vayyy

ermenilere,midyata pirince giderken evdeki  bulgurdan olmak atasözümüzü hatırlacak  yöneticilere ihtiyacımız var

Onların abileri var bedava vatan arıyorlar.Uğruna can vermeden kan akıtılmadan vatan bulunmaz Ağrıyı aldığımız fiata veririz.Kılınclarını ceksinler biz hazırız

Ağrı Dağı (Ararat) Ermenilerin Ergenokon’u, hatta Göktürk yazıtları gibidir. Ermenilerin Nuh’un çocuklarından türediklerine inanırlar. Kadim Ermeni inancına göre Nuh Tufanı Ermeniler için sadece büyük bir felaket değildir, aynı zamanda Allah katından kendilerine gelen büyük bir ceza ve sınavdır da. Diğer Hristiyan mezheplerinde de az çok benzeri yaklaşımlar vardır. Fakat Ermeniler kadar kendisini Ağrı Dağı’yla, onların deyişiyle Ararat ile özdeşleştiren azdır. Her şeyden önce coğrafi yakınlık, duygusal yakınlığı da getirmiştir. Belki de dinden bağımsız olarak, çok tanrılı dönemden dağa tapma geleneğinin genlerde taşınmasıdır bu bağlılık.
 
 
 
 
felaketi cezayıl biliyorlarda hala niye isyanda diretiyorlar?
masumiyet rolünü iyi biliyorlar

bakın ben ermeni kokenlı bı yurrtas olarak turkıye vatandası olmaktan onur duyurum.ama ararat ı sevıyorum napım.hem kımsenın korkmasına gerek yok ermenıler açlıkla savasıyo.bız ancak Turklerle dsostluk kurarsak ıyı yasayabılırız.
ben buna ınanırım.yanlız türkiyede bı durum var canımı sıkan.hep zayıf olana artıstık yapıyonuz.
turkıyede kac ermenı vardı kı.
hrant abi size göre kotu olabılır ama o hep turkıye vatandaslıgını ovdu fransaya karsı cıktı bızı kullanmayın diye aykırıydı ama dobra dobra ıdı.ben hep okurum agos gazetesıni.
itirazım suna dır sıze sorarım ben ermenı olmama ragmen bu vatanı ssahıplendım topragında gozum var  ma sadece gozlerımı ortecek bedenımı ortecek bı mezar kadar gözum var.ben vatandas olarak rahatsız oluyorum yasar kemelden osman baydemır denen yavsaktan.bakın bızım dedelerımız vanda devlet kurmuslar bız gıdınce oralar kurtlere kalmıs.onlar dagda yasar.vanın 1915 tekı beledıye baskanı ve tum esnsfı ve zanatkarı ermenıdır.
neyse hrantan once olmesı gereken yasar kemaller terorıst seven baydemırler varken dobra konusan hrantı vurmak kolaycılık olmuyor mu sorarım sıze.
bagıslayın benı dedem sızden gırlı ınsan sıcak olur dıye bahseder o yuzden ıcımden gelenlerı paylastım.Neden baydemır degıl de hrant ?

Köy resimleri varsa koyarmısınız siteye.gerçi ben oralara pek yanlız gelmem.
hani oralardan göçmüş ermeni olunca ınsan korkuyor.bi ara bı arkadas vardı bızım afyondakı koylerıne gıtmıs.dedesının yasadıgı yerlerı gormek adına.adamı oldureceklermıs.
ermenı dıye degıl altın yerını bılıyodur.
 
 
(((Bu yazdıklarınla celişmiyormu ))

çelişiyor tabiki..
madem sen bu ülkede yaşamaktan gurur duyuyorsun neden bizim buraları ziyaret etmekten korkuyorsun?
senin arkadaşı afyon da neden öldürmeye kalksınlarki?
hepimiz öncelikle insanız ve insanlara haklarından dolayı saygı duyarız...
hrant dink i bırak kimseye zararı dokunmayan vede insan olan herkesin öldürülmesine karşıyız....(apo ve onun gibiler vede şehit kanı akıtanlar hariç tabiki)
artı ülkemiz sınırlarında yer alan dağın ismi ağrı dağıdır buna siz kalkıpta ararat derseniz ortalık karışır..
biz sizin ermenistandaki topraklarınıza dil uzatıyormuyuz?
bizim topraklarımıza dil uzatanında dilini koparırız...
bu ülke Çanakkalede resmi rakamlara göre 250.000 ama resmi olmayan rakamlara göre ise 450.000 şehit verdi bu toprakları korumak için..
gerekirse yine şehit oluruz bu ülkenin bütünlüğü için...
72 milyon bu ülkenin fedakar insanı seve seve bu topraklar için canını verir...

Abicim sillseniz konuyu hiç farketmez hatta siteden atsanız da farketmez
ERMENİ HAYRANI SELENDİLİ SEN KÖKÜNÜ Bİ ARAŞTIR..
KESİN Bİ KARISIKLIK VARDIR
 
YİNELİYORUM.OKUMAK CEHALETİ ALIR EŞŞEKLİK BAKİ KALIR

çÜnkÜ Sen İnceden İnceye Hakaret Edİyosun Sagolsun YÖnetİcİ KardeŞler De Senİ Şutlayacaklari Yerde Konuyu Kapatmayi Hatta Yumusatmaya Calisiyor .
Nedemek Altin İÇİn ÖldÜrÜlecektİ........ Sen Kendİnİ Ne Zannedİyon.
İsİm Farketmez Sen Ve Senİn Gİbİ AŞŞalik Komleksİn De Olanlar Manda Cilik Muhİpler Cemİyetİ Kurup Ab Ve Abd Yİ AlkiŞlayanlar.
Çanakkale Zaferİnİ Bİr Daha Okumasini Tavsİye Ederİm
Sabrimiz TaŞtiĞinda GÖr Sen Bİzİ........
 
Ayrica TÜrklerİn Tarİhİnde Bebek Katletmek Masumlara El Kaldirmak Yoktur.
Tarİhİmİzden Utanacak HİÇ Bİr Sayfamiz Yoktur.

Yönetici Arkadaşların, bu arkadaşın kimliğini tespit etme şansı var, lütfen eğer tespit edebiliyorlarsa,  bu selendili arkadaşın kimliğini açıklayabilirler mi, özellikle ricamdır!!!

:67: :67: :67: :67: :67: :67: :67: :67:

provakasyona gerek yok arkadaşlar
biz kimin naptıını gayet iyi biliyoruz
duygu sömürüsü yaparak kimse biyere varamaz

provokasyon derken, ben anlamadım orayı, ben kendi adıma açıklanmasını istiyorum sadece... Bunu yapan zaten, yaparken sonuçlarını göze almıştır zaten öyle değil mi?

bende ortama söledim zaten rapunzel
senlik bi durum yok ortada

yakın tarihimizde yaşanan bir olayı aktarıyorum sizlere:
 
Elleri bir ağaca
arkadan bağlanan hamile bir kadının başına dikilmiş olan iki
ermeni yazı tura atıyordu. Bu kanlı kumarı yaklaşık 100 yıl önce
Anadolu toprağında Kars'ta Ağrı'da Van'da Erzurum'da da ataları
oynamıştı. Onlardan duymuşlardı. Tarih; 26 Şubat 1992 Yer; Azerbaycan, Hocalı. Karnı burnunda çaresiz bir Azeri kadının doğumu oldukça yakın görünüyordu. Çaresiz kadın bir hazan
yaprağı gibi titriyordu. Elbiseleri yırtık, ayakları çıplaktı...
Ermenilerin uzun boylu olanı elindeki AK-47 model Rus yapımı
otomatik tüfeğinin namlusuna monte edilen seyyar kasaturayı
çıkartırken, diğeri elindeki demir parayı havaya attı:
-Akçik, manç?.. (Kız mı, oğlan mı?)
-Akçik(Kız) Bu
cevap üzerine 'oğlan' diyerek bahse giren Ermeni, elindeki
kasatura ile hamile kadının karnını bir hamlede yarıp çocuğu
çıkarttı. Kan bürülü gözleri bebeğin kasıklarına kilitlendi.
-Tun şahetsar, ınger... (Sen kazandın, yoldaş) -Yes
şahetsapayts ays bubrikı inç bes bidigişdana... (Ben kazandım ama
bu bebek nasıl beslenecek?) -Mayrigı bedge gişdatsine. (Annesi
besleyecek elbette) Bunun üzerine daha kısa boylu olan Ermeni,
bir hamlede kasaturaya geçirdiği bebeği annesinin göğsüne
yapıştırdı: -Mayrig yerahayin zizdur. (Çocuğa meme ver)
Aynı dakikalarda Hocalı'nın başka bir semtinde tek kale futbol
maçı hazırlığı vardı. İki kesik Azeri kadın başını kale direği
yapmışlar, top arayışına girmişlerdi. Başı tıraşlı bir çocuk bulup getirdiklerinde ise Ermeni çeteci sevinçle bağırdı:
-Asixn ma/, çimi yev bızdıge, aveg gındırnadabidi.
Gıdıresek... (Bu hem saçsız hem de küçük, iyi yuvarlanır.
Kopartın...) Aynı anda çocuğun gövdesi bir tarafa, başı da
orta yere düşmüştü...Ermeniler zafer naraları atarak, kanlı
postalları ile kesik çocuk başına vurarak kanlı bir kaleye gol
atmaya çalışıyordu. Bu iki olay Hocalı'da bundan çok değil
yalnızca 14 yıl önce yaşandı. Her iki olay da ermeni çetecilerin
katliamlarına bizzat şahit olan görgü tanıklarının
anlatımlarıdır. Ne yazık ki 26 Şubat 1992 günü binlerce Azeri
türlü yöntemlerle vahşice katledilmiştir. Ajanslar, katliam
haberini bütün dünyaya hızla geçerken, karşı titreten ağır bir
vahşet yaşanan Hocalı halkından geri kalanlar ise çaresizlik
içinde kıvranıyordu. Türkiye'de büyük bir dehşet uyandıran
katliama ilişkin ilk görüntüler ise TRT aracılığı ile duyurulmuştu.
Bütün olanları batılı gazeteciler, özellikle de
New York Times belgeledi. 26 Şubat'ta güçlü silahlarla
donatılmış Ermenistan silahlı kuvvetleri ile Hankendi'nde
konuşlanmış bulunan Albay Zarvigarov komutasındaki 366'ncı Rus
Motorize Alayı, Hocalı'ya saldırarak tarihin en vahşî
katliamlarından birini yaptılar. 26 Şubat gecesi Rus motorize
alayının tanklarından açılan top ve roket saldırıları ile Hocalı
Havaalanı kullanılamaz hâle getirilerek kentin dış dünya ile
ilişkisi de tamamen kesildi. Savunmasız kalan kente giren Rus
destekli Ermeni askerleri, çocuk, yaşlı, kadın, bebek demeden
birçok insanımızı vahşîce katlettiler. Ermenilerin işgal
ettikleri Hocalı'da dehşet verici olaylar yaşandı. Canlı canlı
insanların kafa derilerini yüzdüler, sağ olarak ele
geçirdiklerini ise sistematik bir işkenceye ve tıbbî deneylere
tâbi tutarak, insanlık dışı muamelelere maruz bıraktılar. Hızar
ve testereler ile diri diri insanların kol ve bacaklarını kestiler.
Genç kızların önce saçlarını, sonra da kafa derilerini yüzdüler.
Babanın gözü önünde evladını, evladın gözü önünde
babayı kurşunlara dizdiler. Kesik kafaları sepetlere
doldurdular. Peki neydi bu düşmanlık?
Ermenistan'daki okul duvarlarında asılan haritalarda Türkiye'nin 12 ili yer
almaktayken, Ermenistan'ın bayrağında Türkiye hudutları içindeki
Ağrı Dağı'nın resmi varken, Ermenistan Millî Marşı'nda
"Topraklarımız işgal altında, bu toprakları azat etmek için ölün,
öldürün" denmekteyken, başkaca bir neden aramaya zaten gerek yok
sanırım.
Dağlık Karabağ Bölgesi'nde bulunan Hocalı'ya,
eski Sovyet İttıfaki Silahlı Kuvvetleri'ne ait 366. Alay 'ın
desteği ile Ermeni Sılahlı Kuvvetleri tarafından
düzenlenen saldırılar sonucu 613 Azerbaycan Türk'ünün hayatını kaybettiği resmî olarak açıklandı.
Ancak kayıp sayısının bu rakamların çok çok
üstünde olduğu bilinmektedir.
56 hamile kadın karnı yarılmış durumda bulunmuştur.
Bu alçak saldırıda 487 kişi ağır yaralanırken,
1275 kişi ise rehin alınmış, geri kalan nüfus da bin bir zorlukla canını kurtarmış
ancak bu olayın tahribatından
ruhları ve hafızaları asla bir daha kurtulamamıştır.
Şahitlerin anlattıklarını dinleyenler önce kulaklarına inanamadı.
Fakat katliam sonrası Hocalı'ya girdiklerinde ise, görgü tanıklarının abartmadığını kısa sürede anladılar.
Hocalı'da katliam bölgesini gezen Fransız gazeteci Jean-Yves Junet'nin
gördükleri karşısında söyledikleri, katliamın boyutunu da anlatıyordu:
"Pek çok savaş hikâyesi dinledim. Faşistlerin zulmünü işittim,
ama Hocalı'daki gibi bir vahşete umarım kimse tanık olmaz"
Peki 26 Şubat 1992 günü yaşanan bu katliamın emrini kim vermişti;
Ermenistan Devlet Başkanı sıfatını taşıyan Robert Koçaryan denilen kirli katilden başkası değildi.
Yaptığı terör faaliyetlerinin oranı nispetinde terfi eden
Taşnaksutyun örgütü liderlerinden Robert Koçaryan, 20 Mart 1996'da Ermenistan Başbakanı oldu
Karabağ'da barış istediği için aşırı milliyetçilerin tepkisine daha fazla direnemeyen
Levon Ter Petrosyan istifa edince de 30 Mart 1998 yılında ondan boşalan Devlet Başkanlığı koltuğuna,
'Hocalı Katliamı' başsorumlusu olan azılı terörist Robert Koçaryan oturdu.
Ama "Ben Ermeni değilim" Ne mutlu ki Türk'üm ve çok şükür Müslümanım.
Hepimiz Ermeniyiz"ciler Buyurun hayırlı uğurlu olsun yeni ırkınız

:8: :8: :8: :8: :8: :8: :8: :8:

ermenilerin ders kitaplarında neler okutuluyor biliyormusunuz...

[/I][/FONT]

arkadas ben bunu uydurmuyorum bu yasanmıs bı olay bakin ben sizinle bunları paylastım.ıstemıyosanız cekıp gıdeyım.bunu ben suclama olatrak solemem ki.neden bole dusunyonuz.benım can dostlarım hepsı degerlı ınsanlar cogunkugu  da turk ayrıca.

Kardes ben bı kere kuladan gelmısler.yanı anlatılan .sıteyıde googlada gezınırken buldum.neden bana saldıryosun.ben bu ulkeyı ve topragı sevıyorum.oyuna gelen ermenılerı sız kadar bende lanetlerım.
benım asıl sorum bu toprakların kurtler tarafından sahıplenmesı.bakin osman baydemır dedım kımse bısey demıyo.adamlar her yerde zorbalık yapıyo.neden bunlara bısey demıyonuz.ermenıler zaten az ve o ıse kımse ınanmaz.bız ulkemızın kıymetını bılırız sız rahat olun.

bakın bı kac sene once ıstanbolda garaja gıttım.bı otobus ustunde ararat yazıyo.sordum agrı arabasıymıs.bulmacalarda agrının eskı adı dıye yazılıyo.zaten sız bızım kavgası degıl.istemıyosanız sevmem.onu da cok gormeyın.yalnız bı kac soz soleyeyım ıznınızle ben ermenıyım ama yurt dısına cıkınca turkum dıyorum.ermenı asıllı turkum yanı.oda sorarlarsa.ama su hanzolar turkum demekten kacıyo.vatandas olarak ben gocunmam gurur dıyarım turk kımlıgımle.besıktas maclarında kendımden gecıyorum.uzuluyorum.
son bısey kızarsanız kızın eta ıspanyada 800 kısı oldurdu her seferınde 1 mılyon ıspanyol madrıdde yuruyo.bız turkler olarak hangı sehıt cenazesınde bırakın 1 mılyonu 500 bım olduk sorarım sıze.
bena kızmalla benı aslamakla olacak ise oldurun bu toprakta yatayım.ben topragımın degerını bılıyom herkes rahat olsun.

bak arkadaş biz sana ermeniyim diyorsun diye kızmıyoruz..
bizim kızıdığımız nokta bu ülke gerçeklerini bozmaya yönelik ideolojik fikir üretenlere kızıyoruz...
bu noktada ağrı dağına ararat diyenede kızarız :9:
doğu da yaşayıpda kürdistan diyenede kızarız :9:
osman baydemir denen herifi bu siteden çıkıpta kimse savunamaz..
o ve onun gibi bu ülkeyi bölmeye çalışanların bu ülkede yeri yok..
ama bu ülkede yaşayan ve T.C.devletinin imkanlarından yararlanıp sonrada nankörlük yapanı bu ülkeyi seven hiçbir kimse kabul edemez..:9:
 
bu ülkede yahudiside,ermeniside,hırıstiyanıda,museviside yıllarca birarada Osmanlı Devletinin himayesinde birarada yaşadı..
bu insanların canını,malını,namusunu yıllarca Osmanlı Devleti ve torunları olan biz T.C.devletinin fertleri koruduk..
adam gibi yaşamaya devam edenlerin her türlü hakkınada her zaman saygı duyarız...
ancak ideolojik bazı fikir ve eylem yapanıda hiçbir zaman hoş karşılamayız...
şehit meselesine gelince haklısın...
bu ülkede 40.000 şehit verildi ve hiçbirinin cenazesi sizin Hrant Dink in ki gibi ne kalabalık oldu nede
HEPİMİZ ŞEHİTİZ
HEPİMİZ ASKERİZ
pankartları taşındı..

tamamen haklısın...
neden bizim ders kitaplarında ermeni sorunu ve ermeni gerçekleri alatılmıyor?
adamlar ufacık çocuklarına Türklerin soykırım yaptığı ve zulüm yaptığı yalanını okutuyorlar?
biz ise öncelikle ermeni gerçeğini anlatan tarihimize ışık tutan olaylara yer vermeliyiz...
öncelikle ne kadar büyük ve ne kadar adil bir millet olduğumuzu gelecek nesillerimize benimsetmeliyiz...

sor bak bunuda türkler yapmıştır
amaç gerçekleri lnkar etmek diilmi