Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında
ve sevdalanmış onun deli dalgalarına.
Hırçın Hırçın kayalara vuruşuna. Yüreğindeki duruluşa..
Demiş ki suya ;
Gel sevdalım ol,
hayatıma anlam veren mucizem ol....
Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa al demiş;
Yüreğim sana armağan...
Sarılmış Ateşle Su birbirine sıkıca,
Kopmamacasına....
Zamanla Su buhar olmaya,Ateş kül olmaya başlamış...
Ya kendisi yok olacakmış yada aşkı...
Baştan alınlarına yazılmış olan kaderi de,
yüreğindeki kaderi de alıp gitmiş
uzak diyarlara su..
Ateş kızmış,Ateş yakmış Ormanları...
Aramış Suyu diyarlar boyu,günler boyu,geceler boyu..
Bir gün gelmiş,suya varmış yolu,
bakmış o duru gözlerine suyun,
Biraz kırgın birazda hırçın..
Ve o an anlamış;

"AŞKIN BAZEN GİTMEK OLDUĞUNU,
AMA GİTMENİN YİTİRMEK OLMADIĞINI...."

Ateş durmuş,susmuş,sönmüş aşkıyla.
İşte o zamandan beridir ki :
ATEŞ SUDAN SU ATEŞTEN KAÇAR OLMUŞ..

"Ateşin yüreğini sadece su ;
Suyun yüreğinde sadece ateş alır olmuş

paylaşım için sağol.

nehir;şiirlerini beğenerek takip ediyorum,paylaşımına tşk.ler...

harika bir paylaşım

paylasımın için tesekkürler nehir
şiirlerini takip ediyoruum
bana ters ama yinede güzel
biraz ırmagın solu kokuyo

anlamadım gofur ne demek ırmagın solu?
buarada tüm cevap yazan ve siirlerimi begenen arkadaslara tesekkürler....
sadece alıntı....

yinede sağolun.alıntı bile olsa bizlerle paylaşmanız önemli.tşk.ler....