Harika olmuş

BELKİ SEN YOKSUN
 


Belki de sahiden bırakacaksın beni.
  belki de ben bırakılması elzem
     en zararlı alışkanlığım.

Belki bir hata idi benle olmak
   ve hayaller kurmak.

hayallerin hepsi de
 işkembe-i kübradan sallanmış şeyler
             ki sırf belki de sırf

              senin ellerini tutmak
                ve ensene arkadan

                    bir öpücük kondurmak için

                        belki de.

belki de dünya zaten dönmüyor,
    ve Pakistan'da binlerce kişi ölmedi depremde

         ve donmuyor kalanları.

 


      Şırnak'ta sevgi yok belki de,

         elleri ve yüreği olan bir sevgi.

belki de küre zaten yok

    ve zaten ısınmamakta yüreği,

       erimemekte buzulları,

         yükselmemekte denizleri.

     

Telef edilmiş kuşlar,

  ve hatta kuş gribi yok belki de.

 

Belki gökyüzü bile yok.


Belki sen yoksun,
   belki de ben.
Belki ve belli ki
   biz yokuz sade bu dünyada,
        sevgi var bizden öte
                 öteden beri.

Özleyen
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,  
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!  
Dağlar ağarırken konuşmuştuk tepelerde,  
Sen nerde o fecrin ağaran dağları nerde!  

Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,  
Hülya gibi yalnız gezinenler köye indi  
Ben kaldım, uzaklarda günün sesleri dindi,  
Gönlümle, hayalet gibi, ben kaldım o yerde.
 
Yahya Kemal Beyatlı

Aşk  
      
      Sevgilim sabahın erkenini seviyor,
ben geceyi ve esmerliğini onun,
o dorukları sevior, korkuyor bundan
ben rüzgarla buluşan tepeyi, tuhaflığı,
ona bir yeşil gülümsüyor,
ben, hayatı delice sevdiysem nasıl,
diyorum, seni de öyle.
O kendi boşluğunda oyalanan günlerde
canı sıkılan bir çocuk gibi uyuyor,
ben göğe bakıyorum geceden,
kendi çukurunu bulmuş deniz gibiyim
diyorum, yanında,
o sabahları eğilip öpüyor denizi.

Çıplağın çıplağımda, rüzgarın dağımda olsun,
esmerliğin gecemde, öyle kal.
"Bulutlara bak, gidiyorlar, hızla" diyorsun,
yağmur bir yalıyor yüzümü,
bir duruyor. Sabahları eğilip yüzüme
öpüşün geçiyor bir, bir duruyor aklım.

Su ve rüzgar, dağ ve doruk, sonsuz hepsi,
oysa camdaki sardunya gibi üşür
bana biçtiğin ömür, ölüm geliyor aklıma bir
bir, çıplağın çıplağımda.

Rüzgarın dağımda olsun esmerliğin gecemde
öyle kal, sana sonsuz sarıldığımda

Büyük İnsanlık

Büyük insanlık gemide güverte yolcusu
tirende üçüncü mevki
şosede yayan
büyük insanlık.

Büyük insanlık sekizinde işe gider
yirmisinde evlenir
kırkında ölür
büyük insanlık.

Ekmek büyük insanlıktan başka herkese yeter
pirinç de öyle
şeker de öyle
kumaş da öyle
kitap da öyle
büyük insanlıktan başka herkese yeter.

Büyük insanlığın toprağında gölge yok
sokağında fener
penceresinde cam
ama umudu var büyük insanlığın
umutsuz yaşanmıyor.

Acılar Denizi  
      
      Ben acılar denizinde boğulmuum
İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını
Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını

Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını
bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle
Bütün gemiller söndürmüş ışıklarını

Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma
Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek
Baksana; herkes içime dökmüş artıklarını

bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa
Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse
Yılların içimde bıraktıklarını...

Hükümsüzüm    
Feragat Beyanımdır.....


Bir zamanlar mutlu bir düş sandığım yıllarım
Kuşattı dört yanımı,sarıldım hükümsüzüm
Binbir umut yükleyip beklediğim yollarım
Çıkmazı adres bildi,darıldım hükümsüzüm

Bülbülleri ağlatan güllerin kokusuyken
Muradı rüya bilmiş aşığın uykusuyken
Kızıl bir deniz gibi coşup çağlayan suyken
Eskimiş bir asayla yarıldım hükümsüzüm

Bir ömür adayarak bir nefeslik anına
Gönüllü girmiştim ya sevdanın zindanına
Şimdi miras bırakıp derdimi sol yanına
Yarınsız anılara kırıldım hükümsüzüm

Ne kadar suç kalmışsa tamamını işleyip
``Aranıyor`` hükmümü elimle afişleyip
Ne kızıp ne kahredip kader böyleymiş deyip
Hazana teslim oldum,duruldum hükümsüzüm

Ellerimde solarken gülün en kırmızısı
Vuslatı fazla gördü alnımın kem yazısı
Ömrümü acıtırken yüreğin can sızısı
Yalnızlığın tahtına kuruldum hükümsüzüm

Bazen bir muzafferdim bazen çölde nilüfer
Bazen haksız zaferdim bazen kör bir gözde fer
Her şeyi yok sayarak boyun büktüm bu sefer
Hasretin kurşunuyla vuruldum hükümsüzüm

Vefayı ziyan bilmiş riya dolu seslerde
Sevdayı zikretmeyi unutmuş nefeslerde
İsmini duymadığım karanlık adreslerde
Firari bir düş gibi soruldum hükümsüzüm

En parlak yıldızları toplayarak geceden
Koşar adım giderdim sevdalara önceden
Nicedir saçlarıma kar yağarken inceden
Yaşadığım ömürden yoruldum hükümsüzüm....

Öyle Bir Suçun Var ki    
Ağır yüküm; gönlüme.....


Ey yasak meyvelerin çiçek verdiği gönül
Hüsranı yar bilenin hasret derdiği gönül

Öyle bir suçun var ki hem yaktın hem yanansın
Hem devasız bir dertsin hem derdi aşk sanansın

Öyle bir suçun var ki söndürdün meşalemi
Alnına namert yazmış levh-i mahfuz kalemi

Hem bir anka düşünde doğduğun külü yaktın
Hem baharı yok saydın hem hazansız bıraktın

Hem oğlunu katlettin hem kızına hasımsın
Hem bitmiş masalımsın hem tükenmez yasımsın

Hem maktülsün hem şahit hem cinayet sanığı
Hem Ebu Cehil soyu hem bin ayet tanığı

Öyle bir suçun var ki tüm kainata ibret
Cezası büyük olur Rabbim büyüktür sabret

Öyle bir suçun var ki vahasız çöle döndüm
Yalancı bir bahara aldanmış güle döndüm

Hem içinde bir ateş durmadan körükledin
Hem dışında bir meczup meçhule sürükledin

Hem onmaz bir illettin hem yara saran oldun
Hem ömür talan ettin yıktın şahmaran oldun

Hem dilde bedduaydın hem cana son nefestin
Hem eyvah demiş ömrün duyduğu en son sestin

Öyle bir suçun var ki yorgun bir an ağlattın
Hüznüne canan demiş kırgın bir can ağlattın

Öyle bir suçun var ki maviydin siyah oldun
Sevdalar baş tacıyken şimdi bir seyyah oldun

Hem Kerbela çölüsün hem mavi bir nehirsin
Hem canın cananına katletmiş bir zehirsin

Hem zamansız bir özlem hem illegal bir düşsün
Hem vuslat erbabısın hem hesapsız dönüşsün

Hem ömrümdür adresin hem hakkım haram sana
Öyle bir suçun var ki ödüldür yaram sana

Öyle bir suçun var ki affı ne mümkün artık
Bin ağıtla süslendi tükendi öykün artık.

askin tarifi  
ask diyorlar,ask nedir peki? biliyorlar mi dersiniz? yanlizliklarini paylasmak,geçmisi unutmak demek mi? geceleri yildizlari sayarak dilekler tutmak mi? ruyanda onu gormek için dualar etmek mi? ASK NEDIR PEKI?
Herkesin aski farklimi yani? kalbinin askla sizlamasi MI? doktugun her damla gozyasinin kalbini acitmasi mi yoksa? ask sadece aci mi verir? galiba ask hersey demek....BELKIDE YASAM DEMEK? BELKIDE ALDIGIN HER NEFES ASKTIR?

aski yasayan bilir derler...asik olmamis birileri hala yasiyor olabilir mi? gozleri mutlulukla dolmamis,yada hiç ask yuzunden aglamamis insanlar yasiyor mu yani? inanmak zor geliyor,çok sey kaçirmislar,belkide en iyisini yapmislardir kim bilir? yanlizlik insanlara ozgu bir sey mi? Ask'ta yalniz degil mi?Ask diyorlar,ask nedir peki? bitmek bilmeyen gecelerin saatlerini sabaha baglamak mi? bu saatlerde Sezen Aksunun parçalariyla sisenin dibini gorup sevgilisi için gozyasi dokmek mi? galiba ask hersey demek...BELKIDE OLUM DEMEK? BELKIDE VERDIGIN SON NEFES ASKTIR?

kalbine hiç soz geçiremedigin oldu mu? ne zaman ki mantigin kaybolurgeriye kalbinin sesini birakir,iste sen o zaman ask ile tanismis olursun..bu tanismadan sonra goz yaslari,dualar,dusunceler...hepsiyle birden tanismaya baslarsin,bazi seyler git gide aci vermeye baslar ve sonunda aciylada tanismis olursun...yaptigin bir çok seye lanet edersin belki ofkeyle,ama sonra arkana donup bakmak istedigin o karanlik gecelerden birinde "neler yasadim,ama hala ayaktayim " dersin...guler geçersin...devaminda ne mi olur? elbette tekrar yasarsin,git gide yipranirsin ama asklardan vazgeçemezsin....
belkide ask "sen" degilsin,"ben" hiç degilim...ask zaten yalniz olmaz....o halde ask "biziz"...yada "bizdik"....zaten biz "biz" olamadigimiz için sen "sen" kaldin bense "ben"...o yuzden ben hep "yalniz" sense hep "kalbimde" olacaksin!!!!.......

Mahzuni'den Veysel'e  
      
      Üçyüz onda kadem bastı dünyaya
Başka bir alemde yaşardı Veysel
Yedi yaşta gözü sustu dünyaya
İç gözüyle hakka koşardı Veysel

Şikayet etmedi murada yetti
Rüzgar ile esti, çiçekle bitti
Ne haldır koyunu kurt ile güttü
Böyle bir barışı başardı Veysel

Nice mor dağlarda sümbül düşledi
Bir bostana bin toprağı işledi
Ömür boyu ikiliği taşladı
Özünde fitneyi aşardı veysel

Bereketti gök yüzünden döküldü
Bulut gibi çok dağlara çekildi
Kara toprak dedi, ona ekildi
Mahzuni Şeriften yeşerdi Veysel.

İLK DEFA İSTİYORUM GEL!

Anam, bir tek sen sen, deva olurdun,
Merhem gibi, ilaç gibi yarama dokunurdun,
İçinden çıkamadığım anlarda, her ağladığımda,
Ben artık seni istiyorum dertlerimin yanında.

Kime anlatılabilir,kime söylenebilir ki,
Söylesem de senden iyi, kim anlayabilir ki,
Beni dizlerinde salla ,yanık ninnilerle uyut,
Hatta hiç uyandırma, yıllarca yıllarca uyut.

Ne yaptımsa olmadı boşa koydum dolmadı,
Dolmuştu hiç almadı, olmadı be anam, olmadı
Her gecenin bir sabahı var diyordun,
Sabahlar nerede ha, niye ben göremiyorum.

Hani bir gece sen girmiştin ya rüyama,
Menekşeyle papatya takmıştın saçlarıma,
Sabırla koruk ,helva olur demiştin,
Hala bekliyorum, ben hiç helva yemedim.

İlk defa istiyorum, ilk defa hadi gel!!
Nasılda yanık ,nasılda yandı kalbimdeki o yer,
Bir sürü deva varmış, gönder bana oradan,
Yada tut ellerimi, al beni bu dünyadan.

Necip Fazıl KISAKÜREK

YATTIGIM KAYA

Bu aksam o kadar durgunki sular
Gomul benim gibi kedere diyor
Icimde maziden kalma duygular
Agla geri gelmez gunlere diyor

Hey gonul gidenden umidini kes
Kacan bir hayale benziyor herkes
Sanki kulagima gaibten bir ses
Bulusmalar kaldi mahsere diyor

Enginden engine eserken ruzgar
Bende bir yolculuk heyecani var
Yattigim kayaya carpan dalgalar
Cikiver bir sonsuz sefere diyor.
Necip Fazıl KISAKÜREK

selam Hocam seçkileriniz güzel... Tebrikler..

Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? ..

Yağmur bırakmadan geçen bulutlar gibiydi zihnimdeki düşünceler;
dilime düşmeyen, sözcüklere dönüşmeyen! ..
Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? ..

Her zaman fazla oldu söyleyemediklerim, söyleyebildiklerimden! ..
Her zaman; bir bilinmez lisandaki çözülmez şiirleri koklayıp, hissettirmeye çalıştım sana...
Her zaman biraz daha zaman kolladım seslenmek için sana, ve her zaman hayıflandım;
Ben, sana ne söyleyebildim ki bunca zamandır? ..

Kendi karanlığında; güneşe görünmek için karar veren bir tohum gibiydim...
Zordu çıkmak gömüldüğüm çamurdan;
Ama güzeldi!..

Sen güzeldin ve ben, güzelleşiyordum seni düşündüğümde!..
Kendi karanlığında; güneşe görünmeye karar verip yeşillerini giyen bir tohum gibiydim...

Boyutları değişiyordu hayatımın...
Yani, değiştiren sendin boyutlarını hayatımın; büyüyordum, gelişiyordum, genişliyordum...
Söyleyebildiklerimden çoktu her zaman, söyleyemediklerim; bu yüzden kelimelerimin arası açılıyordu!..

Sığdıramadığım her duygu; iki kelimemin arasındaki boşlukta gizli...
O yüzden, yazdıkça parmaklarım,,, ve işte yine o yüzden söyledikçe dilim topallıyor!..
Toparlayamıyorum zihnimi...
Seni özlüyor, ve terliyorum özledikçe;
Seni koklamak için...
İçimdesin!