seyman
|
<<>>
Karataş’tan uçtum, Yayladağı’na düştüm,
Siz sevenlerin uğruna sıradağları aştım,
Üzülüp ağlamayasın diye tek teselli,
Bahçene küçük bir gül tohumu ektim.
O gül benden sana güzel bir emanet
Onu güneşte bırakma, yanmasın, solmasın,
Ayaza çıkarma, üşümesin, donmasın,
O gül’ki tomurcuklansın, açsın, koksun.
Solmuş gül dalından koparılıp koklanmaz,
Yardan yarene sunulmaz, vitrine, vazoya konmaz,
Onun dalına gelip bülbül konmaz,
Dibini sularsan gül asla ve asla solmaz.
Allah yazmadıkça asla ölmeyeceğim,
Sayılı gündür, elbet bir gün döneceğim,
Sen yeter’ki emanetime sahip çık,
Öp onu benim için, sarıl ve bağrına bas,
Onu öper koklarsan beni duyar zevk alırsın,
Al sana bir tomurcuk gül,
Kokla..…Kokla…..Kokla…... Ve beni hatırla…
İmza: M. Sayman
|
