[COLOR="Indigo"][SIZE="3"][FONT="Comic Sans MS"]Biraz dinle beni, duaların gönderinde hep aynı kelime dalgalanıyor. Başkaldırmalıyım bulutlara yeniden. Manzara kırmızı kokuyor.

Bu gül mevsiminde, şahikanın ölüm provalarını oynuyorum. Ölümün en ucuz durağında gençliğim. Biraz düş kırıklığı, biraz gurur, biraz saldırgandı gençliğim. Rengi hep isyanı vurgulayan gençliğim. Böceklerin kemirdiği gençliğim!!!

Güneşi kopardılar omuzlarımdan, bunalım şarkılara davetiye çıkardı yalnızlığım. Bir kuru hüzün, bir buzlu tebessümün ırgatıyım şehirde. Biraz tek başına, biraz mağdurum bugün... Güllerim radyasyonlu sevgilim. Tavırları beton yığınlarına gömülen, gözleri inili bir sakayım ben! Kanatlarım küçükken kurşunlandı, o yüzden balıklara özendim ben....

Saklama gözlerini, gözlerini ülfetinden özümleyen kalbimin, mavi bir yıldız gibi dünyana usulca sokulduğunu göreceksin. Ve rengini gözlerinden alıyor kalbim... ümitlerini...

Ellerimi tut, ruhumun sessizliği dökülecek ellerimden. Ezberlenmiş bir dünya yaşamaktansa, uykunun tılsımlı yatağından sıyrıl gel bana. Gel ki; sonsuzluğun sırrını sereyim avuçlarına!!!

Bağrışmalar duyuyorum uzaktan, ölüler savaşıyor sokak aralarında... ve ben kendimle başbaşayım. Acılardır düğünüme katılan!!!

Evet biliyorum, biraz öfkeliyim yazılarımda... ve yalnızım hep!!!

Düğün ve Öfke...

Ruhumu sulayan... ve aynalardan yüzüme yansıyan iki sevgili...[/FONT][/SIZE][/COLOR]