Dinsel gericilikten söz ettiğimizde hemen söz insanların inançlarına getirilir. Öyle ki, çoğu insan biz "gericilikten" söz ettiğimiz anda hemen aynı sözü söyler: "Müslümanları dışlıyorsunuz. Bu kafayla bu ülkede hiç bir şey yapamazsınız."
Gerçekten böyle mi? Biz "gericilik" dediğimiz anda inanan insanlar rencide oluyorlar mı? Biz "dinci" dediğimizde tüm müslümanlar kendilerine saldırdığımızı mı düşünüyor?
Bir kere bunun böyle olmadığını görmek ve gericilikle mücadelemizde karşımıza dikilen "halkın inançları" konulu varsayımlara hiç prim vermemek durumundayız.
Bu ülkede yaşayan milyonlarca inançlı, müslüman emekçi biz "gericilik" dediğimizde ne kastettiğimizi çok iyi anlıyor. Biz dinci gericilikle mücadele etmekten söz ettiğimizde onlara ve müslümanlık inancına saldırmadığımızı biliyorlar.
Aşağıda üzerinde duracağız: Nasıl bilmesinler? İnançlarını istismar eden, "din kardeşiyiz" diyerek onlara hiç bir temiz inancın kabul edemeyeceği kazıkları atan "dinci gericileri" onlar çok yakından tanıyorlar.
Şunu iyi bilmemiz gerekiyor: din çok köklü bir ideoloji. İnsanlık tarihi içinde felsefenin bir parçası olarak insan düşüncesinin gelişiminde kendine göre bir yer tutmuş. Sınıflı toplumlarda sınıf mücadelelerinin bir aracı olmuş. Egemen sınıfların toplumu idare etmek için, statükoyu korumak için kullandıkları düşünceler çoğu zaman din kalıbı içine girmiş. Aynı şekilde devrimci ya da reformcu toplumsal hareketler de zaman zaman kendi bayraklarının bezini din kumaşından dokumuşlar.
Bu genelliği altında "dinle mücadele" etmek bizim için bir amaç olamaz. Buradan çok bir yere varamayız ama bugünün toplumunda, somut olarak dinci hareketlerin neye hizmet ettiği, dinsel inanç ve söylemi ne için kullandığı çok açık. İşte biz bununla mücadele ediyoruz.
Kendi düşüncemiz ve inancımız ne olursa olsun, başkalarının inançlarını saf haliyle karşımıza almak bize çok bir şey kazandırmayacaktır. Hele onlarla alay etmek bizi güçlendirmez küçültür.
Öte yandan, tarikatleri, cemaatleri, cami örgütlenmeleri, kuran kursları, partileri ve sermaye grupları ile karşımıza dikilen islamcı gericilik için aynı şeyi kesinlikle söyleyemeyiz. "İnanç" deyip geçmek emekçilerin aklını ve vicdanını sömürücülere, istismarcılara teslim etmek olur.

Bilim ve inanç
Bizim "dinci gericilikle mücadele etmek" dediğimiz şey insanların "inançları" ile çatışmak değildir dedik. Biz dini temel alan düzen kurumları ile dinci örgütlenme ile ve onun yalanları ile mücadele ederiz dedik. İyi de "dinsel inançlar"la dinci kurumlar arasında hiç mi ilişki yok. İnsanların dinin iddialarına inanmaları onları dinci gericiliğe teslim etmiyor mu?
Burada bizim ölçütümüz bellidir: Dünyayı kavramanın yolu bilimdir. İnsanların ve toplumların evrenin derin karanlığında yollarını bulmaları, hayatlarını şekillendirmeleri için başvurabilecekleri şey bilimsel düşüncedir. Tamı tamına maddeci-gerçekçi dünya görüşüdür.
Bilgilerimizin kaynağının deneyler ve deneyimlerle tanıdığımız maddi dünya olduğunu, gerçeği anlamak için gördüklerimizi, duyduklarımızı, doğrudan ya da dolaylı olarak gözlemlediklerimizi aklımızı kullanarak yorumlamaktan başka yol olmadığını görmek durumundayız.
Dinsel inançlar buna engel oluyorsa buna karşı çıkmak, olgun ve terbiyeli bir biçimde bu inançların sahipleri ile tartışmak durumundayız.
Bir insanın ölümden sonra ikinci bir hayata, "öbür dünyaya" inanması, bu şekilde sağlanacak bir "ilahi adalete" güvenmesi başka bir şeydir, bu dünyadaki herşeyi sanal görmesi, kendi yaşam süresi içinde adaleti sağlamak için mücadele etmeye gerek duymaması başka bir şey.
Bir insan dinsel inançları nedeniyle "depremin allahın inanmayanlara, yoldan çıkanlara verdiği bir ceza olduğunu" düşünüyorsa, onun inançları ile mücadele etmek gerekir. Bunun inançlara saygısızlıkla da bir ilgisi yoktur. İnancın böylesi, insanı körleştiren, onun dünyayı gerçekçi bir biçimde anlamasını engelleyen bir şeydir. Deprem bir doğa olayıdır ve milyonlarca yıldır binlerce kez tekrarlanmıştır. Daha önemlisi, ülkemizde yaşanan depremlerin insanlara bu kadar acı çektirmesinin "bu dünyada"ki kurulu düzenin yanlışlıklarından, çarpıklıklarından ve yozlaşmışlığından başka bir nedeni de yoktur. Burada gerçekten bir ceza vardır: Kapitalizmin, ona teslim olmuş olan insanlığa verdiği bir ceza.

Bak güzel kardeşim böyle yazılarla dolambaçlı yollarla milletin kafasını karıştırarak anlatmaya çalışma.
Açık açık kendinin pozıtıvıst, materyalist düşünceye sahip olduğunu söyle.
Yazılarında dinin dışında kalıp dini kendi dışında bir fenomen olarak ifade ettiğine göre inanma konusunda negatif bir düşünceye sahip olduğun anlaşılıyor.
 
Kısa ve öz olarak müslüman mahallesinde salyangoz satma.
 
İnanamayıpta inananların nasıl yapıp yaşaması gerektiği konusunda akıl vermene gerek yok.
Her dinin olduğu gibi İslam dinininde sosyal boyutu vardır. Haklı olarak dini işleri, torenleri ve ibadetleri yapması için dini örgütlenme yapmasından daha doğal birşey yoktur.
Dine saygılı olduğunuzu falan söyleme. Çünkü hiç inandırıcı gelmiyor.

"dinci" tabiri çok yanlış,

"dinciler ne demeli  ?"
bırakalım buna onlar karar versin ;  asıl bunu yazanlar
ne diyeceklerine kara verseler iyi olacak,
çünkü birçok konuda sorunlu olan bu zihniyet...

bu yazılanların kaynağı yokmu acaba

yazılanlar tarihsel ve diyalektik materyalist bir yazarın ifadeleridir.

sonuçta yazarın yazılarını kabul ettiysen ve alıntı olarak buraya koyup savunuyorsan, yazarla aynı paralellikte düşüncedesin demektir.
yukarıdaki yazıda üstü kapalı olarak unançsızlıkmateryalist bir dünyadan bahsediliyor. Senin, benim gibi inançlı insanlara taktağın isim inan beni hiç ilgilendirmiyor, ister..dinci de...ister gerici..yada müslüman farketmez.....
çünkü inanmayanların, inanan olarak bizlere verdiği her isim bizim için bir şereftir.
benim bu yazara verdiğim isimler de herhalde onun şerefi olur.yazıyı sen yazmadığın için seni ilgilendirmiyor tabi..

Off yarabbim off forum nereye koşuyorrrrr....

Ront-83 Kendinini Kurtarmişta Islam Alemini Kurtarmaya Calisiyor

Dincilere ne demeli?  
konu başlığı bu..
 
cevabı: bunlar dinci.....

dostum harikasın kısa ve öz