2007'de cumhurbaşkanlığı seçimi olacak.
Seçimin nasıl yapılacağı anayasa ve hukuk çerçevesinde belirlenmiş.
AMA gerektiğinde demokrasiyi bir kenera koymaya hazır
memleketi sadece  kendi tapulu arazileri gören insanlar
ülkeyi karıştırmak ve cumhurbaşkanlığı seçiminin bu
konjöktürde yapılmaması için herşeyi yapacaklardır.
Şuna inanın
 Vakit gazetesine o manşeti attıranlar da, Cumhuriyet gazetesini
bombalayanlar da ve danıştay olayını organize edenler de
aynı zihniyet,cemiyet,çete...
Hükumetin suçu yok mu*? Bence çok, hem de çok...
Bu oyunlar bu ülkede çok oynandı, artık herşeye kanmayalım.

ALINTI...

Televizyonum açık, dehşetten açılmış gözlerle spikerin Danıştay'a saldırı düzenleyen kişinin babasıyla konuşmasını izliyorum. "Türban dâvâlarına girer miydi?" diye soruyor... O kişi avukat ve saldırdığı Danıştay 2. Dairesi de geçen yıl okul dışında başını bağlayan bir öğretmenin müdür yapılması aleyhine karar almıştı ya, sorusu bu bağlamda önem taşıyor... Ancak, hemen ardından, "Hangi liseyi bitirmişti?" sorusu gelince... Artık dayanamıyorum...

Başkalarını bilmem de, -bu son olay dâhil- olup bitenlerden benim şaşırmam söz konusu değil. Kulis okurları da böyle bir gelişmeye hazırlıklılar. Aylardan beri mart ayında başlayacak bir sürece dikkat çekip duruyorum çünkü. Sürecin amacını ilk günden yazdım: Cumhurbaşkanını bu Meclis'e seçtirmemek... Bunun en kestirme yöntemi de ülkeyi erken seçime sürüklemek olarak görülüyor... Meclis'te 360'ın üzerinde milletvekili bulunan bir iktidarı seçim tarihini erkene almaya zorlamak kolay değil; bu sebeple de "En kötüye hazırlanın" deyip duruyorum...

Konuyla ilgili son yazımı ve 'Doludizgin' başlığını unutmuş olamazsınız; üzerinden sadece üç gün geçti çünkü (15 Mayıs 2006). Bakın nasıl bitirmişim yazıyı: "Geçmişte eylemleri hepimizin midesini bulandırmış kanlı örgütlerin hortlatılması bile söz konusu olacaktır. 'Domuz ipiyle infaz' türü görüntülere bile hazırlayın kendinizi... / İcadım olan 'mart sendromu' deyimini yılın ilk ayından itibaren gündeme taşımamın amacını 'korkutma' değil de 'uyarı' olarak belirttim, değil mi? Ancak, 'uyarı' bir süre sonra öyle bir hal alır ki, 'korkutma' amacına hizmet etmeye başlar. O yolda doludizgin seyrediyoruz şu sıralarda. / Bindik bir alâmete... Hakkımızda hayırlı neyse o olsun... "

alıntı.  devamı...


Gelişmeler nereye varabilir? Bu sorunun cevabı için de kitaba bakmak gerekiyor. Bir ülkeyi istikrarsızlığa iterek siyasî sonuç almanın 1001 yolu var. Hele iktidarda 'özelliği olan' bir parti bulunuyorsa... O partinin içini karıştırıp birbirine düşürmek başvurulabilecek yöntemlerden biri... Seçilmiş hedeflere dönük nokta eylemler başlatmak bir diğeri... (Deniz Baykal'ın dün yaptığı "Siyasî cinayetler süreci başlamış bulunuyor" açıklaması bu anlamda olağanüstü önem taşıyor).

Süleyman Demirel'in dün ajanslara düşen şu cümlelerini de hiçbir sonuç çıkartmaya çalışmadan okuyun: "Ben hükümet olsam bu sonbaharda ülkeyi seçime götürürdüm. Mart 1960, Temmuz 1980 tarihlerinde erken seçim yapılsaydı, Türkiye'de ihtilal olmazdı." O sözcüğün günlük kullanıma girmesi de kitapta yeri olan bir gelişme işte...