|
_NAZ_
|
HER HALİMİZE ŞÜKRETMEYİ BİLMEMİZ LAZIM..
>BOŞ DUVAR>
Ileri derecede hasta iki adam ayni hastane odasındaydılar.
Adamlardan birinin her öğleden sonra 1 saatliğine oturmasına izin
veriliyordu, cigerlerindeki suyun süzülmesi için. Bu hastanin
yatagi odadaki tek pencerenin tam yanindaydi.
Diger hasta ise hep sırtüstü yatmak zorundaydı.
Bu iki hasta saatlerce birbiriyle konuşur, eşlerini,
ailelerini, evlerini, işlerini, askerlik anılarını,
tatilde gittikleri yerleri anlatirlardi birbirlerine.
Pencerenin yanindaki hasta, her öğleden sonra oturmasina izin
verdikleri saati diger hastaya pencereden görebildiklerini
anlatarak geciriyordu. diger hasta hep bir sonraki gunu iple cekmeye
basladi, dışarıdaki renkli ve hareketli dünyayı dinlemek için.
Pencere, icinde cok güzel bir göl olan parka bakıyordu. Ördekler ve
kuğular gölde yuzerken cocuklar model bot'larini suda yuzduruyorlardi.
Genc asiklar, gokkusaginin tum renklerindeki ciceklerin arasinda kol kola
dolasiyorlardi. Ulu agaclar etrafi susluyor, uzaktan sehrin silueti
gorunebiliyordu.
Pencere kenarindaki adam bunlari muhtesem bir detayla anlatirken,
odanin diger ucunda yatan adam gozlerini kapar ve bu muhtesem manzarayi
hayalinde canlandirirdi.
Sicak bir ogleden sonra, pencerenin yanindaki adam gecmekte olan bir
senlik alayini tarif etti. Diger adam bando seslerini duyamasa bile
hayalinde canlandirabiliyordu, pencere kenarindaki adamin tasviriyle.
Gunler ve haftalar gecti.
Bir sabah banyo yaptirmak icin su getiren gunduzcu hemsire pencere
kenarinda yatan hastanin cansiz bedeniniyle karsilasti:
uykusunda, huzur icinde ölmüştü. Hüzünlendi, hastane gorevlilerini cesedi
disari tasimalari icin çagirdi.
Uygun zaman gectigine kanaat getirir getirmez, diger hasta pencerenin
Kenarindaki yataga tasinmasinin mumkun olup olamayacagini sordu. Hemsire
Memnuniyetle istegini yerine getirdi, hastanin rahat oldugundan emin
Olduktan sonra onu yalniz birakti.
Yavasca, duydugu aciya aldirmadan, bir dirseğine yaslanarak disaridaki
dunyaya bakmak uzere yatagindan dogruldu adam.Sonunda, disariyi kendi
gozleriyle gorme zevkini yasayabilecekti. Pencereden disari bakabilmek
icin yavasca donmeye zorladi kendisini. Pencere, boş bir duvara bakiyordu.
Adam hemsireye, vefat eden oda arkadasinin pencerenin disinda gorunen
Harika seylerden bahsetmesine sebep olan şeyin ne olabilecegini sordu.
Hemsirenin cevabı, ölen adamin kör oldugu ve pencerenin onundeki
duvarı görmediğiydi.
"Sanirim seni cesaretlendirmek istedi" dedi.
Epilog: Diger insanlari mutlu etmek cok buyuk mutluluk getirir,
Kendi durumunuz ne olursa olsun.
Paylasilan dertler yarisi kadar üzüntü verir, paylaşılan mutluluklar ise
İki katı artar.
Kendinizi zengin hissetmek istiyorsanız, sahip olduğunuz
ve paranın satın alamayacağı her şeyi paylaşın.
Bu gün bize bir hediyedir. Bu yazının kaynağı bilinmiyor,
fakat okuyan herkese mutluluk getirecektir.
Mektubu elinizde tutmayın. Iyi şans dilediğiniz tüm
arkadaşlarınıza iletin.
|
