Slm arkadaşlar. Ben Muhammet. Selendi/Çampınar köyündenim. Şu an Karabük/Safranbolu'da askerlik yapmaktayım. İleride Selendili arkadaşlara bizim köyü tanıtıcı yazılarım olacak. Sizde köyünüzü tanıtıcı bilgiler verirseniz çok güzel olur. Köylerimizi daha iyi tanımış oluruz..Kendinize iyi bakın arkadaşlar..

az kalmış az takma kafana muhammed bey

sıra bize geliyo artık

Slm Gürsoy. Naber dostum? Selendi'de havalar nasıl? Şafak 38. İnşallah 16 ağustosta terhis oluyorum. Kendine iyi bak. Görüşmek üzere..

az kalmış askerliğin...
inşallah kardeş Çampınar köyü ile ilgili bilgi ve resimlerini bekliyoruz..

hadi bakam hadi az kalmış takma kafana sıra bize geldi artık selendi bildiğin gibi aynı selendi hiç bi değişiklik yok

      Slm Gürsoy. Naber dostum? Selendi'de durumlar nasıl? Sen ne zaman askere gidiyorsun? İşletme fakültesini bitirip kısa dönem mi yapacaksın? Benim şafak SADECE 32!.. Başka yok. Hadi kendine iyi bak..Görüşmek üzere..:35:

hani nerde tanıtıcı yazı?.. ne özelliği varmış bi öğrenelim...

muhammet bana neden haber wermiyon ben zülfikar

Uzakta olduğun zaman değeri daha iyi anlaşılan köyüm benim..  Lan insan özlüyor bea..
işi gücü bırakıp köyüme mi yerleşsem napsam.. temiz hava, bol gıda, az stres, hmm.. hiç de fena bir düşünce gibi durmuyor bea..

Neyse, sonra yerleşiriz artık..

bir yıldır fikrin değişmiş galiba vatandan vazgeçemiyor insan değilmi

İnsanın doğup büyüdüğü yer gibisi var mı ya.. çorak, morak, bakımsız, sessiz, kuru, fakir, vs. ama, memleket işte..

hiç vazgeçmemiştim zaten ama, uzun süredir gelemeyince daha bir başka görünüyor o çorak topraklar..

öyle yani..

evet memleket başka oluyor gurbet bunu daha iyi öğretiyor insana

Memleketimde memleketim

Memleketim, memleketim, memleketim,
ne kasketim kaldı senin ora işi
ne yollarını taşımış ayakkabım,
son mintanın da sırtımda paralandı çoktan,
                         Şile bezindendi.
Sen şimdi yalnız saçımın akında,
                        enfarktında yüreğimin,
                 alnımın çizgilerindesin memleketim,
memleketim,
memleketim...

 
Memleketimi seviyorum :
Çınarlarında kolan vurdum, hapisanelerinde yattım.
Hiçbir şey gidermez iç sıkıntımı
memleketimin şarkıları ve tütünü gibi.

Memleketim :
Bedreddin, Sinan, Yunus Emre ve Sakarya,
kurşun kubbeler ve fabrika bacaları
benim o kendi kendinden bile gizleyerek
sarkık bıyıkları altından gülen halkımın eseridir.

Memleketim.
Memleketim ne kadar geniş :
dolaşmakla bitmez, tükenmez gibi geliyor insana.
Edirne, İzmir, Ulukışla, Maraş, Trabzon, Erzurum.
Erzurum yaylasını yalnız türkülerinden tanıyorum
ve güneye
pamuk işleyenlere gitmek için
Toroslardan bir kerre olsun geçemedim diye
                                                   utanıyorum.

Memleketim :
develer, tren, Ford arabaları ve hasta eşekler,
kavak
       söğüt
              ve kırmızı toprak.

Memleketim.
Çam ormanlarını, en tatlı suları ve dağ başı göllerini seven
                                                               alabalık
              ve onun yarım kiloluğu
                          pulsuz, gümüş derisinde kızıltılarla
                                           Bolu'nun Abant gölünde yüzer.

Memleketim :
Ankara ovasında keçiler :
kumral, ipekli, uzun kürklerin pırıldaması.
Yağlı, ağır fındığı Giresun'un.
Al yanaklı mis gibi kokan Amasya elması,
zeytin
        incir
             kavun
ve renk renk
                 salkım salkım üzümler
ve sonra karasaban
ve sonra kara sığır
ve sonra : ileri, güzel, iyi
                             her şeyi
            hayran bir çocuk sevinciyle kabule hazır
çalışkan, namuslu, yiğit insanlarım
                                yarı aç, yarı tok
                                                 yarı esir...
 

Sonuç : Prekazi memleket hasretinden kendini şiire verdi. Her ne kadar şu ana dek taklitçi bir zihniyetle kopyla-yapıştır yöntemini tercih etse de, hasretin derinleşmesi durumunda memleketimizden yeni bir şair çıkabilir. aha buraya yazıyorum: Sonra "Selendi'den çıkan önemli kişiler" listesinde şair Prekaziyi görürseniz şaşırmayın.. Ya da şaşırın, ne biliim yaw...

çok güzel şiirler.

Yazana değil yazdırana bak, demişler.. memleketim de güzeldir.

madem şair olduğunu iddaa ediyorsun haydi bakalım seni düelloya davet ediyom  selendinin şairleri diye bir bölüm var orda atışalım

yok yaw.. Prekazi kim şairlik kim... copy-paste benimkisi.. taklitçi zihniyet, kendisi üretemeyen, başkasının ürettiğini kullanan takipçi anlayış... böyle.

 

düşüncelerini şiir şeklindede yazabilirsin

Çampınar Tahtacı-Kalburca olarak bilinen köyden 05.07.1992 tarihinde ayrılarak Çampınar ve Çamyayla adında müstakil iki köy oldu. İlk muhtarı Halil Çakırdır.Köyün 5 mahallesi ve 5 camisi vardır.1997 yılında ise Abdülkadir Kaya’dır. İlçenin güney batısında Kula ilçesine sınır bir köydür. Köy toroslardan gelerek bir yörük boyunun buraya yerleşmesi ile kurulmuştur.Köyün topuzlar, teşkilatlar, Delihasanlar, Hacıhıdırlar, Ayvazlar, Hacıveliler,Garalar,Omarlar,Hacı hüseyinler, Seferler, Hacımustafalar, Şekerciler, Sevindikler, Kosavalılar, Eroğlanları, Bircanlar Sülaleleri her iki köyde yaşamaktadır. Çalıklı köyü ile sınırdır. Ayrıldığı Çamyayla ile de 4 kilometre mesafede birbirine sınırdır. İlçeye uzaklığı 23 kilometre olan köyün eski adı Tahtacıdır. Köyün 1990 nüfus sayımlarında ayrılmadan önce 826 nüfusu ve 210 hanesi mevcuttur. Köy ikiye bölününce 1997 sayımında 404+334=738 ve 2000 yılı sayımında da 443+367=810 toplam nüfus görülmektedir.


Köy dağlık bir yapıda kuruludur. Yörük boylarının bu bölgedeki ormanlık alana gelerek yerleşmelerinden oluşmuştur. Köylü alışverişe Kula ve Selendi ilçelerine giderek yapmaktadır.


Köyün geçim kaynağı diğer köylerde olduğu gibi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Tarım ürünlerinden arpa,buğday,nohut,ağırlıklı olmak üzere diğer tahıl ürünleri de az da olsa ekilmektedir. Tütüncülük köyün geçimini sağladığı ve gelir elde ettiği en önemli gelir kaynağıdır. Köyde hayvancılıkta yapılmaktadır. Koyun ve keçi yetiştiriciği ağırlıklı olarak yapılmaktadır. Köyün orman köyü olması bu uğraşı biraz daha elverişli hale getirmektedir. Ayrıca son zamanlarda kara sığır ineklerden hoşteyn ve mandofon türü inek besiciğine bir kayış söz konusudur. Orman ürünlerinden yakacak olarak faydalandıkları gibi bu köy civarında çam ve pırnar ağaçları ağılıklı bitki örtüsünü teşkil etmektedir. Bu durun da köy için ayrıca bir zenginlik kaynağıdır. Köyde geleneksel yörük düğünleri yapılmaktadır. Kış geceleri yüzük oyunu ve kış sohbetleri geceleri yapılır. Kışın ayrıca tavşan ve keklik avcılığı yapılır.


Köyde önceleri daha belirgin olarak yapılan halı,kilim,torba,namazla,kuşak gibi el sanatları son zamanlarda fabrikasyonlarının üretilmeye başlanmasıyla oldukça az yapılmaktadır. Kadınlar kış gecelerinde gelinlik kızlarına çorap örme oya ve tığ işleri ile çeyizlik hazırlayarak boş vakitlerini değerlendirirler.


İşler köyde imece usulü ile yapılmaya devam etmektedir. Yardımlaşma Anadolu’nun genelinde olduğu gibi bu köyde de hat safhadadır. Değişik usulü imece çalışması ile işlerini beraberce yaparlar. Köy ayrılmadan önce bu köyde yaşayan soy kütükleri Şunlardır: Ayaz, Acar, Bircanbodur, Çakır, Çakmak, Serçe,Çullu-Oğlu, DedeOğ-lu, Denzi, Özovalı, Eroğlu, Eryıldırım, Filik, Güneş, Kara,- Sevindik, Özayvaz, Özpınar, Özsarı, Sabaoğlu, Topuz, Öz, Zengin, Özcanözman, Kolcu, Kocaman, Kaya, Parlak, Sarıdoğan’dır. Görüldüğü Soyadı Kütükleri iki köyde toplam 10 civarında kök aile olduğu kanaatini bize vermektedir. Soyadı alındığında akraba oldukları halde aynı soyadı almadıklar.

Bildiğimiz Yörük köyü.. hayvancılık, ormanlık alan, bol su, bol güneş, yanık tenli çocuklar, dokumacılık,vs..

Kış geceleri yüzük oyunu mu? Yüzük oyunu mu kaldı len memlekette. Yalnız ben hatırlıyorum bu oyunu. 3-5 bez parçasını seriyosun yere. Bi de yüzük benzeri bi oyun aracı buluyosun. O yüzüğü ya da benzeri maddeyi, bezlerin altına saklıyosun.. Sonra noluyodu yaw, bak orasını hatırlayamadım. Yüzük oyunu, evt.

Bak bu tavşan ve keklik avcılığı halen yapılır. Her ne kadar Prekazi kardeşiniz bu işlerden pek anlamasa da, yani avcılıktan, bu işin meraklıları çoktur. Hatta gündüz ava giderler, akşam da "yaban tv" midir nedir o kanalı izlerler. O derece hastaları vardır bu işin.

Av dedim de aklıma geldi.. Geçmişte bu fakirin de böyle avcılık maceraları vardır. ama şu ana kadar, bırakın tavşanı-kekliği, bir serçe kuşu vurabildiği vaki deildir Prekazi'nin. Bi daha memlekete gitiiğimde bu eksikliğimi giderecem lan. Bak hırs yaptım şimdi. Savulun uleyn, avcı prekazi geliyor...

naber kekliği vurabildinmi?

Yok dostum yaw.. beceremiyorum ben o işi.. siftahım yok henüz.. bir gün olacak ama.. o zaman yazarım

inşallah hadi kolay gelsin