Bundan böyle AKP değişim ve dönüşüm adına ne yaparsa yapsın, en azından entelektüel camiada ve yine en hafifinden seçim yatırımı olarak nitelendirmelerle, samimiyet noktasında gizli açık sorgulamalara muhatap olacak.

Medya en azından bir kısmı itibarı ile muhalefet ise konuyu cephe olarak böyle ele alacak.

Bunun ülkenin genel yapısı ile ilgisi olduğu kadar iktidar partisinin siyaseti yapma tarzı ile de ilgisi var.

Bu arada her türlü meclis içi ve dışı muhalefetin statükoyu koruma hususunda dehşet verici samimiyetini de ifade etmek lazım.

Bu hususun nedenlerini düşünüp sorgulaması gerekenler herhalde en son bizleriz.

Tarihin bu kadar aynı kareleri bize yaşatması bu ülkenin bir acı gerçeğimidir bilinmez.

Şu sebep ile bunu ifade ettim.

Bir sene önce tam bu zamanlarda yine Kürt ve Alevi açılımı hatta başörtüsü konusu aynı zamanlara denk gelecek bir biçimde gündemimize girmişti.

Hatta bu hususta bizler gibi onlarca eli kalem tutan, ağzı konuşan, yüreği sızlayan insan heyecanla hep birlikte alkış tutmuştuk bu sürece.

Ama ne olduysa ondan sonra oldu.

Üzerinden kaosların, kardeş kavgalarının ve sonu gelmez rant kapılarının açık tutulması adına mayınlar döşeli ülkemiz sosyal zeminine, temiz ellerin müdahalesini tehlikeli görenler bir kapatma davası hediye ettiler.

Aslında kapatma davası bütün bu açılımları tekrar açılmamak üzere kapatma adına olumlu neticeler de vermedi değil.

Demokrasimizin tepesine asılan “odak olma hali” şeklinde tecessüm eden karar siyasetin odağını da değiştirdi aslında.

Siyasetin odağının biraz halktan bürokrasiye kaymış gibi gözükmesinin altında yatan sebepleri herkes biliyor artık.

Artık ne Anayasa değişikliğini, ne yerel yönetimler yasasını, ne yargı reformunu ve ne de temel özgürlükleri esastan konuşma imkânımız kalmadı.

Hatta başka tali meseleleri bile öyle.

Ve ardı ardına AKP için bir terbiye kırbacı süreci gibi işleyen kapatma davası ve sonrası yaşananlar, bu süreç içinde yetkili ağızların ifade ve uygulamaları eskisi kadar ümitle bakmamızı mümkün kılmıyor geleceğe.

İşte böyle bir süreç içinde Kürtçe TV diye anılan TRT 6’nın yayın hayatına başlaması ve hemen akabinde 6 gün ara ile İstanbul Feshane’de Muharrem orucu iftarı simgesel bir anlamın ötesinde bir farklılığı ifade ediyor.

Bu farklılık,kafa karıştıran özelliği ile şurada.

Bir sene önce ifade etmeye çalıştığım hususların çözümünde süreci sabote eden iradenin, tam da seçim öncesi ortaya çıkan bu yeni inisiyatif karşısında takınacağı tavır ve ne hamleler yapacağı.

Nitekim TRT 6 ile ilgili Deniz Baykal ve Devlet Bahçeli nerde ise Abdullah Öcalan ile aynı fikirde olduklarının altını kalınca çizdiler.

Üçüde temelde aynı nüanslarda farklı hassasiyetlerle TRT Şeş’e karşı.

Cengiz Çandar konuyu DTP açısından özetlemiş. DTP bundan sonra şöyle ifade edecekmiş siyasi taleplerini. “Apo serbest, Kürtçe yasak olsun”

Ne ironi değil mi?

Alevi iftarında ise durum biraz farklı.

Geçen sene Bilkent Otel de verilen ve Başbakanın yoğun bir kadro ile katıldığı iftara katılanları düşkün ilan edenlerden bir kısmı ve katılmayanlarında bazıları bu seneki iftara katılacaklarını ifade ettiler.

Bu konuda başbakanın resmi olarak danışmanlığından istifa etmek zorunda kalan, konuyu sosyal, siyasal ve kültürel hassasiyetler açısından en iyi bilen az sayıda kişiden biri olan, iftarın mimarı Reha Çamuroğlu’nun geçen bu bir senelik zaman zarfında yaşadıklarını herhalde çok az kişi biliyordur.

Sayın Reha Çamuroğlu bu işe kolları sıvayalı beri Ermeni olmak da dâhil, düşkün ilan edilmeye varan bir dizi içerden ve dışardan siyaseten katl sürecinin içinde etkisiz tutulmaya çalışıldı.

O zaman şu soru geliyor hemen akla.

Şimdi ki iftarın farkı nedir ki?

Kaldığı yerden açılım hususuna faklı yaklaşımlar da yok değil.

Yapılan bu icraatlara öncelikle bir devlet iradesi olarak bakılması gerektiğini söyleyenlerin ifadelerini çok yakın bir gelecekte vaki olacak ya da olmayacak olaylar ile test etmek mümkün.

Öncelikle iftara katılacak olanların kimlikleri bunda belirleyici olacak.

Sonrasında ise artık ete kemiğe bürünmesi gereken bir kısım taleplere cevap verilmesi ve projeler üretilmesi gerekecek.

Gerek TRT 6 da ve gerekse Alevi iftarı ile başlayacak yeni süreçte konuları geri dönüşü mümkün olmayacak bir biçimde geniş kitlelerin nazarına açmak en sağlam yol olacak.

Başta ifade etmeye çalıştığım samimiyet ile birlikte, vizyon ve irade(iktidar) sahibi olma siyasetin, dolayısı ile ülkenin kaderini değiştirecek temel dinamikler.
Bu noktada samimiyeti olmayanların, samimiyeti sorgulananlara tercihi zor gözüküyor.
Yoksa bu toplum hiç kimseye sonsuz krediler açmıyor ve bunu da herkes biliyor.

bence AKP diyarbakırvekili olarak meclise gelir.
TÜRKİYE NİN İNSAN HAKLARINDAN SORUMLU DEVLET BAKANI OLMASI.
KIRMANÇO-ZAZACA-DERSİMCE-JİRKİCE-HER AŞİRETİN FARKLI KONUŞTUGU
ARAPÇA-FARSÇA-TÜRKÇE KARIŞIMI OLAN KİM NE DEDİĞİ BELLİ OLMAYAN
(sanki türkçe konuşanlar birbirileriyle anlaşabiliyorda)

resmi dilimiz olursa.

kardeşligimiz gelişir dimi?


??