Anne

Bir yaz günü doğduğumda
Kimbilir ne kadar sevinmiştin anne
Hiç düşünür müydün birgün
Büyüyecek kızım diye
Ben ağlarken çığlık çığlığa
Kimbilir ne sevinç vardı hastane odasında
Anne bak yine ağlıyorum
Ve biliyorum ki bu defa
Sen de ağlıyorsun anne
Hep küçük bir kız olarak kalsaydım
Sana isminle seslenseydim anne
Yere düştüğümde
Bir tek sen kaldırsaydın anne
Şimdi yılgınlıklarım var
Paylaşamadım anne
Ne seninle ne bir başkasıyla
Yapamadım anne
Şimdi anladım her sevgi yalanmış
Senin sevginden başka anne
Hatırlar mısın tek sendin
Hastayken başucumda ağlayan
Senden başkası yaptı mı,
Aradı mı sordu mu anne...
Yıllar geçtikçe anlayacaksın derdin
Evet sonunda anladım
Hayat sebebimmişin anne....
Şimdi kocaman kız oldum
Ama bilirim hala yüreğin yanar benim için
Ben yokken yanında, ağlar bilirim gözlerin....
Herşey boşmuş dünyada anne
Senin sevginden başka...
Bir gün düşersem bir taşa takılıpta...
Ve yanımda olmazsan....
Uzat ellerini melek olayım seninle
Hep seninle kalayım anne....

Anne
 
 
 

Anne, tut ellerimi...
Şimdi yanımda olmanın tam zamanı.
Beni sırtımdan vuran vurana.
Can diye sarılacağım.
Yalnızca sen kaldın...

Anne, sil gözlerimi...
Acılar ıslatıyor yüreğimi.
Ben bildiğin gibi değilim.
Ne fırtınalar vurdu kalbimi.
Limanına sığınacağım.
Yalnızca sen kaldın...

Anne, duy sesimi.
Seni çağırıyor imdatlarım.
Sana bağırıyor feryatlarım.
Ben kolay kolay yıkılmazdım.
Beni ayağa kaldıracak.
Yalnızca sen kaldın...

Anne, aydınlat gecelerimi.
yıldızlar küsüp gittiler.
Melekler, ellerini eteğini çektiler.
Bir sürpriz yap anne.
Üzerime doğacak güneş.
Yalnızca sen kaldın.

Anne, koynundaki yerim.
Boşmu hâlâ..?

''cennetine sığındığım mavi melek...yalnız kaldım bu şehirde...
al götür beni yaşadığın ile''