İlçenin 850 kilometre kare olan yüzölçümü kullanım olarak şöyle sıralanmaktadır:

Ekilen alanlar : :%34 (25.600 hektar)

Ormanlar ve fundalık alanlar:%34 (24.490 hektar)

Çayır ve mera alanları :%14 (14.510 hektar)

Arazinin 1.432 hektarı sulanmaktadır. Yerleşim alanları,dere yatağı:%18 civarında olduğu ilçe Tarım ve Ziraat Müdürlüğünün verilerine göre belirlenmiştir. Bu dilim içinde de ekilen %34'lük arazinin ise yüzde olarak dağılımı şöyledir:Hububat %46, :Endüstri bitkileri %16, Nadas alanı %20, Baklagiller %11 ,Sebzelik %3, Yem bitkileri %2, Meyvelik %1, kavaklık %1 olarak tespit edilmiştir. Görülüğü gibi ekili alanların yarısına yakın bölümünde hububat ikimi ve onu takibinde endüstri bitkileri yer almaktadır. Halkın geçim kaynağı olarak tahıl ürünlerinden buğday, arpa, nohut, susam, mercimek gibi bitkiler almaktadır. En son ölçümlere göre 1992-1993 Hasat mevsimini itibariyle hektar ve elde edilen ürünün ton cinsinden değeri şöyledir:

Arpa: 2950 hektar- 57 ton / Buğday:8200 hektar- 5000 ton/ Kuru nohut:2000 hektar-1000 tonMercimek:690 hektar-552 ton orally tespit edilmiştir. Endüstri bitkilerinden ise en çok tütün ekilmekte ve bu da yine 1992-1993 Hasat mevsimi itibariyle 3700 hektar 2100 tondur. Tarımda verimlilik,her zaman olduğu gibi yakı nen iklimle doğrudan irtibatlıdır. Ayrıca toprağın yapısı,modern tarım araçlarının kullanılması,usulüne uygun metot ve tekniklerin kullanılarak araştırmalar yapılarak tarım çalışmaları yapılması gibi konular da verimliliği artıran diğer nedenler arasında gelmektedir. Kullanılan toprağın korunması verimliliği eksiltici erozyon gibi durumlardan etkilenmemesini sağlamaya çalışılmalıdır.İlçemizde hububat üretimi bakımından özellikle yağışların büyük ehemmiyeti vardır.1988'de düşen yağış m2'ye 351 m3 iken,3400 hektardan 5440 ton arpa alınmış;Oysa aynı yerden 1989'da 310 m3 yağış altında 3100 ton arpa alınmıştır. Bu da gösteriyor ki tarım özellikle yağıştan etkilenen bir uğraştır. Aynı yıllarda buğday 12.600 tondan,6.600 tona kuru nohut 1350 tondan 1050 tona,mısır üretimi de 216 tondan 200 tona düşme göstermiştir.Aynı durum yaz mahsullerinde de gözlenmektedir. Keza istatistiklerde 1988'de 90 ton olan susam üretimi 75 tona,kavun 276.000 kg dan 84.000 kg düşmüştür. Toprağın yapısı ve arazi durumları tarımda fonksiyonu olan diğer bir unsurdur. Bu özellikleri itibariyle ilçe merkezi ve Selendi Çayı boyunca uzanan vadide sulama imkanları bulunmaktadır. Artezyen kuyuları açılarak kontrollü karıkla sulama yapılmaktadır. Bazı gayretli çiftçilerin buralardan yılda iki üç ürün de alanları görülmektedir. Doğu-batı istikameti boyunca uzanan düz vadi yeraltı su rezervi bakımından zengin olduğu halde yeterince istifade edilememektedir. İlçenin kuzey kısmında yer alan kara taş köyleri adıyla anılan Çıkrıkçı, Yenice, Terziler, Yağcı, Omurlar, Dedeler, Tavak köyleri tarım alanları dar olan yerleşim birimleridir. Bu köylerde yaşayan halkın bir kısmı tahıl ürünlerini ilçe pazarından tedarik etmektedir. Ayrıcalıklı olarak bazı köylerde farklı tarım ürünleri yetiştirildiği görülmektedir. Eskin köyü sulamaya elverişli olması nedeniyle fasulyesiyle,Selmanhacılar köyü soğan karacasıyla,Kendini çevrede tanıtmıştır. Çok eski zamanlardan beri tarım araçları ilkellikten modernizasyona doğru bir gelişim göstermektedir. Bu durum tarımda verimliliğe yol açmaktadır.Tarım araçlarının gelişim seyrine ilçede bir uyum gözlenmektedir. Bu gün kara saban ve hayvanlarla çift sürme işi hemen hemen yok denecek kadar azalmıştır. Bu da modern tarım araçlarının istifade edilemediği bayır ve meyilli arazilerde kullanılmaktadır. Bunu için genellikle köylerde öküz,at kullanılmaktadır. Köylerde ancak bir-iki kişide bu tür tarım teşkilatı bulunmaktadır. Bununla da bütün köyün tarım arazileri işlenmektedir. Karşılığında ya kendi arazisinin düz kısımlarını traktöre sürdürmekte,ya da ücretini almaktadır. Son olarak yapılan tespitlere göre ilçede ki traktör sayısının 400 civarında olması modern tarıma ilçe verilen önemi ortaya koymaktadır. Ancak bu durumun yeterli olduğu söylenemez. Her ne kadar modern tarım araçları kullanıyor olsa da tarım da eğitimin eksikliği verimliliği de menfi yönde etkilediği bir gerçektir. Bu durum ton başına elde edilen yıllık üretimlerden anlaşılmaktadır. Hala meyilli arazilerin yüzeyinin eğimine göre sürüldüğü,toprağın yapısına ve çeşidine göre gübre ve muhteviyatının kullanılmadığı,tohum ıslah çalışmalarının yapılmadığı bir tarımdan fazla bir şey beklenemez. İlgili kuruluşlarca erozyona karşı alınmış tedbirler yok denecek kadar azdır. Ancak çiftçi ailesi kendi çabalarıyla dere ağızlarına çalıdan baskılar yaparak veya meyilli arazilere fideler dikmek suretiyle bir takım gayretleri olsa da her gün hızla yok olan orman ve ağaçlık alanlar tehlikenin ve çölleşmenin yakın habercisi görünümündedir. Bütün bunları yanında dekardan daha fazla ürün elde edebilmek için kullanılan gübrelerin kullanılması toprağına gücünün hızla yok olmasına katkıda bulunmaktadır. Eski çiftçilerin ifadelerine göre kır dediğimiz alanlarda bile 20-30 kg ‘lık karpuzları yetiştirdikleri ve şimdi ise bunun hayal olduğunu anlatmaktadırlar. Eskiden tarımdan ziyade hayvancılık revaçta olduğundan hayvan gübreleri kullandıkları,şimdiki suni gübrelerin toprağı zayıflattığını ifade etmektedirler.

Halk endüstri ürünü olarak tütüncülükle uğraşmaktadır Yüzde seksenin geçim de buna bağlıdır. Şubat aylarında fidelerin ekilmeye başlamasıyla tütün işleri başlar,

Eylül aylarında kalıp ve balyalama işlerine kadar devam eder. Ayrıca satım işleri de başlı başına bir sıkıntı haline gelen tütün işlerinden başka şimdilik bir alternatif yoktur. Köylerde tütün kırım işlerinin bitiği eylül aylarında Salihli, Turgutlu, Alaşehir ve Manisa ilçeleri ovalarında üzüm kesme ve pamuk toplama işlerinde yatılı ve gündelikçi olarak çalışmaya gitmekte ve bütçelerine katkıda bulunmaktadırlar. Öyle ki bu durum nüfusun 1/3 ne yakın kısmı nüfus sayımlarında görüldüğü gibi işçi olarak çalışmaya gittiği anlaşılmaktadır.

Selendi Çayı kenarına kurulmuş bulunan ilçe,su kaynaklarından da istifade ettikleri halde meyvecilik konusunda istenilen verimi hala sağlayabilmiş değildir.

İstenilen verimliliği elde edemediği mevcut haliyle görülmektedir. Son zamanlarda daha önceleri hiç denemesi ilçede yapılmayan zeytin üreticiliği yapılmış olup,pek az sayıda aile bunu bir kazanç metaı olarak kabullenmiştir. Ancak zamanla ilçede çok soğuk havalarda bu dikilen zeytinlerin ilçede tamamen kuruduğu ve ilçe ikliminin bu ürüne müsait olmadığı anlaşılmıştır. Ancak soğuk havalara karşı tedbir alarak bu işi devam ettirenlerde vardır.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.